گفته میشه ترس توی ذهنه
ولی من قویا اعتقاد دارم که چشم ها
ترسی که توی ذهن هست رو میسازن
من این رو در فیلم شیطان کوهستان به تصویر کشیدم
فیلمی که ساختنش سخت بود
داستانی در مورد دو شکارچی که با چیزی
رو در رو میشن که تاحالا ندیدن
موجودی که فقط باید یک افسانه می بود
الان بیرون درب کابینشان سر و صدا میکرد
اما قدرت انسان در توانانی اون
برای فکر کردن راه حل توی بحران نهفته شده
اونجا تفنگ بود.
شلیک کن رندی
فکر کردن اینطوری میتونن جالوت رو از پا در بیارن
برای دفن کردنش و تلاش برای فراموشی چیزی که تجربه کردن انجام بدن
ولی حتی در مرگ
اون موجود هنوز اون شکارچی های وحشت زده رو دنبال میکرد
شیطان کوهستان به یک سفر بسیار طولانی تبدیل شد
و من احساس رضایت کردم وقتی که
میخواستم به دیدن مخاصب ها برسونمش
و بالاخره ازش کنار بکشم
در جستجوی حقیقت درباره فرانک پترسون
برای چندین سال تبدیل به غلتک احساسی شده بود
در نهایت
من همیشه فکر میکنم که حقیقت
توی اون فیلم هشت میلی متری بود یا نه
من حس کردم هرچیزی که لازم بود درباره
پدیده های پاگنده در پنسیلوانیا گفتم
تا الان
چندین سال پیش
به طور اتفاقی به کتابی به اسم موجود برخورد کردم
و خودم سوالاتی رو میپرسیدم
زمانی که شیطان کوهستان رو درست میکردم
ولی یک سوال دیگه مطرح بود
میتونم یک بار دیگه به اونجا برم؟
این کتاب بود که دوبراه اون خاطرات رو روشن کرد
پس من میخواستم کتاب الهام بخش رو بفهمم
موجود
چه چیزی باعث آن هنر شد؟
داستان بود یا غیرداستانی؟
من معتقدم که نویسنده طرف داستان خودش رو داره
درست مثل اینکه من دلیلی برای خودم دارم
من شروع به تجزیه تحلیل کتاب از ابتدا تا انتها کردم
توی هر صفحه دنبال سر نخی بودم
و واولین سرنخ من خود انتشارات بود
مطبوعات آلگنی
بعد جست و جوی آنلاین
من آدرس رو پیدا کردم ولی شماره تلفنی نبود
بهرتین شانس من نوشن نامه بود
و تلاش من جواب داد
اسم من جان تومیکل است
و من 91 سالم است
و من زمانی
ناشر کتاب موجود بودم
ما به همایش ها می رفتیم
و اونجا با جان کلمنت ملاقات کردم
و ما دوست بودیم
ما دوستانه برخورد کردیم ولی دوست نبودیم
توی یک همایش
اون ازم پرسید که من میتونم
منتشر کردن کتابی که من نوشتم رو در نظر بگیره یا نه
و
من گفتم خب درباره چیه؟
و اون گفت
دربراه تجربیات من با پاگنده هست
بعضی وقتا ذهن حقه های عجیبی به ما میزنه
و با گذشت زمان
و جدا کردن حقیقت از خیال برامون سخت یمشه
زمانه گذشته به طرو دقیق بخوام بگم 2 سال شده
و من حس میکنم بهتره داستانم رو بنویسم
قبل از اینکه به منطقه خاکستری غیرواقعی بودن بره
من تاحالا همچین موجودی توی زندگیم ندیده بودم
اولین برداشت من این بود که موجود شبیه میمون بود
یا شبیه انسان بود حدود هفت فوت قدش بود
و با موهاش قهوه ای پوشیده شده بود
بنظر میومد موجود خیلی قویه با پا های قدرتمند
و عضلات شانه
من حس کردم خیلی خوشبختم که همچین موجودی ور می بینم
این دیگه برای من فولکور نبود (آداب و داستان های سنتی یک جامعه که به صورت شفاهی به نسل دیگه منتقل میشه)
ما لازم داشتیم که بیشتر در مورد
مکانی که داستان موجود شکل گرفته بود اطلاعات بدست بیاریم
س ما به سمت جنوب دانبار، پنسیلوانیا رفتیم
تا با بعضی از
پیشرو های متخصص در زمینه پاگنده دیدار کنیم
برای پیدا کردن جواب
من با استن گوردون شروع کردم
که سال ها در حال تحقیق در مورد پدیده
در نزدیکی خط الراس شاه بلوط بود
من شنیدم که مردم بهم میگن
اونا با کتاب آشنا هستن
و من شنیدم بعضی ها گفتن
که فکر میکردم میدونن کی احتمالا درگیر بوده
ولی کسی واقعا مدرکی
و اطلاعات خوبی نداشته
من یادمه خیلی سال پیش
من سعی کردم یخورده پیگیریش کنم
ولی واقعا نتونستم به جایی برسم
و من خیلی درگیر بررسی گزارش های جاری بودم
و نتونستم زمان زیادی تحقیقات انجام بدم
اما این داستان خیلی خیلی جالبیه
سوال اینه
چقدرش حقیقته
و چقدرش ممکنه نباشه؟
ولی این داستان خیلی جالبیه
و من همه احتمالات رو درنظر میگیرم
ممکنه در مسیر کشفی باشیم
که نویسنده واقعا کی بوده
و مکان احتمالی از اینکه
این برخورد کجا اتفاق افتاد؟
کتاب موجود
احتمالا داستانیه یا غیر داستانی؟
میدونم قبلا این سوال ها رو پرسیدم
و من یجورایی دارم تکرارشون میکنم
من دوست دارم باور داشته باشم حقیقته ولی
و تاجایی که مربطو به درصد هاست
من میگم به احتمال 60-40 حقیقته
و 40 درصد حقیقت نیست
طوری که اون موجود رو توصیف کرده
خیلی باورکردنیه
و همینطور که به خیلی ها گفتم
برخی از تفاوت های ظریف
و خصوصیات کوچک از موجود
باروش کردنش خیلی سخته
مثلا
