‫وای، معرکه بود!
‫اما می دونی چی کم داره، نه؟
‫یه خرده گیتار بیس.
‫نه، چی؟
‫باشه، یه همسرایی بیشتر.
‫نه.
‫آهنگ هامون تند و بلنده، ویژگیمون همینه.
‫خیلی‌خب، یه بار دیگه بریم؟
‫1، 2.
‫1، 2، 3، وحشت!
‫هی، ایز.
‫فردا یه سر می رم شهر. چیزی نمی خوای؟
‫می شه من هم بیام؟
‫می شه لطفاً چند تا مداد کنته و چوب درام بگیری؟
‫حتماً.
‫می گم تمرین امشب‌ خوب بود.
‫آره.
‫این یکی از آثار هنری مورد علاقمه.
‫کار یه هنرمند محلیه، کارش محشره.
‫تو رو یادمه.
‫می شناسمت.
‫یه ذره هم عوض نشدی.
‫پرستار مادربزرگم بودی.
‫ببخشید، فکر کنم اشتباه گرفتی.
‫می شه 75دلار.
‫مرسی.
‫روز خوش.
‫خدانگهدار!
‫سلام، مامان.
‫سلام، دخترم.
‫شهر چه طور بود؟
‫مثل همیشه.
‫چندتا چیز باحال خریدم.
‫امروز غذای خوبی تو جنگل پیدا کردم.
‫به نظر میاد خوشمزه ست.
‫بهار زمستان رو می خوره، ‫زمستان پاییز رو می خوره.
‫پاییز تابستان رو می خوره، ‫تابستان بهار رو می خوره.
‫سلام!
‫وای خدای من!
‫عذر می خوام، ببخشید مزاحم شدم.
‫بدجور گم شدم.
‫بی اجازه وارد ملک شخصی شدی.
‫فهمیدم.
‫وای خدا، چند ساعته که دارم کوه پیمایی می کنم.
‫نزدیک جاده 209 پارک کردم،
‫و الآن نمی تونم راهم رو پیدا کنم.
‫می دونی جاده 209 کجاست؟
‫اینجا ملک شماست؟
‫آره، با مادرم اینجا زندگی می کنم.
‫مثل خواهرزاده ام دختر روستایی هستی.
‫آمبر هنسون؟
‫می ره مدرسه شهر.
‫من تو خونه درس می خونم.
‫بگذریم، یه کوه اون طرف تر زندگی می کنه،
‫یا یه کوه این سمتی.
‫خونه اش یه کوه فاصله داره.
‫باید یه چیزی نشونت بدم.
‫این رو نگاه.
‫گوشی اینجا کار نمی کنه.
‫اگه کار می کرد، راهم رو گم نمی کردم.
‫از یه چیزی عکس گرفتم که خیلی عجیب بود.
‫تا حالا یه چیزی مثل این دیدی؟
‫مریضم.
‫بهت نمی خوره مریض باشی!
‫- هستم. ‫- این رو ببین.
‫آهای!
‫از آشناییت خوشحال شدم.
‫ای بابا!
‫الآن چی شد؟
‫اون دخترت بود که باهاش آشنا شدم؟
‫بیماریش چیه؟
‫خانواده هنسون رو می شناسی؟
‫داشتم به دخترت می گفتم خواهرزاده ام
‫همین نزدیکی ها زندگی می کنه.
‫تو این فکر بودم به هم معرفیشون کنم.
‫به گمونم
‫خیلی خوب با هم کنار میان.
‫متأهلی؟
‫نه.
‫بچه داری؟
‫نه.
‫هر چند بچه دوست دارم.
‫خیلی خب.
‫زیاد بهش نزدیک نشدم، قسم می خورم.
‫باشه.
‫به نظرت بیمار‌تر نمی شم؟
‫چیزیت نمی شه.
‫خبر مرگت می شینی یا چی؟
‫مریضم.
‫چه دردی داری، اس تی دی؟
‫دارم سر به سرت می ذارم.
‫بشین.
‫نمی تونم به آدم ها نزدیک بشم.
