‫ببخشید بچه ها سفرتون اینجا تموم می شه.
‫زنجبیل یعنی گرمی، اما من خوشم نمیاد.
‫ببخشید که بهت دروغ گفتم.
‫من هنوز از پا در نیومدم. بیا!
‫تو طرف مایی؟
‫بچه دومت توی راهه، درسته بابا؟
‫وینس...!
‫بالآخره هم رو دیدیم.
‫خانواده اش رو آزاد کن.
‫چیه! چیه!
‫16 ساعت مونده به حمله.
‫و ما برگشتیم سر خونه اول.
‫داره طبق برنامه پیش می ره.
‫[1:15 بامداد، 1 مارس، دفتر نخست وزیر]
‫دولت چین باهام تماس گرفت.
‫نمی خوان توش نقشی داشته باشن.
‫تو باهاشون رایزنی کردی!
‫الآن مشکل این نیست.
‫ماندو الان سلاح بیولوژیکی داره. ‫جون میلیون ها نفر تو خطره!
‫و؟
‫تو باید با آمریکا مذاکره کنی.
‫رئیس جمهور باید جنگ علیه تروریسم رو متوقف کنه.
‫و تسلیم بشه؟
‫بله، چون سال 1945 دفاع ملیمون رو به آمریکا واگذار کردیم
‫نخست وزیر.
‫می شه در مورد جوخه مخفیتون بهم بگید؟
‫چرا بهم نمی گید؟
‫فکر کنم پاسختون سکوته.
‫- تاکاهارا نمی تونه از ژاپن دفاع... ‫- از کجا می دونید؟
‫خیلی دیره...
‫که پلیس یا نیروهای دفاع رو بسیج کنیم.
‫یا اینکه از خارج کمک بگیریم.
‫باید تصمیم بگیرید قربان.
‫وقت تعلل نیست. تروریست ها امروز حمله می کنن!
‫رو برنامه هستیم؟
‫باشه. باهات تماس می گیرم.
‫[اتاق پرو]
‫[3:15 بامداد، 1 مارس] ‫آخ، می سوزه...
‫- می تونی تحملش کنی. ‫- می سوزه...
‫- ضرر نداره؟ ‫- قابل خوردنه.
‫قابل خوردن...؟ می سوزه!
‫دولت داره سهل انگاری می کنه.
‫هیچ کس... به غیر از ما انجامش نمی ده.
‫آره، اما...
‫نقطه ضعف ژاپن رو فاش می‌کنه.
‫تنها 9 ساعت مونده و ما سرگردونیم.
‫دوباره فکر کن.
‫به نظرتون چرا با ژنگونگ بودم؟
‫اون یارو ژاپنیه که با وینس کار می کنه...
‫اسمش ایکاواست، یه سرباز مبارز مقاومت خاورمیانه
‫که حالا مزدور شده.
‫حالا توی ماندو یه موقعیت داره.
‫اون پشت عملیات های تروریستی ژاپنه؟
‫ژنگونگ می گه ایکاوا یه ‫منشی هیئت دولت می شناسه.
‫یه منشی...؟
‫کدوم؟
‫شرمنده. نگفت کی.
‫ناتسومه، اطلاعات ایکاوا رو در بیار.
‫دارم در میارم. سوابق نظامیش رو پیدا کردم...
‫همینه؟
‫[یوشیتو ایکاوا]
‫همینه.
‫جزئیاتش پاک شده.
‫یه لحظه بهم وقت بدید.
‫[هیئت دولت ژاپن]
‫[وزرات دادگستری]
‫[آژانس اطلاعات امنیت عمومی]
[خبرچین]
‫کایوکو! کایوکو!
‫[پروژه ایزومو چیه؟]
‫[چیه، بهت می گم چه خبره. بهم اعتماد کن.]
‫چی شده؟ خوابت نمی بره؟
‫نه...
‫هاشیبا.
‫متأسفم...
‫ما جونمون رو برای سلاح بیولوژیکی ‫به خطر انداختیم و من گذاشتم ببرنش.
‫در ضمن... بابت کاری که برام کردی متشکرم.
‫نمی دونم چی بگم.
‫راستش، اولش درمورد عملیاتت شک داشتم.
‫یه سازمان جاسوسی رو !تصور کن که بالاتر از قانونه
‫فکر می کردم بازیچه دست نخست وزیری.
‫یادمه وقتی که
‫به ما ملحق شده بودی طرز فکرت چه جوری بود.
‫به خاطر این بود که تو مجبورم !می کردی کارهای احمقانه کنم
‫دیگه نمی دونم... راستی عدالت چیه؟
‫نباید بیشتر از خانواده ات برات مهم باشه.
‫وقتی این مأموریت تموم شد، باید استعفاء بدی.
‫شبکه های اجتماعی؟
‫من تلفن ها رو هک می کنم تا ‫عکس های ذخیره و آپلود شده رو ببینم.
‫از اینکه به حریم خصوصی مردم وارد می شی عذاب وجدان نداری؟
‫نه.
‫خیلی حال به هم زنی!
‫دیگ به دیگ میگه روت سیاه.
‫یه سری عکس از ایکاوا پیدا کردم...
‫اما خیلی کمه. دیگه چی اونجاست...؟
‫اینجا هم چیزی نیست.
‫رِی.