رفتارش با جان کلمنت
مثلا خیره شدن به هم دیگه برای یک مدت زمان
یک ساعت و نیم، دو ساعت
فقط نگاه کردن به هم دیگه و مشاهده هم دیگه
البته همونطور که نوشته هیچ تعامل نزدیکی نبوده
من باور دارم که ممکنه واقعا میگم
اسم من اریک آلتمن است
من اهل هانتینگتون شمالی پنسیلوانیا هستم
در گوشه جنوب غربی ایالت
و من درباره مشاهدات و ادعا های
موجود پاگنده رو نزدیک به 22 سال
تحقیق کردم
کتاب و تجربیاتی که جان درباره اش نوشته
خیلی جزئیات دارن
اون اطلاعات به شدت دقیقی درباره ی
خود موجود فراهم کرده
بعضی از اونا رفتار ها و عادت های غیر عادی هستن
و اون درباره ی برخورد روزانه که
با موجود داشته صحبت میکنه
و در اون زمان اواسط دهه 1970
قبل از اینکه کتاب منتشر بشه اطلاعات کمی
به صورت عمومی منتظر شده بود
فقط برخورد های کلی که جان در کتاب داشته
پس خیلی جذابه که اون جزئیات رو بخوانید
که اون درباره اش توی داستانش نوشته
یه سری نظریه مطرح شده بود
توسط چند محقق باتجربه پاگنده
لورن کلمن نظریه ای را ارائه کرد
فکر میکنم لورن پیشنهاد داد که استاد شیمی است
دکتر پل جانسون در دانشگاه دوکسن
اما من خودم از پل سوال پرسیدم
و بقیه هم ازش سوال پرسیدن
اون کاملا گفت که نویسنده همچین کتابی نیست
ما میدونیم که نویسنده کتاب ادعا میکنه
که استاد زمین شناسی
توی یک دانشگاه کوچک در منطقه پیتسبورگ است
با این حال نمیدونیم کیه
دکتر پل جانسون استاد
یک دانشگاه محلی در پنسیلوانیا است
برای سال ها مردم توی جامعه پاگنده فکر میکردن
دکتر جانسون کتاب موجود رو نوشته
ما سعی کردیم برای مصاحبه ا ایشون تماس بگیریم
ولی اون رد کرد
اون چند ایمیل درباره
نظرش دراین باره فرستاد
ایمیل او در زیر آمده است:
در حدود سال 1995، نویسنده ای برای مجله کوهستان
کسی که قبلا با من مصاحبه کرده بود
به کتابی به اسم موجود توی خورده فروشی برخورد میکنه
اون صفحات رو کپی کرد و برای من فرستاد
به من گفته شد که ناشر اسم واقعی نویسنده رو میدونسته
و قول داده هیچ وقت افشاش نکنه
من کتاب رو خوندم و تصمیمی گرفتم که ساختگیه
ظاهرا کسی تصمیم گرفته که
نویسنده یک دانشمند دانشگاهی بوده
که در پنسیلوانیا غربی است
و نویسنده این اسم مستعار رو انتخاب کردخ
چون روبرتو کلمنت بازیکن بیسبال مورد علاقه اون بوده
پس کلمه س رو به ک تغییر داده
و آخرش کلمه ی رو انداخته
برای 20 سال
خیلی از محقق ها مشکوک بودن که من نویسنده هستم
چون روبرتو بازیکن بیسبال مورد علاقه من بود
و البته که من توی دانشگاه تدریس میکردم
من همیشه گفتم که نویسنده نیستم
دکتر پل جی جانسون.
یکی از شروطی که
که اون مرد کلمنت میخواست
این بود کمه هویتش فاش نشه
چون حتی من هم داشتم مسخره اش میکردم
و اون بخاطر این خیلی ناراحت بود
و خب
ما باید یه نویسنده میداشتیم
و بخاطر همین من اسم جان کلمنت رو بهش دادم
که اسم یکی از پدربزرگ های من بود
برای حدود یک هفته بعد از آن
من سیب روی نرده گذاشتم ولی بدشاس بودم
دو سیب رو هم زمان گذاشته بودم
و بیشتر از یک شب اونارو اونجا نداشتم
چرا موجود سیب های من رو بخواد
وقتی میتونه سیب های خودش رو از درخت های توی جنگل
که اون اطراف هست رو برداره؟
ظاهر این موجود در خانه من از من فرار کرده بود
توی اعماق وجودم امید داشتم که یک بار دیگه ببینمش
بعد از چندین هفته
کوجود دوباره برای سیب اومد
اون به اطراف کابین اومد
و توی چهار قدمی ایوان وایستاده بود
من برای چند لحظه بدون حرکت وایستادم
و بعدش با دستام حرکتی نشون دادم
که موجود بیاد پیشم
من یک دفعه متوجه شدم که انسان نیست
و حرکات دست من معنی نداره
پس من یه سیب رو برداشتم
و به سمت پای موجود انداختم
اون سیب رو برداشت و شروع به کوبیدنش کرد
من یکی دیگه و یکی دیگه انداختم
و وقتی سیب سوم رو انداختم با صدای آهسته حرف زدم
بعدش زمانی که سیب دهم رو پرت میکردم یخورده صدام رو بردم بالا
موجود بیشترشون رو توی دست هاش گذاشت
و به سمت بوته های انتهای اونجا رفت
و ناپدید شد
توی اون زمانی که اتفاق افتاده
البته من اون بیرون بودم و با تیمم داشتم تحقیقات انجام میدادم
خیلی از پاگنده ها اینجا در پنسیلوانیا مشاهده شدن
و به طور گسترده توسط
رسانه های خبری محلی پوشش داده میشد
توی رادیو و تلویزیون بود
روزنامه ها پوشش زیادی میدادن
جزئیات زیادی در مورد برخی از تحقیقات من بود
که در اون زمان به بیرون می آمد
فکر کنم تعجب نمیکنم که
یه عهدی با یک ناشر بسته شده برای
عدم افشای اطلاعات واقعی در رابطه با اون
مخصوصا اگر بتونی...
عنصر اعتماداحتمالا امروز به همان اندازه قویه
که دیروز بود
اما باید...