‫هیچ کدوممون نمی تونیم.
‫می شینم.
‫چه طور قبلاً ندیدمت؟
‫تو خونه درس می خونم.
‫تفریحت چیه؟
‫کوه پیمایی.
‫نقاشی.
‫و شنا، شنا می کنم.
‫تو گروه موسیقی هستم.
‫چه باحال، چی می‌زنی؟
‫درام.
‫ایول، قبلاً با یه درامر دوست بودم.
‫خیلی خفنن، ولی خنگن.
‫خوانندگی هم می‌کنم.
‫ایول.
‫ترانه‌ها رو خودم می‌نویسم.
‫چه خفنی، دختر، اسم گروهت چیه؟
‫هل‌بندر.
‫عجیبه.
‫یه بار بیا برام بزن.
‫خیلی باحال میشه!
‫بخور.
‫یه وقت تو استخر دستشویی نکنی.
‫دروغگو!
‫مامان.
‫چی شده؟
‫دیگه باید برم خونه، ‫امشب کار پرستاری بچه دارم.
‫چی؟
‫مگه اینجا خونه‌ت نیست؟
‫خیال کردی اینجا زندگی می‌کنم؟
‫نه بابا.
‫دزدکی میام تو استخرش شنا کنم.
‫یکی باید ازش استفاده کنه.
‫صاحباش شهر هستن، نمی‌فهمن.
‫خونه‌ت کجاست؟
‫یه کیلومتر و نیم پایین جاده.
‫خونه‌مون به این قشنگی نیست.
‫باشه.
‫ایندفعه مایو بیار.
‫مایو ندارم.
‫من یکی برات میارم.
‫قیافه‌ت ترکیبی از کورت کوبین و یه سگ خیسه.
‫باشه.
‫فردا می‌بینمت، هل‌بندر!
‫می‌بینمت، آمبر.
‫می‌خوام اجرا کنم.
‫چی؟
‫می‌خوام برای دیگران اجرا کنم.
‫شدنی نیست.
‫چرا؟
‫آخه این همه تمرین می‌کنیم ‫و کارمون هم خوبه.
‫به نظرم باید به دیگران نشون بدیم.
‫می‌دونی، برای خودمون ساز می‌زنیم.
‫سرگرمی خودمونه.
‫چون کیف داره.
‫خیلی دوست دارم باهات اجرا کنم، ‫ولی خیلی باحال میشه
‫اگه آهنگای معرکه‌مون رو با بقیه سهیم بشیم.
‫به نظرم خیلی خوششون میاد.
‫اگه یه گروه موسیقی تو جنگل اجرا کنه،
‫و هیچ کسی نباشه گوش بده،
‫با اجرا نکردن فرقی نداره.
‫ایزی، قضیه چیه؟
‫هیچی، فقط...
‫اگه حالم بهتر شده باشه چی؟
‫بهتر نشدی.
‫از وقتی پنج سالم بود از مردم جدام کردی.
‫از کجا می‌دونی خوب نشدم؟
‫می‌دونم که نمی‌خوام ریسک کنم.
‫خیلی دوستت دارم.
‫منم دوستت دارم.
‫ولی دوست دارم با آدمایی آشنا بشم
‫که مثل من از موسیقی لذت می‌برن.
‫می‌دونی؟
‫شاید بتونم یه دوست پیدا کنم.
‫فقط یه دوست می‌خوام.
‫ایزی، هیچ وقت نباید به دیگران نزدیک بشی.
‫بیا تمرین کنیم.
‫آهنگ آرماگدون؟
‫باشه.
‫یک، دو، سه، چهار.
‫مریضیم این نیست.
‫بیماری خودایمنی دارم.
‫کدوم یکی؟
‫بیماری نقص ایمنی مرکب شدید.
‫عجیبه.
‫فکر می‌کردم فقط پسرا بهش مبتلا میشن،
‫و خیلی کُشنده‌س.
‫اگه درست باشه ‫باید دست مامانت رو ببوسی.
‫چون خوب هواتو داشته.
