‫تهدید دیشب بمب اسکای‌تری تنها ‫مقدمه بود.
‫«ظهر یکم مارس، ‫به توکیو حمله می‌کنیم.
‫هدف ما همه چهارده میلیون جمعیت توکیوئه.
‫ماندو.»
‫دروازه خداوند در سرزمینی بیگانه
‫سرانجام باز میشه!
‫بگو ببینم دروازه خداوند چیه؟
‫دنبال چی هستین؟
‫صحبت بکن!
‫[ساعت ۲:۲۱ ظهر، ۲۶ فوریه] ‫[جایی در کانتو]
‫شکست خورد.
بازم.
‫دکتر مینای یه دختر داره.
‫با بورسیه طرح مبادله دانشجوئه.
‫طرح تبادل؟ ‫کجا؟
‫«عاشق جزیره سبو هستم!»
‫فیلیپین.
‫«عاشق جزیره سبو هستم!»
‫[ساعت ۳:۰۳ ظهر، ۲۶ فوریه] ‫[مانیلا، فیلیپین]
‫بریم نوشیدنی بنوشیم.
‫[هیئت دولت ژاپن]
‫[وزارت دادگستری]
‫[آژانس اطلاعات امنیت عمومی]
‫[مهمان ناخواسته]
‫ناتسومه! این گوشی رو بررسی کن.
‫- ها؟ ‫- یه بررسیش بکن.
‫هر کاری بگی می‌کنم، هاشیبا.
‫برای کیه؟
‫همون عامل دستگیریش شده.
‫به ون پلیس حمله ور شدی؟
‫راه خوبتری هم هست؟
‫مانند همیشه بی‌احتیاطی.
‫دارم یه کاری انجام میدم...
‫به این شماره زنگ زده ...
‫به این شماره زنگ زده... ‫«تورو کاگیاما»
‫کاگیاما...
‫کیه؟
‫رهبر هواسال، ‫یه تیم خلافکاری در حال رشد.
‫پلیس از اون ها می‌ترسه.
‫پارتی دارن.
‫این رو بگیر. ‫به درد می‌خورن.
‫ستاره چهار پر؟ ‫باید پرتشون کنم؟
‫نه. هنوز تست نشدن اما اگه تو دردسر افتادی
‫یکیش رو بخور. به تو کمک می‌کنه.
‫- بخورم؟ ‫- بله.
‫رد پناهگاهشون رو بزن.
‫[ساعت ۴:۴۲ ظهر، ۲۶ فوریه]
‫جناب منشی.
‫[ساعت ۴:۴۲ ظهر، ۲۶ فوریه]
‫[منشی ارشد هیئت دولت شیراتوری]
‫آقای چانگ و آقای ریو از سفارت خونه‌ی چین اومدن.
‫آقای چانگ و آقای ریو از سفارت خونه‌ی ‫چین اومدن.
‫بفرستشون داخل.
‫من منشی ارشد هیئت دولت شیراتوری هستم. ‫مرسی بابت همکاریتون.
‫بفرمایید.
‫ژاپن و چین مانند یه کشور هستن.
‫افراد ما در ژاپن واسه گرفتن اطلاعات ‫کمکمون می‌کنن.
‫منظورش جاسوسه... ‫عوضی پررو!
‫آژانس‌هایی مانند وزارت پدافند و ‫آژانس پروژه های پیشرفته دفاعی در توسعه
‫تکنولوژی‌های مد روز به درد بخور بودن.
‫همینجور، هوش مصنوعی یه بخش جدانشدنی ‫از تکنولوژی‌های ارتشه.
‫با توانایی‌های پیشرفته تحقیق و توسعه ژاپن،
‫امنیت کشور ما بیش تر خواهد شد.
‫نمایشگاهی تا سه روز دیگه قراره برگزار بشه
‫و من به شما اطمینان میدم در امنیت کامل ‫برگزار خواهد شد.
‫وزارت دفاع و امور خارجه به هیچ دردی نمی‌خورن.
‫برای دست به عمل زدن به دلایل قانونی ‫نیاز دارن.
‫همونجور که مجلس شورا تایید کرد، آژانس امنیت ملی ‫رو آماده می‌کنم.
‫انجام بده، زمان نداریم.
‫حال شما چطوره، جناب منشی؟
‫سلام، تاکاهارا.
‫پاش رو به جریان باز کردی؟
‫تو قبلاً رئیسش بودی، نه؟
‫پس می‌دونی که کاری جز نوشتن گزارش ‫انجام نمیده.
‫آژانس امنیت ملی من کوچیکترین آژانس ‫اطلاعاتیه.
‫ما عضو شورای امنیت ملل متحد نیستیم.
‫به طور رسمی به درد نخوریم.
‫پس اینجا چه کاری می‌کنه؟
‫اومده حرف بزنیم.
‫بیا دنبالم.
‫منشی.
‫نخست وزیر، یه سری از مردم شک و شبهه
‫خودشون رو نسبت به تشکیلات شما اعلام کردن...
‫این مزخرفات رو قبول می‌کنی؟
‫نه، قربان.
‫کی اطلاع داشت ژاپن همچین رستوران‌های ‫بامزه‌ای داره؟
‫و اینطور مردهای نازی.
‫خب، کِی قراره باز گردی لس آنجلس؟
‫فردا.