پیوند خوبی بین ناشر و نویسنده باشه
برای اینکه اون داستان رو حفظ کنی
اگر نویسنده کتاب امروزه هنوز زنده است
ممکنه شرایطی باشه که قابل قبول باشه
و بهش سرش توافق کرد
طوری که نویسنده هنوز میتونه ناشناس بمونه
که محل دفن ادعایی
مخفی و محرمانه میمونه
که حتی امروز، سالها بعد
یک محقق پزشک قانونی
میتونه توی سایت(محل)تحقیقات انجام بده
و این نویسنده اشاره کرده که خیلی نگرانه
حفظ گونه این موجود ناشناخته است
و اگر این موضوع بوده
و این کمک میکنه که به شدت نشان بده
و به شدت تایید میکنه
که توعی گونه موجود ناشناخته اون بیرونه
اما ممکنه به محافظت از این گونه ناشناخته هم کمک بکنه
ما دقیقا نمیدونم جایی که اون کابینی
که بهش میگفته دگینز کجا بوده و کجا سوخته شده
پس واقعا نمیتونیم اون اطلاعات رو تایید کنیم
و بیگم کتاب درسته
با این حال خیلی اطلاعات رو فراهم میکنه
مخصوصا تجربیاتی که با موجود داشته
اون خیلی از منطقه رو توصیف میکنه
و جایی که ممکنه کتاب دراونجا اتفاق افتاده باشه
در کوه های دانبار، خط الراس شاه بلوط جنوبی
در جنوب غربی پنسیلوانیا روستای فایت
کتاب توسط بقیه محقق ها
مورد توجه من قرار گرفت و خیلی مفصل بود
خیلی واقع بینانه بود
از نظر نحوه
شناخت من از تحقیقاتم
برای بیش از 50 سال
مردم واقعا چطوری تماس برقرار میکنن
و چیزی که قابل توجه بود این بود که به صورت واقعی انجام شده بود
من خیلی از محقق هارو توی پنسیلوانیا میشناختم
قدیما توی دهه 60 و دهه 70
و فکر میکردم حتی بتونم بفهمم اون کیه
استاد زیست شناسی یا در یک نقطه
به خودش گفته استاد زمین شناسی
پس خیلی خوب توی داستان پنهان شده بود
همه سرنخ هایی به اینکه اون شخص کیه
و من از افراد مختلف پرسیدم
بعضی از اونایی که من به عنوان پروفسور میشناسم
همه در کردم که اون شخص نیستن
اما به نظر میرسید
قطعا اونجا چیزی هست
که خیلی به صورت خصوصی در نشریه منتظر شده
و من حس کردم کسی که اون رو منتشر کرده
شاید کسی باشه که قهرمان کتاب
یا راوی کتابه
پس من قطعا فکر میکنک که این ممکنه
عصر روز بعد یخورده زودتر برگشت
و سیب هارو از دست من گرفت
ولی واقعا نذاشت بهش نزدیک بشم
تا زمانی که نرده بین ما بود اون آروم بود
و وقتی خواستم ایوان رو ترک کنم
اون دور میشد و حواسش به من بود
همونطور که ممکنه شما بیننده ها بپرسین من نترسیده بودم؟
من در عین حال هم ترسیده بودم و هم هیجان زده بودم
میدونستم این موجود اگر میخواست میتونه خیلی سریع من رو
بکشته
یکبار یه آهوی جوان به میدان آمد
موجحود متوجه شد و سریع از جا پرید
و مثل رعد رو برق رفت
سرعت اون فوق العاده بود و آهو رو گرفت
قبل از اینکه بیشتر ااز 100 فوت دور بشه
اون با دست عای قوی اش بلندش کرد
و به زمین کوبیدش
فکر میکنم بلافاصله کشتش
به جای اینکه پیش من برگرده
آهو رو گذاشت زیر بغلش
و به داخل جنگل رفت
من تا 5 روز دیگه ندیدمش
نگران بودم که موجود
که اول بخواد گوشت انسان رو امتحان کنه
ولی بعد از مدتی اون فکر دیگه اذیتم نمیکرد
اون هیچ کدوم از غذاهاش رو جلوی من نمیخورد
و شاید اون همه اش رو نخورده
نمیدونستم خانواده داره یا نه
و شاید اون داشته آهو رو به اونا میداده
اون روز من تصمیم گرفتم روش یک اسم بذارم
من بهش گفتم کونگ
اون همه جور ضمانتی خواست
که من اسمش رو جایی نیارم
و تاجایی که براش مهم بود اون وجود نداره
پس اون...
یکی از معامله هایی بود که باهاش کردم
و
تا الان من پای حرفم بودم
من با استیو کالز ارتباط برقرار کردم
یک محقق پاگنده که در ایالت نیویورک بود
استیو تحقیقات زیادی انجام درباره
کتاب موجود و نویسنده کرده بود
من میخواستم فکر اون درباره اینکه نویسنده چه کسی میتونه باشه رو بدونم
و اینکه داستان ارزشی داشت یا نه
خب اولین کار درواقع خواندن کتاب بود
و توی نسخه کتاب من
من تعدادی از بخش هاش رو نشانه گذاری کردم
اگر کتاب رو بخونید شامل بیوگرافی هم بود
بنابراین در این مورد، جان کلمنت....
خوب همه چیز در یکی پیچیده شده
پس من باید به اون به عنوان یک شخص نگاه کنم
تا به نوع پرونده شخصی ازش بسازم
خب من به دنبال یک استاد دانشگاه بودم
که زمین شناسی درس میده
که بعد از اینکه کتاب منتظر شده طلاق گرفته
که به طور دقیق بین سال های
1952 تا 1954 در ارتش بوده
هیچ کسی به اسم جان کلمت وجود نداشت
منظورم اینه من حتی پس زمینه هم بررسی کردم
ولی چیزی نبود
چیز خنده دار اینه با گفتگو با بعضی از مردم محلی
یکی از اونا...