‫می‌خوام تو یکی از این لیوانا ‫یه کِرم خاکی واقعی، زنده بندازم
‫نه یه کِرم مرده الکی
‫که ته بطریا می‌ندازن.
‫بخورید.
‫من گیاهخوارم.
‫گیاهخوار بودی.
‫حالا کِرم‌خواری.
‫بیخیال بچه‌ها، ولش کنید.
‫کِرمه رو من می‌خورم.
‫نه، قانون قانونه.
‫اگه کِرم بهت بیفته، ‫کِرم رو می‌خوری.
‫زود باش، دختر.
‫قدرت اَبرانسانی پیدا می‌کنی.
‫دماغت رو بگیر، اصلاً مزه نداره.
‫هیچ وقت آخرهفته‌ها نمیان اینجا!
‫رفیق، لباسات یادت رفت.
‫و کفشای لعنتیت.
‫خیلی وحشی هستی!
‫مایوم رو هم می‌خوام.
‫وای خدا، حسابی به فنا رفتی.
‫رفیق، بیخیال شو.
‫بازم دوست و رفیق دارم.
‫هی، تو بد دردسری افتادی!
‫خسته شدم از بس شما بچه‌ها ‫استخرم رو کثیف می‌کنید
‫و دزدکی وارد خونه‌م میشید!
‫اون ست درام خیلی با ارزشه.
‫وقتی دارم حرف می‌زنم به من نگاه کن!
‫نعشه هستی؟
‫حالت خوش نیست؟
‫سلام؟
‫خیلی بدبختی.
‫دختره‌ی احمق.
‫دنبالم بیا می‌خوام به پلیس زنگ بزنم.
‫کجا بودی؟
‫پیش دوستام.
‫یه کِرم خوردم.
‫کِرم زنده.
‫دوستات خوبن؟
‫چیزیشون نمیشه.
‫مریض نیستم.
‫تو خطرناکی.
‫دایی دوستم آمبر دو روزه گم شده.
‫ایزی.
‫همه چی درست میشه.
‫من کمکت می‌کنم.
‫میشه درباره‌ی اتفاق امروز حرف بزنم؟
‫هی!
‫اونو که نمی‌خوری، نه؟
‫نه.
‫چون پرزهاش لای دندونات گیر می‌کنه.
‫چرا اون کِرم اینقدر دیوونه‌م کرد؟
‫به‌خاطر کِرم نبود.
‫نیروی زندگی کِرم بود.
‫جادو از ترس بوجود میاد، ترس از مرگ.
‫هر موجود اونو داره.
‫هر چی ترس بیشتری وارد خون بشه، ‫قدرتش بیشتره.
‫فکر می‌کنی کِرم به آدم قدرت میده؟
‫یه موش بخور.
‫یا سگ.
‫یا گوزن.
‫نیروی حیات تو خون همه‌شونه.
‫چی میشه اگه...
‫چی؟
‫آدم بخوریم؟
‫اونوقت می‌فهمی قدرت چیه.
‫دارم خواب می‌بینم؟
‫وای.
‫تا حالا ندیده بودم ‫اینقدر از تیغ تمشک خوشت بیاد.
‫ذائقه‌ت داره جا می‌افته.
‫نباید چیزی می‌گفتم.
‫باهام میای کوه‌پیمایی زیر بارون؟
‫البته.
‫اینو نباید ازت مخفی می‌کردم.
‫کارم اشتباه بود.
‫عیب نداره.
‫چرا این کار رو کردی؟
‫برای اینکه در امان باشی.
‫در برابر چی؟
‫دری رو باز کردی
‫وقتی باز بشه، ‫بستنش خیلی سخته.
‫ولی فقط لای در رو باز کردی، درسته؟
‫خوبه.
‫در حقیقت، خوبه.
‫عالیه.
‫باید باز می‌شد و کاش من اونجا بودم.
‫باید اونجا می‌بودم.
‫کارت خوبه، ایزی.
‫کارت خوب بود.
‫می‌تونم کمکت کنم کنترلش کنی.
