‫قهرمان امپراطوری، رین شوارزر!
‫به عنوان یه امبریایی شمال،
‫باید یه چیزی بهت بگم!
‫و اون چیه؟
‫مردم امبریای شمالی ازت می‌ترسن.
‫قصد ندارم بهشون صدمه بزنم.
‫پس هدفت چیه؟
‫که یگرهای شمالی رو منهدم کنی؟
‫بهم دستور دادن که مردم هالیاسک رو ‫از شهر ببرم بیرون.
‫قطعاً همه‌ش همین نیست.
‫همین‌طور بهم گفتن که رئیس‌تون رو دستگیر کنم،
‫ولی اولویت من، جون مردم‌ـه.
‫به کمک یه قهرمان نیاز دارم.
‫به‌رنگِ سفیدِ خالص
‫سربازهای خودمحور دارن عجیب رفتار می‌کنن.
‫هیچ‌کسی هم توی این کشور ‫نمی‌تونه متوقف‌شون کنه.
‫ولی تو فرق می‌کنی.
‫مهم نیست با چه نوع رباتی روبه‌رو بشی،
‫می‌تونی همه‌شون رو نابود کنی.
‫«مهم نیست کی باشن...»
‫ازشون محافظت می‌کنم.
‫این چیزی بود که اون موقع گفتی.
‫درسته.
‫بدون اینکه به‌کسی صدمه‌ای بزنی ‫جلوی این هرج‌ومرج رو بگیر.
‫منم جلوی بانی این ماجرا رو می‌گیرم.
‫غرور و زندگی مردم امبریای شمالی ‫رو به دست‌های تو می‌سپارم.
‫هیچ منطقی تو کارت نیست.
‫خیلی‌خب.
از برخورد شمشیرهامون فهمیدم ‫که این درخواست چه‌قدر برات اهمیت داره.
‫چرا همین‌طوری سرتو می‌ندازی پایین می‌ری جلو؟ ‫انگار طاقت نداری بچه!
‫شرمنده‌ام، مارتی-سان.
‫مارتی؟!
‫خوش‌وبش رو بذار برای بعداً. دارن میان!
‫فعالیت‌های غیرعادی از سمت سربازهای ‫خودمحور در اطراف شهر رؤیت شد.
‫به‌نظر می‌رسه همه‌شون با هم دچار مشکل شدن.
‫در حالی که جلوی حمله‌شون رو می‌گیریم ‫باید شهر رو هم تخلیه کنیم!
‫همه‌شون نزدیک کاخ جمع شدن!
‫همه، به‌سمت میدان شهر!
‫هـ هی!
‫می‌دونستم هنوز زنده‌ای.
‫من و ایسریا خیلی چیزها داریم که ازت بپرسیم. ‫بهتره وقتی این داستان تموم شد، آماده باشی.
‫حرف‌های بزرگی می‌زنی، دختر کوچولو.
‫به‌سمت جنگل بالموند.
‫مطمئنم خودش رو نشون می‌ده...
‫همون کسی‌که امبریای شمالی رو ‫این‌طوری به آشوب کشیده.
‫پس اینطوریاست. تختِ‌گاز می‌ریم!
‫دشمن اینجارو سپرد دست من و رفت، ها؟
‫اگه ماکیاس یا کس دیگه‌ای بفمه، ‫دوباره دیوونه‌بازی در میارن.
‫رین!
‫من عضو انجمن بریسر ـم.
‫ما به تیم‌های امداد کمک می‌کنیم تا ‫همه رو به اماکن امن هدایت کنیم!
‫ببخشید دیر کردم.
‫نه، به‌موقع رسیدی، مربی سارا!
‫جنگل بالموند
‫اه... انگار تمومی ندارن.
‫یا خدا.
‫دختره رو بده به من. ‫تا مقصدش می‌رسونمش.
‫ها؟ نمی‌فهمم چی می‌گی،
‫ولی می‌سپارمش به خودت!
‫راه رو نشون بده.
‫روت حساب می‌کنم.
‫تخلیه‌ی شهروندان مهم‌ترین اولویت‌مونه.
‫به همه‌ی واحدها بگید سربازهای خودمحور رو ‫به بیرون از شهر بکشن، و یه مسیر فرار ایجاد کنن!
‫چه‌طورش مهم نیست!
‫بله قربان!
‫اون...
‫زود برمی‌گردم.
‫از اینور، عروسک‌های احمق!
‫بازیکن‌های کوچک دارن تمام تلاش‌شون رو می‌کنن. ‫چه‌قدر شگفت‌انگیز.