و من فکر کنم اون حشره شناس اون منطقه بود
که شیفتگی زیادی به راز پاگنده داشت
در واقع مکان کلمت رو میشناخت
و این خیلی من رو هیجان زده کرده بود چون فکر میکردم
شاید اون مکان وجود داره
و من وارد نقشه گوگل شدن و به عکس های ماهواره ای نگاه کردم
و یکی از اونا توی نسخه اخیر
نشان دهنده یک کابین بود که توی دهه 80 سورانده شده
اما بقایای کابین هنوز مونده
و این مکان کلمنت ردپای این کابین رو داشت
با تالابی که توی دهه 60،70 اوایل دهه 70
مراتع گاو های بود پس واقعا مطابق بود
تلاش های من همیشه برای ردیابی کونگ بیهوده بود
چون هیچ نوع ردی از خودش به جا نذاشته
منطقه جنگلی اینجا سازندهای سنگی و غارهای بزرگی داره
من بعضی وقتا فکر میکردم که کونگ توی یک از اون غارهای
اون منطقه است یا نه
متاسفانه امروز خبری از کونگ نبود
یک بار دیگه این واقعیت بود که...
من مطمئنم اون واقعا آدم دانا و تحصیل کرده ای
توی بسیاری از زمینه های علمی بوده
و البته اون پایگاهی از دوستان داشت
اون استاد جانور شناسی داشته
مردم شناسی که میتونسته باهاش مشورت بکنه
در دانشگاه های همسایه
چه در دانشکده وینزبورگ
چه در دانشکده ایالت کالیفرنیا
در اون زمان دانشگاهی نبود
پس فکر کنم اون دست تنها نبود فکر کنم
اطلاعات خوبی داشت
که میتونست به شکل قابل باوری از اون بنویسه
آره من اینکارو در حال حاضر 61 ساله انجام میدم
من خیلیارو از قدیم میشناختم که افراد اصلی توی تحقیقات پاگنده بودن
و از اون موقع دارم ازشون یاد میگیرم
و من هیچ وقتی چیزی در مورد
کسی که توی تحقیقات فعال بوده
و ممکنه توی کتاب دخیل باشه
من شایعه هایی درمورد کسایی که
که ممکنه دخالتی توی کتاب داشتن شنیدم
که افارد دیگه ای رو دنبال میکردن
و سعی داشتن بفهمم این شخص کیه
ولی اگر بخوام باهاتون صادق باشم
من خیلی مشغول تحقیق درباره گزارش های دیگه بودم
واقعا وقت نداشتم که پیگیر کتاب باشم
من فکر میکنم اولین کسی که برخورد اول رو داشته
همانطور که در کتاب صحبت شده
اونا کلی جزئیات برای پیگیری داشتن
همچنین رفتار اون موجود
که توی کتاب توصیف شده
پس نویسنده داره در مورد این واقعیت حرف میزنه که
که این موجود بعد از مدتی
شروع به دیدار مکرر و روزانه
به اون منطقه میکرده
و اینکه اونا باهم غذا خوردن
و انا خیلی بهم نزدیک شدن
و این دوباره چیزیه که
صدها پرونده پاگنده دارن روش کار میکننن
این چیزیه که یپش نمیاد
نویسنده از اسم قلم استفاده میکنه
ما دقیقا نمیدونم کابین کجاست
که بهش میگه دگینز کجا بوده و کجا سوخته شده
پس واقعا نمیتوینم اون اطلاعات رو تایید کنیم
با این حال راهی نیست که بشه تایید کرد اون کی بوده
یا کالین اصلی کجا بوده
ما نمیتونیم اونادعا هارو پیگیری کنیم
و تا به امروز
کسی واقعا نمیتونه که یک کتاب غیر داستانیه
یا د استانی
این جاده جایی که
کلمنت کونگ رو بعدش از مرگش میاره
از قسمت شمالی به سمت خط الراس شاه بلوط
و شهرک دانبار و زمین بازی 51
در جهت جنوب جاده ویند گسپ
و تصمیم گرفته که موجود رو دفن بکنه
اینکارو توی قسمت کناری جاده انجام داده
چون ساده تر بوده
متاسفانه دست و پا گیر شده بوده
چون رسیدگی به وزن اون موجود اونم به تنهاش
براش سخت بوده
من باور داشتم به نقشه ای نگاه میکردم
من میخوام بگم در حدود 1968
1967 یجایی همونجا توی اون منطقه
و مطمئن بودم که قبل از مرز جایی بوده
و ممکنه بنظر بیاد
یه ردی توی اون منطقه خاص بوده باشه
توضیحات توی کتب میگه که او میتونه تپه رو ببینه
بالای تبپه بعدی در واقع ویرجینیای غربی است
پس اون واقعا میتونه
سه منطقه مختلف رو مشخص کنه اون میتونسته
اون طرف مرز تپه ای رو ببینه
پس تقریبا به 3 این منطقه
به 3 انگشت رسید
اما رفتن به اون منطقه اخرین مرحله است میدونی؟
انگار....
سوال هام بییشتر از جواب بود
این نویسنده مرموز کی بود؟
و چرا اونا بعداز نوشتن همچین داستانی پنهان شدن؟
افکارم به چندین جهت رفت
داستان اصلا حقیقت داشت؟
یا فریبنده بود؟
یا ممکن بود بقایای یک پاگنده
در دامنه های پنسیلوانیا منتظر کشف شدن بود؟
به سمت شمال ایندیانا، پنسیلوانیا حرکت کردم
تا با گروهی دیگه از محقق های پاگنده دیدار کنم
و امیدوار بودم که پاسخی برای رمز و راز موجود پیدا کنم
من مدیر پروژه تحقیقات پنسیلوانیا پاگنده
شهرستان فایت هستم
و همچنین مرکز ویرجینیای غربی برای رویدادهای غیر قابل توضیح
و اسم شما چیه؟
فرد سالوگا
من معتقدم اون ممکنه برخوردی با پاگنده داشته باشه
ولی فکر نمیکنم،منظورم اینه
جایی که در آخر کتاب اون رو تکه تکه میکنه
من واقعا باورم نمیشه
ولی دوباره یا سیب و اون چیزا
و من اخیرا بیرون رفتم
و داشتم در مورد رئیس پلیس تحقیق میکردم
چون اون درباره رئیس پلیسی که 8 بچه داشته حرف زده
و من با خانمی که بالای شهرستان دانبار زندگی میکنه حرف زدم
اون گفت رئیس پلیس این بالا
بین 7 تا 9 بچه داشته
پس این ممکنه که اون رئیس پلیس باشه
ولی اون الان مرده
آره ما با مردم درباره کتاب حرف زدیم
و بنظر میاد خیلی از مردم باورشون نمیشه
همیشه اون اما هست میدونی؟
اگر توی کتاب حقیقتی باشه چی؟
اون طوری نوشته که باورنکردنی باشه
که مردم باورش نکنن تا اون رو تا مکانی که
ممکنه واقعا اتفاق افتاده دنبال نکنن؟
با اینکه میگین اون زمان منابع زیادی نبوده
ما اینترنت نداشتیم
ولی کتاب های زیادی توی دهه 60،70
درباره پاگنده نوشته شده بود
و کلی مقاله و مجله منتشر شده بود
پس اون منابع رو به جز اینترنت داشته
واقعا باورمیکنی
اون شخص ایون تجربه رو داشته؟
اه...
