‫به ما نارو زد؟
‫ری...
‫من دیگه با اون گروه کار نمی‌کنم.
‫اما می‌تونم رد تموم حرکاتشون رو بزنم.
‫این چه جوره؟
‫نگفته بودی یه طرح داری، هاشیبا؟
‫نه ندارم.
‫متوجه ام نجات جون مردم باید اولویت ما باشه...
‫بریم لنگرگاه جوتسو توی نیگاتا.
‫با ما بیا.
‫خب، چین چجور جاییه؟
‫تا الان نرفتی؟
‫نه. اما خیلی دلم می‌خواد برم.
‫چقدر مونده؟
‫تقریبا یک ساعت.
‫واسه چی ما...؟
‫ما پولدار نیستیم. ‫چی از جون ما می‌خواین؟
‫مسخره‌ست. ‫لطفا این کار رو باهامون نکنین!
‫خفه شو!
‫همه چی به پدر بچه ربط داره!
‫اونه که معلوم می‌کنه زنده می‌مونین ‫یا می‌میرین!
‫چه تلفظ مشکلی داره...
‫بر اساس برنامه ریزی داره پیش میره.
‫ایکاوا، قصد دارم برم جایی.
‫بله، قربان.
‫برم ماشین رو بیارم.
‫[ساعت ۴:۴۸ ظهر، ۲۸ فوریه] ‫[لنگرگاه جوتسو، نیگاتا]
‫رسیدیم. همه چی بر اساس نقشه داره پیش میره.
‫کلید داخل جعبه‌ست.
‫داریم میایم.
‫مسافرت طولانی داشتیم.
‫با کشتی هم قراره مسافرت طولانی داشته باشیم.
‫ژنگونگ.
‫شرمنده دوستان، اما سفرتون اینجا تموم میشه.
‫[هیئت دولت ژاپن]
‫[وزارت دادگستری]
‫[آژانس اطلاعات امنیت عمومی]
‫[بازمانده]
‫خجالت نمی‌کشی، ری؟
‫شماها دارین همه چی رو با هم قاطی می‌کنین. ‫من رفیق شما نیستم.
‫نه بابا؟ اما اومدی با اینا هم تیمی شدی؟
‫مگر تصمیمش با خودم نیست؟
‫عجب مزخرفی!
‫دست بردار، زمان این حرفا نیست.
‫زیهاو.
‫بسپریدشون به من.
‫کاتسوکی!
‫خرابش کردیم!
‫برو بابا...
‫لعنتی، سگ شد...
‫زیهاو!
‫بدو، هاشیبا!
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫عجب بی‌ریختی هستی.
‫من چینی بلد نیستم.
‫زیهاو!
‫داریم میریم!
‫یه کشتی براتون حاضر کردم.
‫برید لنگرگاه جوتسو در نیگاتا.
‫توی لنگرگاه جوتسو یه کشتی براتون ‫حاضر کردم.
‫کلید داخل جعبه‌ست.
‫مو قرمزها باید خوشگل باشن، ولی من ‫زیبا نیستم.
‫سلام!
‫حالا بعد از ظهره.
‫می‌خواستم بگم وانشینگ هاو!
‫رئیس اصلی بابت یه رسوایی بازداشت شد.
‫چون این عکسش رو داخل چین ‫بارگذاری کردم.
‫یه کشتی واستون آماده کردم.
‫برید لنگرگاه جوتسو داخل نیگاتا.
‫قدم بعدی چیه؟
‫نیتت چیه؟
‫زمانی که زدی خیلی دردم گرفت، می‌دونی؟
‫نوبت توئه.
‫واسه چی...
‫شرمنده به تو دروغ گفتم.
‫من کشوری ندارم.
‫پدر و مادرم هنگام یه ماموریت کشته شدن.
‫حالا نوبت منه از ژاپن انتقام بگیرم.
‫مامان و بابام الان خوبن. ‫از یه کارخونه داخل فرانسه بازنشسته شدن.
زیادخیلی دلم می‌خواد برم.
‫بمیر!
‫سگ جونی‌ها، نه؟
‫گفتم من چینی نمیدونم.
‫حالا کارم تموم نشده. بیا اینجا!
‫هدف ما شرافتمندانه‌ست...
‫کشورمون رو از اینی که هست هم ‫بزرگتر می‌کنه!
‫آمریکا مزاحم ما میشه.
‫واسه سرکوب کردنشون به قدرت نیاز داریم!
‫توسعه چین دنیا رو به جای بهتری ‫مبدل می‌کنه.
‫نمی‌تونین جلوی ما رو بگیرین!
‫کاتسوکی، بلند شو!
‫کجان؟
‫مواظب باش، هاشیبا!
‫دوست هستیم بابا.
‫هی، نکن...!
‫به به. عاشق طعم نوشیدنی مادرم هستم.
‫این اصلیشه.
‫حقه خودته.
‫پس...
‫سمت مایی؟
‫من طرف هیچ کس رو نمی‌گیرم.
اما از کسایی که زن‌ها و بچه‌ها رو ‫اذیت می‌کنن متنفرم.
‫ری...
‫بچه دومت در راهه، نه، بابا؟
‫خب واسه چی نگفتی؟
‫«پیش از فریب دشمن، دوستانت رو ‫فریب بده.»
‫ضرب المثله برای کجاست؟
‫چین.
‫از اینهمه جا تو دنیا... ‫میشه راه بری؟
‫خودت به زور داری راه میری.
‫گوش کن، هاشیبا.
اطمینان داری؟
‫اطمینان دارم خودت هم شک و تردید داری...
‫شرمنده، اما دیگه جون ندارم.
‫وینس...!
‫خب، خب، خب. مشتاق دیدار.
‫چه جوری پیدامون کردی؟
‫بیاید با همین فاصله حرف بزنیم .
‫ایکاوا.
‫خانواده‌ش رو رها کن.
‫هوی!
‫یه انبار در تویوسو.
اما هیچکدومتون دیگه نمی‌تونین ‫اونا رو ببینین.
‫هوی!
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫چیه!
‫کاری با تو ندارم. ما آدم‌ بدها نیستیم.
‫پس کی هستی؟
‫بیاین بریم بیرون.
‫- راه برو. ‫- رهام کن.
‫[ساعت ۸:۳۲ شب، ۲۸ فوریه]
‫راه برو.
‫برو.
‫شونزده ساعت مونده تا...
‫حمله.
‫و باز گشتیم
‫سر خونه اول.
بله.
‫به نظرت باید چه کاری انجام بدیم، هاشیبا؟
‫من اول... آب می‌خوام.
‫[پانزده ساعت تا حمله تروریستی]
‫این اثر یک داستان تخیلی است. نام ها، شخصیت‌ها، ‫سازمان‌ها، مراسمات یا اتفاقات
‫حاصل تخیلات نویسنده هستند. ‫هر گونه شباهت به افراد حقیقی،
‫چه فوت شده و زنده، یا اتفاقات واقعی ‫کاملاً تصادفی‌ست.