‫پس ما مثل همیم؟
‫آره.
‫مامانت مثل ما بود؟
‫خب.
‫مثل ما بود، ولی مادر خوبی نبود.
‫و آخرش، آرزو کرد کاش مادر خوبی بود.
‫پس الان میشه از اینجا بریم؟
‫نه.
‫چرا، من که مریض نیستم.
‫ببین، می‌خوام یه چیزی نشونت بدم.
‫ولی باید قول بدی عصبانی نشی.
‫باشه
‫وقتی هنوز زنده‌ست سریع بخورش.
‫خیلی‌خب، نشونم بده چی تو چنته داری، دختر.
ای وای
‫واسه همین نمی‌تونی از اینجا بری.
‫هی.
‫سلام.
‫اون پایین چی کار می‌کنی؟
‫رنگ‌ها رو گذاشتم سر جاش.
‫می‌دونم فالگوش وایسادی!
‫هی.
‫میشه بیام تو؟
‫آره.
‫اون دختره رو یادته ‫که تابستون پارسال باهاش دوست شدی؟
‫آمبر؟
‫آره.
‫هنوز با هم دوستید؟
‫بازم دیدیش؟
‫نه.
‫چون من بهت اجازه ندادم
‫یا اتفاقی بین‌تون افتاد؟
‫دفعه آخر که دیدمش،
‫گفت دوستیم براش خفه‌کننده‌س.
‫تقصیر تو نیست.
‫ولی یادت باشه، ایز، ‫ما مثل اونا نیستیم.
‫بهشون نیاز نداریم.
‫می‌تونیم با همدیگه اینجا خوشبخت باشیم.
‫تنها.
‫آخه چرا این منم که کاملاً تنهام؟
‫خب، می‌تونیم روش کار کنیم.
‫وقتی...
‫وقتی خطرناک نیستم؟
‫آره.
‫خطرناک برای کی؟
‫کیا.
‫هی، ایز، دارم میرم شهر، ‫چیزی نمی‌خوای؟
‫نه، ممنون.
‫خوش بگذره.
‫هی، بیا بریم طرف درّه.
‫باشه.
‫مامان.
‫بازم استخوون.
‫به نظرت کار چی بوده؟
‫نمی‌دونم.
‫تازگیا استخوون زیاد می‌بینم.
‫همه‌شون مثل این پاک شدن.
‫قابل‌تحسینه.
‫احتمالاً کار کایوت‌هاست.
‫قشنگه.
‫ولی شرورانه.
‫نه، نه.
‫کار هر چی بوده، نه درسته نه غلط.
‫تو ذاتشونـه.
‫ذات ما چیه؟
‫ذات ما شوم ـه.
‫ولی می‌تونم یادت بدم گرسنه‌ش بذاری
‫که نتونه از خودت تغذیه کنه.
‫ولی گفتی هر چی اون گوزنه رو کشته،
‫تو طبیعتش بوده.
‫می‌دونی چرا بهمون میگن هل‌بندر؟
‫چون قدرتمندیم.
‫هر چیزی که قدرتمند باشه ترسناکه.
‫اجدادمون از اون ترس رشد کردن، ‫ولعش رو داشتن.
‫پس میگن ما به بهشت پشت کردیم
‫و مقابل جهنم خم شدیم.
‫همچین میراثی رو می‌خوای؟
‫که روح نداشته باشی؟
‫کسی دوستت نداشته باشه؟
‫ترسناک باشی؟
‫یه تست کوچیک.
‫چی میشه وقتی زغال‌اخته و اشک رو قاطی می‌کنی؟
‫دید چشم رو بهتر می‌کنه.
‫باشه، خیلی آسون بود.
‫اگه عنکبوت و پیچک رو مخلوط کنی.
‫باعث میشه دستات چسبناک بشن
‫که بتونی مثل سنجاب از درخت بالا بری.
‫محشره.
‫آره.
‫اینا رو از کجا یاد گرفتی؟
‫از مادرم.
‫از جای دیگه چی؟
‫نه.
‫هی.