من نمیگم کاملا نداشته باشه؟
من براین باورم که آدمایی هستن که
که 15 سال اخیر داشتن درباره پاگنده حرف میزدن
منظورم اینه پایین ویرجینیای غربی به ما میگفتن که
قبلا پاگنده رو از انبار بیرون کردن
چون اونا داشته غذای گاو هارو میخورده
من فکر میکنم پاگنده برای خیلی از مردم مثل یه عضو خانواده بوده
اولین باری که کتاب رو خوندم
من فقط مثل یه داستان خوندمش
دفعه دوم بیشتر به جزئیات توجه کردم
و سعی کردم چیزای بیشتری رو کشف کنم
ولی توی کتاب نوشته شده که همه چیز عوض شده
اسم ها عوض شده،مکان ها تغییر کردن
پس میتونه جای دیگه ای باشه؟
ممکنه واقعا توی منطقه شهرستان فایت و
دانبار باشه همونطور که توی کتاب میگه
و اون فقط سعی داره مردم رو گمراه کنه؟
کی میدونه؟
ممکنه توی غرب ویرجینیا، اوهایو، پنسیلوانیا اتفاق افتاده باشه
چیزی که اون گفت خیلی کلی بود
و میتونه یجورایی مثل
گشتن دنبال یه سوزن توی انبار کاه باشه
دقیقا
دقیقا کجا بوده
پس برای همینه که ما هیچ وقت خودمون تحقیق نکردیم
وقتی درباره اش فکر میکنی،1976 خیلی زود بوده
برای همینه خیلی از مردم واقعا کتاب موجود رو
تا دهه 80 کشف نکردن
چون یجورایی گم شده بود
تقریبا اینطوری بوده این مرد این تجربه رو داشته
میخواسته خودش منتشرش کنه
و یه جورایی از سینه اش خارجش کنه
و واقعا براش تبلیغ نشده بود
کتابی نبود که خیلی معروف شده باشه
یا حتی با خیلی ها به اشتراک گذاشته شده باشه
پس من پیداش کردم
به همین دلیل توی بعضی جاها درگیر کننده بود
چون این کتاب نبود که برای
درامد زایی منتشر شده
بنظر میومد خیلی
شخصیه برای کسی که
تجربه اش کرده و میخواسته منتشرش بکنه
خب بتون میگم چیه
مهم نیست چی بشه من نوشیدنی میخورم
درسته باید چنتا دیگه از اینا بیاریم
آره برای همین اینجام
من دوست داشتم به کسی درباره کونگ بگم
ولی به کی میتونستم اعتماد کنم؟
انتخاب من جو بود
دوستی که گاهی اوقات اعتماد به نفس زیادی داشت
من از جو خواستم یه بعد از ظهر بعد از کار با من دیدن بکنه
ما راه رفتیم و چنتا نوشیدنی خوردیم
و من چنتا سیب به حیاط پرت کردم
امیدوارم بودم کونگ بیاد بیرون
میتونستم به جو که فقط برای نوشیدنی اینجا بود بگم
و یه گپی بزنیم
اون علاقه دیگه ای نداشت
من تصمیم گرفتم رازم رو برای خودم نگه دارم
یک بعدظهر فکر کردم
عکس کونگ رو به عنوان مدرک بگیرم
توی ایوان نشسته بودم
اون داشت چنتا سیب میخورد
من دوربین رو آروم از جیبم آوردم بیرون
و کونگ فورا بلند شد و رفت
این چندین بار اتفاق افتاد
نمیتونستم ترس مونگ از اشیاء فلزی رو درک کنم
پس من شروع به خواندن رفتار شناسی پستانداران رو کردم
یک منبع توسط جورج شالر
و تجربیات اون با گوریل ها شبیه من بود
کتاب های او توسط
دانشگاه مطبوعات شیکاگو در سال 1963 و 1974 منتظر شده بود
اون میگه
تا زمانی که گوریل بهش عادت نکرده بود
اون هیچ وقت مستقیم توی چشم هاش نگاه نکرده بود
و نه عینک و دوربین به سمتش نگرفته بود
محض اطمینان که به چشم اش خیره بشه
یا لنز دوربین یه تهدید براش باشه
کونگ دلیلی نداشت که اطراف من حس تهدید شدن بکنه
پس تلاش های من برای عکس گرفتن تموم شد
خب اونجا الان کلی فعالیت هست
ولی دوباره گزارش نشده
خیلی نمیخوات چیزی به کسی بگن
اون فکرمیکنن مسخره است
پس اونا واقعا چیزی نمیگن
ما اخیرا مشاهداتی داشتیم.... افرادی چیزایی رو دیدن
از بدن سگ و سر انسان
و ما چهارتا از اینارو داریم از چهار نفر مختلف
خب منظورم اینه واقعا این رو دیدن؟
منظورم اینه که دوباره
مشاهده پاگنده همیشه این اطراف است
خب یکی از....
ما همیشه شنیدیم که پل جانسون یکی از آقایانی بوده
که واقعا کتاب رو نوشتن
ما پل رو خیلی خوب میشناسیم
ما اون رو....