‫ولی خسته شدم از بس بارها این نمایش تکراری رو دیدم.
‫ولی یه حقه‌ی دیگه هم تو آستین داری، مگه نه؟
‫بله که دارم.
‫نمایش غم‌انگیزی که حتی فاجعه‌ی ‫نمک سفید هم در مقابلش چیزی نیست.
‫خب، بیا بریم.
‫داریم به اوج داستان نزدیک می‌شیم.
‫خرابه‌های کارخانه‌ی فرآوری سپتیوم
‫با اجازه‌ت رفع زحمت کنم.
‫ممنونم. کمک بزرگی کردی.
‫ولی چرا بهم کمک کردی؟
‫«بلند شید، کاری کنید صداتون شنیده شه... ‫و قطعاً اوضاع عوض می‌شه.»
‫این‌طور صلاح دیدم که کمک کردن ‫به تو برام یه امر ضروریه.
‫همه‌ش همین.
‫به صحنه‌ی...
‫نمایش پایانی خوش اومدی.
‫الان، هالیاسک غرق هرج‌ومرج شده.
‫هیچ می‌فهمی با کارهات چه‌قدر ‫آدم رو به خاک سیاه نشوندی؟
‫همین الان این پروسه رو متوقف کن.
‫همه‌چیز از یه قطره شروع شد.
‫همون یه قطره خیلی زود تمام بدن رو ‫در برگرفت، توی خون جریان پیدا کرد،
‫و تبدیل به بخشی از فرمانروایی شد که ‫برای رسیدن به تخت پادشاهی لحظه‌شماری می‌کرد.
‫ولی قهرمانان جلوی تاج‌گذاریش رو گرفتن،
‫و نفرین فرمانروایی که همه‌چیزش ‫رو از دست داده بود،
‫قهرمانان و امبریای شمالی رو نابود کرد.
‫چه خزعبلی برای خودت تفت می‌دی؟!
‫خب، بسه دیگه.
‫دلقک لعنتی!
‫اگه این بشکنه، همه‌چی به باد می‌ره.
‫قهرمان پیر با تقدیم کردن وطنش ‫به این عروسک‌ها جون داد.
‫این اسباب‌بازی‌ها گواهی پیمان مخفیانه‌ای ‫هستن که اون تمام وطنش رو به دلقک بخشید.
‫پیمان بین‌شون با مرگ قهرمان شکسته شد،
‫و حالا دلقک به‌سمت فرمانروا برگشته.
‫حالا داستان خسته‌کننده و قدیمی ‫قهرمان به پایان می‌رسه،
‫و روایتی غم‌انگیز و بی‌نظیر جاش رو پر می‌کنه.
‫اون بچه‌ها!
‫قلعه‌ای شنی که تنها با لمس انگشت فرو می‌ریزه...
‫با فداکاری این گنجشک‌های جوان هم، ‫عمر عروسک‌ها به پایان می‌رسه.
‫چه زری زدی؟!
‫اگه این سربازهای تازه‌نفس سقوط کنن، ‫سربازهای خودمحور هم متوقف می‌شن.
‫امکان نداره!
‫تنها کاری که باید بکنی؛ خالی کردن زیر پاشونه.
‫اگه هم نکنی، بالاخره اینجا فرو می‌ریزه.
‫عروسک‌ها تا ابد تکثیر می‌شن،
‫و این هرج‌ومرج تبدیل به روزمرگی می‌شه ‫و تا ابدا ادامه پیدا می‌کنه.
‫در هر صورت این سربازها می‌میرن. ‫پس زود باش و برای یه کار مفید ازشون استفاده کن.
‫دروغ‌هات تأثیری ندارن!
‫دروغی در کار نیست.
‫سربازهای خودمحور متوقف می‌شن.
‫و این می‌شه شروع یه نفرین جدید ‫که مثل طاعون این کشور رو دربر می‌گیره.
‫انتظار برای سقوط گنجشک‌ها خودش نشونه‌ای ‫از نفرینیه که نمایش‌نامه‌ی این قصه رو عوض می‌کنه.
‫دو سناریوی احتمالی وجود داره.
‫نفرین نقره‌ای آفتی می‌شه ‫به جون امبریایی‌های شمالی.
‫تمام بچه‌هایی که در این سرزمین به‌دنیا میان، ‫توسط ارواح پلید تسخیر می‌شن.
‫نفرین طلایی آفتی می‌شه بر خاک امبریای شمالی.