‫در مورد سرخس چی می‌دونی؟
‫هیچی.
‫گیاه خیلی قشنگیه.
‫مثل ما خودتکثیری می‌کنه.
‫ایول.
‫آره.
‫و اگه سرخس
‫و قارچ رو با یه عنصر خیلی ویژه له کنی،
‫می‌تونی بوی خون رو از باد حس کنی.
‫بوی خون تو باد، خوشم اومد.
‫ولی باید بدونی
‫دیگه به این چیزا نیازی نداریم.
‫در حال تکاملیم.
‫باشه.
‫این خیلی باحاله، می‌خوای امتحانش کنی؟
‫آره. باشه، خوبه.
‫چه بویی میاد؟
‫کلاغ؟
‫خرگوش؟
‫بوی یه چیز بزرگـه.
‫خوبه.
‫بوی یه آدم میاد.
‫سلام!
‫اینجا ملک شخصیه، بی‌اجازه وارد شدید.
‫در واقع زمین‌های دولتی ‫درست تو امتداد این صخره‌هان.
‫اون باید ملک شما باشه.
‫میشه یه دقیقه باهاتون حرف بزنم؟
‫سی ثانیه چی؟
‫داشتیم می‌رفتیم.
‫ده ثانیه، سریع حرف می‌زنم.
‫خیلی‌خب، از اونجایی که وقت نداریم
‫مستقیم میرم سر اصل مطلب.
‫خانم جوان، می‌خوام با من روراست باشی.
‫از کجا می‌تونم لباست رو بخرم؟
‫فقط یکی هست.
‫خودم برای گروه‌مون درستش کردم.
‫ده ثانیه شد.
‫باشه، بریم سر کار اصلی.
‫مطمئنم شنیدید که تابستون پارسال یه مرد
‫توسط یه حیوونه وحشی یا حیوانات وحشی
‫در دو سه کیلومتری اینجا کشته شد.
‫معتقدم کار یه شیر کوهی هار بوده.
‫شماها لاشه‌ای چیزی ندیدید؟
‫نه.
‫شاید به ناپدید شدن یه مرد دیگه
‫مرتبط باشه.
‫ماشینش رو تو جاده 209 پیدا کردیم، ‫ولی اثری از جسد نیست.
‫کوه‌پیما زیاد اینجا می‌بینید؟
‫نه.
‫خب، شاید کار یه هل‌بندر بوده.
‫چی هست؟
‫یه چیزی بین یه جادوگر،
‫اهریمن و شکارچی رأس هرم.
‫از ترسی که تو خون انسانه تغذیه می‌کنن،
‫که بهشون قدرت استثنائی میده.
‫از آغاز آفرینش وجود داشتن،
‫و هنوز دارن تکامل پیدا می‌کنن.
‫خانم جوان، اگه طراح لباس نشی،
‫باید نویسنده بشی.
‫باشه، قبوله؟
‫خیلی‌خب، خانما.
‫مراقب خودتون باشید.
‫روز خوش.
‫یه کِرم؟
‫می‌خوای برگردی سر خزه و خاشاک؟
‫آخه غذای بچه‌س.
‫چرا قورباغه نخوریم؟
‫یا جوجه‌تیغی؟
‫یا می‌تونیم بریم برگر بخوریم.
‫مال منم بخور.
‫خیلی دوستت دارم، می‌تونم بخورمت.
‫اگه قلبم رو بشکونی، می‌خورمت.
‫هی، ایزی، می‌دونم دلخوری.
‫بیا آشتی کنیم.
‫این خوراکی مخصوصمه.
‫کرم حشره؟
‫خیلی کوچیکن.
‫ولی اثر قوی دارن.
‫نمی‌تونن زیاد وحشت کرده باشن.
‫اونا تغذیه‌کننده‌ی مرگ تو این دنیان.
‫به چرخه‌ی زندگی مگس فکر کن.
‫مگس از مرگ تغذیه می‌کنه، ‫همونجا تخم می‌ذاره،
‫و از مرگ تولد مجدد بوجود میاد، ‫یعنی کرم حشره
‫بعدش اونا از مرگ تغذیه می‌کنن ‫تا اینکه مگس میشن.