اون عضوی از سازمان ماست
و فکر میکنم احتمالا 15 ساله میشناسیمش
و اون به ما اطمینان داد که اون نیست
فکر میکنی اون کتاب برای فریب دادنه؟
من فکر میکنم بعضی از حقیقت های احتمالی داخلش هست
ولی منظروم اینه اگر کلش رو خونده باشی
شما میتوین طوری بهش نگاه کنی که حقیقت داره
و میتونی طوری نگاه کنی که حقیقت نداره
هر طوری که بخوای میتونی بهش نگاه کنی
منظورم اینه...
احتمالا
همچنین با بیرون اومدن این مستند
شاید اگر به دست افراد بیشتری بیوفته
ممکنه به پیشرفت هایی دست پیدا کنین
و ممکنه کسی بیاد و بگه
من واقعا فکر میکنم میدونم اون کی بوده
و شاید بتونه شما رو دقیقا به جایی
که دیگنر واقعا هست ببره
پس شما شاید واقعا بتونی با انتشار این مستند
کمک به پیدا کردن حقیقت بکنی
من فکر میکنم که نویسنده سلامت روانی پایداری داشت؟
و جواب قطعا بله هست
قطعا بله
اون به عنوان معلم دبیرستان شروع به
کار کرده بود
و به عنوان
استاد نیمه وقت در کالج شده بود
و بعد استاد تمام وقت شده بود
و بعدش همکاری من با اون
اون کاملا عادی و منطقی بود
و...
ما واقعا دوستی تشکلی ندادیم
اما توی زمان کارمون تنها زمانی که عصبانی شد
زمانی بود که من
صحت حرف هاش رو به چالش کشیدم
چندین ماه شده که کونگ به دیدن من میاد
و سیب هام رو میخوره
من به اون عادت کرده بودم و هروقت می دیدیمش ازش استقبال میکردم
اون احتمالا بهترین دوست من بود و اون حتی نمیدونست
توی ساعت هایی که می شستیم
و به هم دیگه نگاه میکردیم
بنظر میرسید توی این قسمت هدفی نیست
بنظر میرسید پیش بینی میکرد که من دارم فکری میکنم
یا کاری میکنم که بهش چیزی بدم
برای من عجیب نبود
که بشینیم و ساعت ها همدیگه رو نگاه کنیم
بیشترین زمانی که من و کونگ بهم خیره شدیم
تقریبا دو ساعت و نیم بود
توی یکی از جلسات خیره شدن مون
کونگ واقعا به مست من اومد و انگشتم رو لمس کرد
ما برای یک لحظه هم رو لمس کردیم
و اون جایی که میشست برگشت و سیب هاش رو خورد
اون مشخصا از انسان ها خجالت میکشید
با این حال با من ارتباط برقرار کرده بود و به نظر میرسید که داره لذت میبره
یا حداقل مدام برای بیشتر برمیگشت
ما به شمال سفرکردیم برای دیدن
با گروهی از محقق های پاگنده از کریپتووانیا
محقق های پاکنده کسایی که
در آستانه پیدا کردن اثباتی برای وجود پاگنده بودن
ما با تامی کوپر و تیمش
که برای تحقیق شبانه رفته بودن ملاقات کردیم
و برای پرسیدن نظر اونا درباره
اینکه داستان موجود ممکنه یا نه
زمانی که حیوانات بهتون عادت میکنن
و به نوعی دوست تبدیل میشین
شخصا من به کسی نمیگم
اینکارو بکنه یا نکنه
من شخصا فکر میکنم فکر خوبی نیست
من فکر میکنم دلیلی هست که
ما با این موجودات رابطه خوبی نداریم
و صادقانه بگم من فکر میکنم امکان بیشتری هست
که اونا از ما باهوش تر باشن
و من فکر نمیکنم اون رابطه ای است که
که مردم باید خودشون رو درگیرش بکن
منظورم اینه چیز سرگرم کننده،
و جالب و مهیج برای مطالعه است
اما درحد رفاقت با یدونه یا به یک گروه
فکر میکنم ایده خوبی نیست
صادقانه بگم این یعنی دنبال دردسر بودن
یجورایی مثل دوستی اون مرد با خرس قهوه ای
آره مرد گریزلی، آره.
خرس گریزلی
آره ممکنه اتفاق افتاده باشه یا نه نمیدونم
اما دلیلی هتس که داستان های مردان وحشی
توی کل تاریخ تداوم داشته
اما هنوز بازم یچیزی خیلی نادره
که بیشتر مردم وجود داشتنش رو زیر سوال میبرن
موجود
کتابی که ما داریم درباره اش تحقیقات میکنیم
میگه که اون نویسنده
احتمالا داستانش رو توی اون کتاب نوشته
آره
اینترنیت اون موقع نبوده میدونی؟
آره آره
و شما جملات نوشته شده،کتاب ها و مجله ها رو داشتین
و واقعا همین بوده
. حتی اون موقع
مسائلی بود که روایت خودت رو باید با یه سری چیزا بررسی کنی
برخلاف الان
اگر میخواستی کتابی توی دهه های 70،80 بنویسی
واقعا باید با چیزایی که
ویراستار ها میخواستن پرش کنی
و امروزه هرکسی میتونه یک کتاب منتشر کنه
من میتونم یه ایده همینطوری انتخاب کنم و یک کتاب درباره اش بنویسم
و توی یک ماه در آمازون منتشرش کنم
با سرمایه گذاری خیلی کم
و این واقعا آزادانه است
این بر اساس....
شیطان کوهستان 2 بر اساس...