‫دروازه‌های جهنم باز می‌شن، ‫و هیولاهای شیطانی به این کشور هجوم میارن.
‫زمانی که اون سربازها سقوط کنن،
‫رنگی که الگوی نفرین به‌خودش می‌گیره، ‫آینده‌ی این کشور رو رقم می‌زنه.
‫فرقی نمی‌کنه چه‌قدر تقلا کنی، ‫چیزی جز تراژدی در انتظارت نیست.
‫دوست‌داشتنیه، نه؟
‫اون‌قدرها هم به‌دردبخور نبودی، ‫پس حداقل اوضاع رو خراب‌تر نکن.
‫منظورت چیه؟
‫هر چی تنش بین یگرهای شمالی بیشتر بشه،
‫دولت امپراطوری کم‌تر توجهش به ما جلب می‌شه.
‫منو باش که فکر می‌کردم نقش‌تو ‫بی‌نقص اجرا می‌کنی، اونی-سانِ شفقِ قطبی.
‫پس از امبریای شمالی به‌عنوان ‫یه پوشش استفاده کردی؟!
‫مشکلش چیه؟ این کشور که به‌زودی از بین می‌ره.
‫نیازی به تردید در استفاده از شما ‫برای پیشبرد نقشه‌هامون نمی‌دیدیم.
‫قبر پدرت!
‫آخ، پسر.
‫همه داده‌هام بر باد رفت.
‫خب، خیلی هم برات بد نشد.
‫بااجازه‌ رفع زحمت می‌کنم.
‫امیدوارم زنده بمونی، اونی-سان.
‫سگ کی باشن که بخوان با ‫پدیده‌ی شفق قطبی در بیفتن!
‫فینا!
‫اوضاع خوب نیست...
‫توسط ارواح پلید تسخیر می‌شن؟!
‫هیولاهای شیطانی هجوم میارن؟!
‫فکر می‌کنی چنین چیزی امکان‌پذیره؟!
‫تا وقتی‌ که سرگرم بشم،
‫نتیجه برام هیچ فرقی نداره.
‫عقل‌تو از دست دادی!
‫امبریای شمالی همینه.
‫دروازه به‌زودی بسته می‌شه.
‫زود باش و بخشی از پایان این ‫تراژدی بی‌نظیر شو.
‫افتخاری درخور نوه‌ی قهرمانِ ‫نفرین‌شده می‌شه، مگه نه؟
‫این‌طوری نمی‌تونم از همه محافظت کنم!
‫از نمایش لذت می‌بری؟
‫کمک نمی‌خوای؟
‫تالیون؟
‫می‌خوای مبارزه‌مون رو ادامه بدیم؟
‫جینا بهم گفت...
‫تنها راه متوقف کردن سرباز‌های خودمحور ‫قربانی شدن سربازهای تازه‌کاره.
‫نمی‌تونم همچین کاری کنم.
‫پس می‌خوای چیکار کنی؟
‫جینا سعی کردم مجبورم کنه که ببینم ‫بعد از قربانی شدن سربازها چه اتفاقی می‌افته.
‫ولی نگفت که اگه نجات‌شون بدم، چه اتفاقی می‌افته.
‫می‌خوای چنین قماری کنی؟
‫کمکم کن.
‫تو چرا اینجایی؟
‫چون هنوز شانست ته نکشیده!
‫تا پایان ماجرا بجنگ، روگ!
‫برای یکی که تازه از امپراطوری ‫برگشته، زیادی سروصدا می‌کنی!
‫با نابود کردن این مکانیزم سربازها رو نجات بدی؟
‫چون سر راه نجات دادن‌شون قرار گرفته.
‫ولی نابود کردنش بدون اینکه سربازها بیفتن سخته.
‫باید همزمان انجامش بدیم.
‫و می‌خوای یه طرفش رو من انجام بدم؟
‫آره.
‫همچین آدمی نبودی.
‫همیشه توی این‌جور مواقع ‫بدون توضیح صاف می‌رفتی تو دل کار.
‫مواقع زیادی بود که بدون ابتکار عمل تو ‫امکان داشت اوضاع برامون بد تموم بشه.
‫پس، منم تو قمارت هستم.
‫لطفاً بهم بگو می‌خوای چیکار کنی.
‫من مکانیزم رو از بین می‌برم.
‫زمانی که این کارو کردم، سربازها رو نجات بده.
‫خوشحالم که برگشتی.
‫نمی‌تونستم از کس دیگه‌ای چنین چیزی بخوام.