‫- به ژنگونگ چی گفتی؟ ‫- به تو چه ربطی داره؟
‫گفتی در مورد همه چیز بهش دروغ گفتی.
‫اون هیچی رو لو نداد.
‫پدر و مادرت چه طور؟
‫حتما یه چیزی بهش گفتی تا اعتمادش رو جلب کنی.
‫تعرض به حریم خصوصی مردم ‫رو تو همون اینترنت ادامه بده.
‫به حکم زندانم چند سال اضافه کن!
‫کاتسوکی.
‫چرا فکر می کنی وینس می دونه کجا پیدامون کنه؟
‫بالآخره همدیگه رو دیدیم.
‫چه جوری ما رو پیدا کردی؟
‫این قضیه من رو هم اذیت می کنه.
‫فرضیه ای داری؟
‫یه خبرچین...؟
‫این رو بخور.
‫این چای کودینگه. ‫اضطراب رو از بین می بره.
‫چاییت همیشه خیلی تلخه.
‫تلخ؟
‫تو همیشه خیلی آرومی.
‫در برایر مصیبت خیلی آرومی.
‫آینده مملکت تو دستان توئه، نه من.
‫آینده مملکت...
‫ای کاش هنوز بچه بودیم...
‫بر می گشتیم به وقت هایی که این ‫طرف و اون طرف می دوئیدیم.
‫اون روزها مسئولیت های بزرگی نداشتیم.
‫چی شده؟ چرا گیر دادی به قدیم ها؟
‫تو هم بودی همین کار رو می کردی رفیق.
‫انگار همه چی رو دوش منه...
‫یادت میاد، تاکا؟
‫وقتی 9سالمون بود مدرسه رو می پیچوندیم
‫تا بریم بازارچه ای که توش دامپلینگ می خوردیم.
‫توی دورایا.
‫معلم پیدامون کرد و به حسابمون رسید.
‫اون ها بهترین دامپلینگ هایی بودن که توی عمرم خوردم
‫موافقم.
‫زود باش، چاییت رو بخور.
‫داغه!
‫تو عوض نشدی. تحمل گرما رو نداری!
‫ببین، تاکا.
‫تو داری چیزی رو از من قایم می کنی؟
‫معلومه که نه!
‫این 6ماه قبله.
‫یه توریست این عکس رو توی ‫مانیل انداخته. اینجا رو ببینید...
‫کیفیتش رو بالا ببر.
‫دارم همین کار رو می کنم.
‫این ایکاواست با یه مرد دیگه.
‫اون کیه؟
‫اون دستیار منشی ارشد هیئت دولته.
‫منظورت منشی فعیله؟
‫این یعنی چی؟
‫منشی شیراتوری با تروریست ها در ارتباطه.
‫چی داری بگی تاکاهارا؟
‫این مسخره ست...!
‫دنبالم بیا.
‫شیراتوری سَر دستشونه؟
‫صبر کن...
‫می دونم مخفیگاه کجاست؟
‫جدی؟
‫وقتی برای شیراتوری کار می کردم، ‫توی یاماناشی یه خونه داشت.
‫بریم.
‫گوش به زنگ باش.
‫بله قربان.
‫[4:15 بامداد، 1 مارس]
‫مرگ برای تمام انسان ها غیرقابل اجتنابه.
‫انسان وقتی که به این دنیا میاد،
‫از اعماق قلب به زندگی دل می بنده.
‫اما ما نباید هیچ وقت از مرگ بترسیم.
‫تو از مردن می ترسی؟
‫شما باید تمام وابستگی های دنیوی رو کنار بذارید.
‫و عملیاتی که دارید رو تکمیل کنید.
‫امروز... بالآخره...
‫دروازه خداوند گشوده می شه!
‫بونکیو.
‫تایتو.
‫و ابیسو.
‫بله قربان.
‫این مناطق رو بررسی کن.
‫حتما. چشم قربان!
‫خبری از دولت ژاپن شد؟
‫هنوز وقت هست.
‫اما من انتظار یه جواب مناسب دارم.
‫ایکاوا.
‫یه جایی هست که می‌خوام برم.
‫من یه مأموریت دارم.
‫انجامش می دی؟
‫باز هم آبنباته؟
‫دست کم نگیرش.
‫باز هم برای کالکشنت آت و آشغال جمع کردی.
‫خب...
‫صبر کن و ببین.
‫اون گفت، «باعث افتخاره که دوباره می بینمت.»
‫لطف دارید.
‫تو چرا از مقامات چینی محافظت می کنی؟
‫توی چین چیکار می کردن؟
‫ببخشید. نمی خواستم فضولی کنم.
‫فقط می‌خواستم باهات نوشیدنی بخورم.
‫[منتخب!]
‫[کنزو شیناتوری (30)]
‫بیا انجامش بدیم.
‫باشه.
‫[7:06 صبح، 1 مارس، استان یاماناشی]
‫باید نزدیک باشه.
‫[4 ساعت مانده تا حمله تروریستی]
‫[این اثر یک داستان تخیلی ست. اسامی، ‫شخصیت ها، ارگان ها، مراسمات یا وقایع
‫حاصل تخیلات نویسنده‌ است. ‫هر گونه شباهت با افراد واقعی
‫چه فوت شده یا زنده، یا اتفاقات حقیقی کاملا تصادفی ست.]