‫فردا؟
‫حیف شد.
‫آره، اما ناراحت نباش.
‫دیگه بستگی به شما داره.
‫باشه.
‫کجا میری؟
‫می‌خوام باز هم بنوشم. ‫خوش بگذره، پیرمردها.
‫باشه.
‫- برنامه‌ت چیه؟ ‫- ندارم.
‫فی البداهه می‌خوای حرکت بزنی؟
‫هر کاری نیاز باشه انجام میدیم.
‫مواد داری؟
‫نه.
‫واسه چی؟
‫- کشیدم! ‫- ای کودن!
‫شرمنده.
‫شما چه کسی هستین؟
‫از منطقه ما بزنین به چاک، پیرمردها!
‫خیالی نداری، هاشیبا؟
‫بزن که بریم!
‫ واقعا نقشه‌ای نداشتی!
‫باید عقب بکشیم، یه طرح بریزیم...
‫تمرکزت رو از دست نده.
‫خفه!
‫حالا وقتشه...
‫اینجا رو!
‫مثل ستاره چهار پر هستن ولی در واقع شکلاتن.
‫شکلات کانپیتو؟
‫ترکیباتش به شما انرژی میده.
‫به تک تک اعضای بدنتون...!
‫یه لحظه...
‫شرمنده، کاتسوکی. ‫اونی که به تو دادم اشتباهی بود.
‫پیرمرد به درد نخور!
‫اونقدری که تصور می‌کردم باحال نیستین.
‫متصدی. یکی دیگه.
‫هاشیبا!
‫چه سر و صدایی راه انداختین... ‫چه کمکی از من ساخته‌ست؟
‫تو چه ارتباطی به ماندو داری؟
‫ماندو...؟ ‫چی میگی؟
‫خودت رو به خریت نزن. ‫ما مدرک داریم!
‫مدرک؟
‫متوجه نمیشم چی میگین.
‫بدبخت شدیم.
‫من ترجیح میدم کسی رو نکشم اما...
‫دوستان، بیاین مهمونی رو شروع کنیم!
‫الان می‌خوای حرف بزنی؟
‫متوجه ای با چی در افتادی؟
‫نمی‌تونی بترسونیش، بچه جون.
‫چی می‌خواین؟
‫با عامل فیلیپینی حرف زدی ؟
‫کی...؟
‫با یه فیلیپینی ملاقات کردم.
‫برای چی؟
‫براش تو ژاپن یه اقامتگاه ترتیب دادم.
‫کجا؟
‫صحبت کن .
‫حرف بزن!
‫- تو سوکوبا؟ ‫- بله.
‫از سمت یه منبع قابل اعتماده.
‫ممنون. می‌فرستمش برای پلیس.
‫رئیس امور خارجه ما یه درخواست داره.
‫اولاً،
‫جزئیاتی درمورد زیردریایی‌های آمریکا توی ‫دریای شرق چین می‌خواد.
‫و یه لیست از همه کارکنان سفارت خونه آمریکا ‫توی ژاپن.
‫- ولی... ‫- اطلاعات رایگان به دست نمیاد.
‫رد و بدل می‌کنیم. ‫قابل بحث نیست.
‫[ساعت ۱۱:۴۲ شب، ۲۶ فوریه] ‫[آساکوسا، توکیو]
‫کار نکرد.
‫اما سر حال آوردت!
‫نزدیک بود بمیرم، کودن!
‫باید رنگش رو تغییر بدم .
‫لعنتی!
‫خوشحالم برگشتی.
مرسی.
‫داغه!
‫هدف تروریست‌ها توکیوئه. ‫پس تو سوکوبا چیکار می‌کنن؟
‫هی، سرانجام مغزت رو به کار انداختی!
‫کاگیاما هستم.
‫مهاجر بهم اطلاع داد
‫که وینس، رئیس ماندو از فیلیپین رفته.
‫هویت جعلی داره.
‫خودشه. ‫رفقا، خواهشاً جمع شین.
‫اونجا کجاست؟
‫اداره کل ماندو.
‫ماهواره اطلاعاتی هیئت دولت رو هک کردم.
‫این چه کاری هست؟
‫امنیت ملی...
‫قراره زیادتر بیفتم زندان.
‫- بزرگش کن. ‫- چشم.
‫برای کِیه؟
‫یک ساعت قبل.
‫به مقصد کجا؟
‫رو بلیطش نوشته هنگ‌کنگ اما شک دارم.
‫به کل فرودگاه‌های ژاپن اطلاع دادیم
اما باید تصور کنیم که وینس دیر یا زود ‫وارد ژاپن میشه.
‫آدم بده‌ی قرن وارد میشود!
‫[حمله ماندو، هفتاد و هشت مرگ]
‫در سرزمینی بیگانه، دروازه خداوند
‫سرانجام باز میشه!
‫[پنجاه و نُه ساعت تا حمله تروریستی]
‫این اثر یک داستان تخیلی است. نام ها، شخصیت‌ها، ‫سازمان‌ها، مراسمات یا اتفاقات
‫حاصل تخیلات نویسنده هستند. ‫هر گونه شباهت با افراد واقعی،
‫چه فوت شده و زنده، یا حوادث حقیقی ‫کاملاً تصادفی‌ست.