‫مگه انجام کارهایی که تو نمی‌تونی و اهمیت ‫دادن به چیزهای احمقانه وظیفه‌ی من نبود، لاوی؟
‫یه‌کم برای این حرف‌ها دیره.
‫سپردمش به خودت، تالی-چان.
‫حله.
‫شمارش معکوس با تو.
‫داره به آلمانی می‌شماره.
‫سه.
‫دو
‫یک!
‫صفر!
‫این‌دفعه خطا نمی‌زنم.
‫لاوی!
‫به‌موقع برگشتیم، و همه هم حال‌شون خوبه.
‫آره.
‫حتی بعد از چنین ضربه‌ای، هیچ آسیبی ندیدی...
‫چه‌طور همچین چیزی ممکنه؟
‫اون ضربه رو برام دفع کرد.
‫مثل اینکه دست‌آخر این خون قهرمان ‫بود که برنده شد، نه نفرینش.
‫اشتباه می‌کنی.
‫گردان سولدات‌های امپراطوری وارد شهر شدن.
‫دارن به سمت کاخ امور قضایی می‌رن.
‫اجازه دادم بدون اینکه کاری برای این کشور بکنم، ‫امپراطوری، امبریای شمالی رو تصرف کنه؟
‫تو که این‌طوری نبودی.
‫فکر می‌کردم همیشه، تو هر شرایطی ‫یه روزنه‌ی امیدی پیدا می‌کنی.
‫روگ، تا دلت بخواد تو دنیا رهبر شکست‌خورده داریم.
‫بازم بهتر از کسی‌ـه که بعد از کار کردن ‫برای دشمن سینه‌خیز برگشته کشور خودش.
‫درست می‌گی.
‫ولی هنوزم اوضاعم به‌اندازه‌ی یه سری ‫بدبخت که می‌شناسم، بد نشده.
‫از اینجا می‌رم و یه جبهه‌ی جنگ راه می‌ندازم.
‫منم همراه‌تون میام، فرمانده!
‫یه‌روزی کشورمون رو پس می‌گیریم.
‫خودمون حواس امپراطوری رو پرت می‌کنیم.
‫ممنونم.
‫حرفشم نزنید.
‫دل من همیشه با امبریای شمالی ‫و همین‌طور بودن کنار شماست.
‫زنده بمونید.
‫خودتم همین‌طور.
‫رفت؟
‫آره.
‫اوه؟
‫چرا می‌زنی، فرمانده؟!
‫از حالت چهره‌ت خوشم اومد.
‫آه! پیداتون کردم!
‫اوه، امیدوارم یه‌کم بیشتر شبیه دخترها-
‫می‌بینم که تالی هم هست!
‫بگو بینم، چرا سوار اون سولدات‌ها بودی؟
‫اون لباس امپراطوری‌ـه؟!
‫وایسا، یه‌ذره هم تغییر نکرده که!
‫تو با قهرمان امپراطوری بودی، مگه نه؟! چرا؟ چرا؟!
‫هـ هی! آروم باش!
‫کلی سؤال ازت دارم!
‫هی، مارتی، کجا ول می‌کنی می‌ری؟!
‫یگرهای شمالی که، کاخ امور قضایی رو به‌دست گرفته بودن،
‫و دست به هر نوع خشونتی زدن، خودشون رو تسلیم کردن.
‫دولت امپراطوری برای هزینه‌های بعد از جنگ ‫از هیچ کمکی دریغ نمی‌کنه.
‫در عوض، از تمام شهروندان انتظار همکاری کامل داریم.
‫چند روز بعد
‫خوبه، خوبه!
‫چند روز بعد
‫همین‌طوری! خوبه، خوبه!
‫حله، ادامه بدید!
‫شنیدم چند روزی بیهوش بودی.
‫هنوز کامل خوب نشدم، ولی الان بهترم.
‫اوه.
‫واقعاً نجات‌مون دادی. ازت ممنونم.
‫بیخیال، فقط خوشحالم که جون ساله به‌در بردیم.
‫آره.
‫ولی روزهای سختی برای امبریای شمالی در پیشه.
‫بعد از این چیکار می‌کنی؟
‫هنوز تصمیم نگرفتم.
‫ولی فعلاً، باید هوای زیردست‌هامو داشته باشم.
‫زیردست؟
‫تازه‌کارهایی که قبلاً بهشون آموزش می‌دادم.
‫اوه؟ چه‌قدر عالیه که تونستی ‫توی این سن کم مربی بشی.
‫مطمئنم به تو بیشتر از من میاد.
‫ها؟
‫این‌قدری خوش‌قلب بودی که به‌خاطر ‫نجات دشمن جون خودت به خطر بندازی.