‫کل چرخه دوباره تکرار میشه.
‫به نظرت جادوئی نیست؟
‫این گوگولی‌ها داشتن
‫یکی از گوزن‌هایی که تو جنگل پیدا کردم رو می‌خوردن،
‫که به نظر می‌اومد یه مرگ وحشتناک داشته.
‫بهم اعتماد کن، ‫میشه ازشون قدرت زیادی گرفت.
‫یکیش رو امتحان کن.
‫بیا پرواز کنیم.
‫زود باش، پرواز کن!
‫یه چیزی بیشتر از کرم حشره لازمه ‫که پرواز کنیم،
‫عوضی طمعکار!
‫پس کرم‌های حشره بی‌مصرفت مال خودت!
‫وای خدای من.
‫عوضی.
‫توی رویاهام بودی؟
‫تیم خیلی خوبی میشیم.
‫حالم خوب نیست.
‫باید دوش بگیرم.
‫خوش گذشت.
‫آره، ولی دیگه نباید ‫این کار رو تکرار کنیم.
‫خیلی خیلی بد بود.
‫از مامانت بگو.
‫یه هیولا بود.
‫نصف روستا رو خورد.
‫بچه بودن.
‫دوستام.
‫خیلی عذاب وجدان داشت، ‫دهنش رو با نخ دوخت.
‫از گرسنگی مرد؟
‫نه.
‫دارش زدن.
‫فقط طناب حروم کردن.
‫پس چطور مُرد؟
‫همونطور که همه‌ی هل‌بندرها می‌میرن.
‫بهار زمستان رو می‌خوره، ‫زمستان پاییز رو می‌خوره.
‫پاییز تابستان رو می‌خوره.
‫چند سالته؟
‫فکر کنم 147 سال.
‫تا چند سال عمر می‌کنی؟
‫تو بگو.
‫سلام.
‫اینجا چی کار می‌کنی؟
‫خواستم معذرت‌خواهی کنم.
‫از کجا می‌دونستی اینجا کار می‌کنم؟
‫تعقیبم می‌کنی.
‫- روانی عوضی. ‫- صبر کن. صبر کن.
‫فقط می‌خوام اینو بهت بدم.
‫چیه؟
‫مایوت.
‫ممنون.
‫ممنون که بهم قرض دادی.
‫خواهش می‌کنم، هل‌بندر.
‫شرمنده پارسال رفتارم عجیب بود.
‫مشکلی نیست.
‫باورت میشه سر اون یارو چی اومد؟
‫کدوم یارو؟
‫همونی که دنبالمون کرد.
‫یه حیوون وحشی بهش حمله کرد.
‫دیوونگیه.
‫امیدوار بودم بلایی سرت نیومده باشه،
‫هر چند خیلی خل و چل بازی در آوردی.
‫بابت مایو ممنون.
‫داشت یادم می‌رفت.
‫می‌خوام اینا رو بهت بدم.
‫گیره‌ی مو؟
‫مال توئه.
‫وقتی اولین بار کنار استخر آشنا شدیم
‫اینا رو ازت دزدیدم.
‫می‌دونی چیه، به من نزدیک نشو!
‫هی، ایزی!
‫ایز؟
‫سلام، مامان.
‫می‌خوای بشنوی چی ترانه‌ای ‫برای هل‌بندر نوشتم؟
‫باشه.
‫یه گرگه بود که آرزو داشت گوسفند باشه.
‫چنگالش رو کوتاه کرد و دندون هاش رو شکست.
‫گرگ بودنش رو در اعماق درونش دفن کرد.
‫وقتی یه توله گرگ به دنیا آورد، مثل یه بره بزرگش کرد
‫چنگالش رو کوتاه کرد و دندون هاش رو شکست.
‫گرگ درونش رو پنهان کرد.
‫اما وقتی بره بزرگ شد، چنگال هاش هم بزرگ شدن.
‫دندون هاش هم همین طور.