یک کتاب به اسم موجود است
و خیلی از کسایی کمه باهاشون حرف زدیم
یا بعضی از کسایی که باهاشون حرف زدیم میگفتم این مسخره است
کلی چیزهای تقلبی داخلشه
ولی باشه
نظر شما چیه میشه یه داستان واقعی
یخورده اغراق داخلش بیاد تا نبدیل به یک داستان بشه؟
میدونی؟
خب منظورم اینه حتما مثلا به خیلی چیزا نگاه کنید
منظورم اینه باید براساس یه مقداری حقیقت باشه
اما شما میخوای یه مقداری هم داستان رو بفروشی
پس باید یکمی درستش کنی
و یکاری کنی از چیزی که بوده بزرگتر بنظر بیاد
ولی منظورم اینه
باید نوعی هسته حقیقت هم داخلش باشه
مگر اینکه شما فقط یه آدم دیوونه تخیلی باشین
منظورم اینه که همچنی داستانی رو از خودت درآورده باشی
بدون هیچ حقیقتی فقط دیوونه کننده
باید یچیزی باشه
اون حتما یچیزی رو تجربه کرده
و اون تجربه هرچیزی که بوده
مشخصا برای اون خیلی عمیق بوده
اما آره چه بوده چه نبوده به همان اندازه دیوونده کنندست
منظورم اینه هنوز یه چیزی هست
ما در خطریم
وقتی میریم بیرون و دنبال چیزی که میخوایم میگردیم؟
من فکر میکنم خطر واقعیه
همانطور که خیلی ها گفتن اونا خیلی شبیه مردم هستن
هم خوب دارم و هم بد
ممکنه فصل های جفت گیری داشته باشن
ممکنه کمبود غذا داشته باشن
ممکنه هرچیزی توش نقش داشته باشه
اما خطر وجود داره؟
بله وجود داره
نمیتونم بگم همیشه صلح و عشق وجود داره
با این ایده هایی که مردم دارن
که مخالف جریان اصلیه
خیلی وقت ها مردد هستید
تا چیزی که دیدی رو بگی
و ایده هات و تجربیاتت رو بگی
و این خیلی...
چطوری میتونیم اطلاعات دقیق داشته باشیم
اگر مردم بترسن بیان جلو؟
پس اگر دقت میخواین
شمال باید همه پدیده هارو بپذیرید
نمیتونی خودت رو به یه سری که هست محدود کنی
اگر فقط چیزایی که میتونن الان و اینجا ثابت بشن
رو قبول کنی خودت رو محدود میکنی
اطلاعاتی که برای پردازش خواهید داشت رو محدود میکنی
ارتباط داشتن به پاگنده
نزدیکه؟
خب اون کسی که باهاش مصاحبه کردیم
و برای آخر هفته اومده بود گرگ یوست
منظورم اینه اونا باهاشون ارتباط داره
واقعا یه جورایی خفن بود
چون اون میگفت اونا دنبالش میکنن
و اون وارد یه چیزای چند بعدی میشه
که ممکنه این باشه
اما وقتی ما بالای تپه بودیم
و یه سری صدا هارو دریافت کردیم
و اون شروع بع صحبت با یکی کرد
و اون داشت اسم پاگنده ای که میشناخت رو میگفت
و به محض اینکه اون اسم رو گفت دیوونه کننده بود
چیزایی درحال پرتاب شدن بودن
چیزایی داشتن به خارج دید ما پرت میشدن
اما دیوونه کننده بود به محض اینکه گفت جوهردار
اون اسم پاگنده بود
به محض اینکه این رو گفت
مثل این بود که فعالیت رو اطراف ما شروع کرده باشن
پس اون خیلی دیوونه کننده بود
پس آره فکر میکنم میتونی باهاشون رابطه داشته باشی
فکر کنم باید خیلی روشنفکر باشی
و با همه چی کنار بیای و واردش بشی
ولی آره حس میکنم ممکنه بد هم بشه
فکر میکنم این معما ادامه داره
و من واقعا فکر میکنم ناشناخته است
این یکی از اسرار توی زمینه پاگنده است
که درباره اش بحث میشه چون خیلی قانع کننده است
و این طور بنظر میاد که اگر واقعی باشه چی؟
اگر تعاملی بین پروفسور و
و پاگنده توی تپه های پنسیلوانیا بوده چی؟
این اتفاق زیبایی برای ثبت کردنه
و بیاین امیدوارم باشین بیشتر و بیشتر در موردش اطلاعات بدست بیاریم
شاید یکی از اقوام
شاید یکی از نوه های پروفسور
یه روز بیاد جلو و ما اون موقع بتونیم بیشتر بفهمیم
چند روزی از وقتی کونگ رو دیدم گذشته
من نگران بودم چون فصل شکار شده
هر بار که صدای شلیک رو از دور میشنوم
نگران میشدن که کونگ بوده
ولی قسمت دیگه ای از من امیدواره که
اون فقط توی اعماق جنگل استراحت میکنه
ملک من به خط الراس شاه بلوط
در کنار نوار وسیعی از جنگل وصل بود
الراس شاه بلوط حدود 16 مایل دورتر بود
به طور کلی از مرز ویرجینیای غربی جنگلی بود
تا تقریبا به سمت شمال مرز پنسیلوانیا
این شامل جنگل های ایالت فوربس و غارهای لورل بود
امیدوار بودم که کونگ داخل
بخشی از غار های شناخته نشده زندگی بکنه
امروز عصر خبری از کونگ نبود
شاید شکارچی های توی منطقه اون رو دور نگه میدارن
فقط امیدوارم که سالم باشه
فصل شکار گذشت
و خیلی امیدوار بودم که کونگ برگرده
یه نوشیدنی از یخچال بیرون آوردم
و روفتم توی ایوان
و اون پایین نشسته بود
اون یخورده عجیب بود
نشونه ای نبود که شکارچی بهش شلیک کرده
چنتا سیب آوردم و سمتش پرتاب کردم
ولی اون بهشون علاقه ای نداشت
میتونستم بگم کونگ یه مشکلی داشت
خیلی آروم رفتم سمتش
و اون أروم دستش رو دراز کرد
من دستش رو لمس کردم و برای مدتی نگهش داشتم
اون رو به بدنش نزدیک تر کرد
و دستم رو نزدیک سینه اش گذاشت
اون چشماش رو بست
اون مشخصا مریض شده بود
من چند ساعتی با کونگ نشتسم قبل از اینکه بلند بشه
و به سمت جنگل بره