‫کاری که من هرگز نمی‌تونم بکنم.
‫آها، راستی،
‫بابت شال ممنونم.
‫خواهش.
‫هدیه از طرف خانواده‌ست؟
‫ها؟
‫بهش می‌خوره باشه، به‌خاطر گلدوزی پشتش می‌گم.
‫مامان...
‫منم فرقی با تو ندارم.
‫اولش، فقط می‌خواستم از خانواده ‫و دوست‌هام محافظت کنم.
‫ولی تا به خودم اومدم، دید مردم ‫دارن قهرمان امپراطوری صدام می‌زنن.
‫وقتی داشتم برای امبریای شمالی می‌جنگیدم،
‫مطمئنم که تو هم برای شخص ‫دیگه‌ای قهرمان محسوب می‌شدی.
‫رین-سان، وقتشه که راه بیفتیم.
‫حله. زود میام.
‫دوباره می‌بینمت.
‫ولی من نمی‌خوام دیگه ببینمت.
‫ولی اگه چیزی باشه که ‫جفت‌مون بخوایم ازش محافظت کنیم،
‫شاید دوباره همدیگه‌رو دیدیم.
‫حق گفتی.
‫...همه‌مون در اعماق وجودمون قهرمانیم.
‫من، قهرمانم؟
‫حالا می‌فهمم.
‫ماه نوامبر، سال ۱۲۰۵ تقویم سپتیانی.
‫امبریای شمالی رسماً بخشی از امپراطوری شد.
‫زخم‌هایی که از جنگ به‌جا موندن ‫کاملاً به‌چشم می‌اومدن،
‫اما مردم شروع کردن که ‫کشور رو از نو بسازن.
‫این اتفاقات باعث شد خیلی‌ چیزها رو متوجه بشم.
‫اولش فکر می‌کردم «قهرمان» صرفاً ‫عنوانی برای اشخاص برگزیده‌ست.
‫ولی در حقیقت،
‫هر کسی با قدرت اراده و عملش،
‫می‌تونست برای شخص دیگه‌ای قهرمان باشه.
‫پدربزرگ و رین هم از اول قهرمان نبودن.
‫مطمئنم در آینده اتفاقات ‫زیادی برای زموریا رخ می‌ده.
‫و هربار، قهرمان‌های جدیدی زاده می‌شن.
‫می‌خوام ردی که اون قهرمان‌ها ‫از خودشون به‌جا می‌ذارن رو دنبال کنم.
‫نمی‌دونم در طول مسیر با چه مناظری مواجه می‌شم.
‫ولی از قدرت خودم برای قدم گذاشتن در این ‫مسیر استفاده می‌کنم و همه‌چیز رو به دوش می‌کشم،
‫فکر می‌کنم این‌طوری بتونم اوضاع ‫رو خیلی واضح‌تر از چیزی که الان می‌بینم، ببینم.
‫فعلاً خداحافظ.
‫حله، می‌بینمت.
‫با هرچی که در توان دارم به مسیرم ادامه می‌دم،
‫تا بتونم با افتخار به وطنم برگردم.
‫و...
‫هی، لاوی!
‫داری می‌ری سفر؟ عالیه!
‫یه چیز جدید بگو!
‫جدی؟ ما رو هم با خودت ببر!
‫اوه، لاوی-ساما! ‫وحشی‌ترین موجود زموریا و تازه‌کار!
‫چی؟ این‌ها که تخریب بودن تا تعریف!
‫جدی؟
‫گمشید.
‫چی؟!
‫نگو همچین!
‫منم می‌خوام دنیای بیرون رو ببینم.
‫تا یه روزی منم بتونم رد مسیر خودم رو به‌جا بذارم.
‫به من چه.
‫لاوی-ساما، خواهش می‌کنیم!
‫حقا که هومونکلوس هستیم. ‫موجودات مصنوعی.
‫برای خندوندن بچه‌ها با کوچک‌ترین چیزها!
‫سوءتفاهم نشه، یگرهای بی‌نام. ‫اینجا جایی نیست که می‌میرید.
‫ما سربازهای دولت شدیم تا ‫از یه ارتش ضعیف دفاع کنیم.
‫نه، البته که نه. من کسی بودم که همه‌ی ‫این قضایا رو شروع کرد، پس باید تا تهش برم.
‫بیاید تیغه‌های نوری باشیم که تاریکی رو می‌شکافن.
‫قهرمان کسی‌ست که با اراده و عملش ثابت کند.