‫و گرگه مادرش رو خورد که یه گوسفند بود.
‫خوشت اومد؟
‫هی، دوستم آمبر رو دیدی؟
‫هنوز زنده ست و بدجور ترسیده.
‫خواهش می کنم!
‫کمک، کمک کنید!
‫یکی کمکم کنه!
‫کمک!
‫لعنتی!
‫کمک، می خوام برم خونه.
‫یکی کمک کنه.
‫نمی تونم تکون بخورم.
‫اینجاست؟
‫لطفاً کمک کنید.
‫نمی تونم بدنم رو تکون بدم.
‫محض رضای خدا کمک کنید.
‫کمک!
‫کمکم کنید. کمک.
‫لطفاً کمک کنید.
‫بذار برم، بذار برم!
‫اجازه نده بهم آسیب برسونه.
‫لطفاً تنهام نذار.
‫ولم نکن.
‫خواهش می کنم ولم نکن!
‫خواهش می‌کنم کمکم کن.
‫هی، مامان، این دوستم آمبره.
‫یادته اون روز داییش رو تو جنگل دیدیدم.
‫فکر کنم خاکسترش کردی.
‫از این شگرد خوشم میاد.
‫عالیه وقتی جلوی آدم ها این کار رو می کنی.
‫بر اثر وحشت فلج می شن، مثل آمبر.
‫دیدم مزه ش کردی.
‫- نه. ‫- ایزی...
‫چیکار کردی، چیکار؟
‫اینجا دیگه کجاست؟
‫جایی که شادم.
‫نمی ذارم دختره رو بکشی.
‫نجاتش می دم تا بتونم تو رو نجات بدم.
‫از چی نجاتم بدی؟
‫ایزی، فقط می خواستم از جهنمی که می شناختم
‫نجاتت بدم.
‫می خواستم ما...
‫خواهش می کنم!
‫مثل آدم ها باشیم.
‫آدم ها؟
‫مثل اون هایی که ازم دور نگه داشتی؟
‫مثل آمبر.
‫اون هایی که به خیر و شر اعتقاد دارن؟
‫خدا و ابلیس؟
‫اگه می خوان این قدر به جهنم اعتقاد داشته باشن،
‫جهنم رو نشونشون می دم.
‫ولم کن!
‫ایزی، تو دختر خوبی هستی.
‫بزرگت کردم آدم خوبی باشی.
‫نه اینکه خبیث باشی.
‫کتاب رو دیدم.
‫خون، اجساد، بچه ها، وحشت.
‫به اسرارت گوش کردم و رویاهات رو تماشا کردم.
‫واقعیت رو می دونم، مامان.
‫کاری رو کردم که یادم داده بودن بکنم.
‫و تو اون حق رو ازم دریغ کردی.
‫حق.
‫که وسیله ای برای جهنم باشی.
‫یه موهبت نیست، ایزی.
‫پس چرا این طوری هستیم؟
‫تنها راهی که یه هل بندر می تونه بمیره رو بلدم.
‫زمستان پاییز رو می خوره، ‫پاییز تابستان رو می خوره،
‫تابستان بهار رو می خوره، ‫و بهار زمستان رو می خوره.
‫مادرت خودش رو قربانی کرد یا؟
‫به نظرم می دونم.
‫مراقب باش، مامان.
‫ممکنه به یه هل بندر واقعی تبدیل بشی.
‫می دونم هستی.
‫نشونم بده.
‫بذار ببینم.
‫همینه.
‫خیلی خوشگلی.
‫مرسی.
‫حالا نوبت منه.
‫من ازت نمی ترسم، ایزی.
‫حالا می بینیم.
‫لطفاً یکی کمک کنه.
‫نکن، من آماده نیستم.
‫آماده نیستم.
‫آماده نیستم، نکن!
‫مامان، نمی خورمت.
‫آماده نیستم یه هل بندر کوچیک بخورم.
‫تازه دوستت دارم.
‫یه سر می رم شهر، چیزی نمی خوای؟
‫سیم بیس.
‫می گیرم.