من اعتقاد دارم که نوعی دفن کردن بوده
چون من توی چند باری که با مردم برخورد داشتم شنیدم
که گفتم به یکی شون شلیک کردن و انداختنش
یا هرچی که میگن
یکی دیگه میپره بهش چنگ میزنه و فرار میکنه
پس من فکر میکنم اونا یکاری با جسد ها میکنن
ولی گفته شده
چند بار یه خرس مرده توی جنگل دیدین؟
چند بار بابکت(گربه کوچک آمریکایی) یا کایوت(گرگ صحرایی امریکای شمالی) مرده دیدین؟
طبیعت بسیار کارآمده
استخوان ها دوام زیادی ندارن
بافت های نرم دوام زیادی ندارن
چیزهای زیادی اون بیرونه که به دنبال یه وعده غذایی است
و مخصوصا این طرف ها
منظورم اینه توی چند روز کوتاه
همه چی از بین میره
من فکر می کنم به عنوان یک قاعده اگر یک مشکل سیستماتیک باشه
فکر میکنم تا الان میدونستیم
چون من فکر میکنم این چیزها اطراف ما هستن
تقریبا خیلی از وقتایی که در جنگل هستیم
پس اگر مشکلی وجود داشته باشه اگر میخواستم مارو بگیرن
فکر میکنم ما تا الان میدونستیم این یه قانونه
و همچنین دوست دارم مردم رو تشوق کنم که بیان جلو
و تجربیات شون رو بدون ترس از تمسخر به اشتراک بذارن
چون اگر فقط به شجاع ها و جسور ها گوش بدیم
ما همه داستان هارو بدست نمیاریم
و اگر دنبال این هستین که این واقعا چیه
شما باید همه این پدیده هارو کشف کنین
و باید مردمی رو کشف کنی
که ممکنه بگی تجربه های دیوونه کننده ای داشتن
و میدونی شما باید اونا رو لحاظ کنین
اگر فقط انتخاب میکنین
شما کار علمی نمیکنین
شما حتی پردازش هم نمیکنین
شما فقط دارین یه روایت میسازین
من اینطوری بهش نگاه میکنم
بیاین در مورد هدیه دادن حرف بزنیم
فکر خوبیه یا فکر بدیه؟
منظورم اینه من توی حیاط پشتیم انجامش نمیدم
اگر بخوای هدیه اش بدیم مثل خواهرم
اون توی مهمانی بود که قبلا میرفتن
اونا و خوش میگذروندن
خب یه شب اونا تجربه ای داشتن
یچیزی اومده بود به جایی که بودن
و اونا دیگه اونجا نرفتن خوش بگذرونن
خوب اون شروع به رفتن به اونجا کرد
تا بفهمه اون چی بوده
اون میوه و سبزیجات اونجا میذاشت
و بعد شروع به رفتن اونجا کرد
و سنگ های کوچکی بود
که اونجا گذاشته شده بود
جایی که میوه هارو گذاشته بود
اما آره من بهش گفتم
اونجا مشکلی نداره
اما کنار خونه ات یا چیزی این کارو نکن
چون وقتی که اینکارو نکنی
فکر میکن مباعث میشی....
تو اونارو عصبانی میکنی
اونا عصبانی میشن
چون اونا به این رابطه عادت کرده بودن
یا هرچیزی که بین شماست
و تو یهو بیخیالش میشی
و من حس میکنم اوضاع بد میشه
اون رو نکشته بود ولی مرده پیداش کرده بود
و بعدش دفنش کرد
و اون حس کردم مردم میتونن دعا کنن که
اون توی مرگ اون موجود دست داشته
پس نمیدونم
یکی از اون مواردیه که باید بگم
آخرش باید بگم نمیدونم
ولی من فکر میکردم احتمالی
کافی بود که بخوام دنبالش کنم
و به جزئیات مختلف بهش نگاه کنم
و اون منطقه ای بود که داستان های زیادی داشت
فولکلور و دیدنی ها
پس با در نظر گرفتن اون نبظر واقع بینانه میرسید
آره خب همونطور که گفتم فکر میکنم جان تومیکل
نویسنده واقعی موجود بوده
میدونی با نگاه کردن به بعضی چیزا
اون در سال 1952 در ارتش بود
اوم دت کوتاهی بعد از
اولین انتشار کتاب موجود طلاق گرفت
فکر میکنم اطراف 1975-76 بود که طلاق گرفت
و چیز خنده دار طوریه که من
اون رو از سوایق اموال تعیین کردم
به عنوان یک محقق خصوصی
یکی از کارایی که من میکنم اینکه
باشه من لازم ندارم با کسی حرف بزنم
بیاین ببینیم مدرکی هست
که از ادعای کتاب حمایت بکنه یا نه
و با نگاه کردن باشه
ما میدونیم جان تومیکل توی جنگ کره بوده
ما میدونیم جان تومیکل معلم زمین شناسی بوده
ما میدونیم جان تومیکل مدتی کوتاهی بعد از
انتشار کتاب طلاق گرفت
و بعد به جان کلمنت نگاه میکنیم
جان کلمنت در سال 1952 توی ارتش بوده
جان کلمنت معلم رمین شناسی بوده
جان کلمنت توی دهه 70 طلاق گرفته
و حتی بیشتر این واقعیت بود که
حق چاپ موجود در کتابخانه کنگره
و شماره اون مورد
A757910 بود
کتاب موجود
چند روز گذشت
وقتی رفتم بیرون تا دنبال کونگ بگردم
اون رو جایی پیدا نکردم
هیچ مدرکی از آخرین باری که دیدمش
پیدا نکردم
هر عصر به آتش درست میکردم و یه نوشیدنی خنک میخوردم
اون شب مخصاص از بقیه شب ها سردتر بود
تصمیم گرفتم شب برم داخل
وقتی متوجه شدم توی فاصله دور یچزی دراز کشیده
نور رو روی اون شیء گرفتم
وقتی دیدم کونگ اونجا دراز کشیده تعجب کردم
چند دقیقه مثل یخ زده ها اونجا وایستادم
قبل از اینکه علائمش رو بررسی کنم
اون مرده بود و جسدش سرد بود
چیکار کنم؟
اول فکر کردم که
من الان مدرکی از یک گونه برای اندازه گیری داشتم
و میتونم به عموم مردم نشونش بدم
وحشت اینکه عموم مردم ازم سوال میپرسیدن
و اینکه به زندگی خصوصی من هجوم میاوردن برای من خیلی زیاد بود
برای کونگ هم عادلانه نبود
تصمیم گرفتم کونگ رو دفن کنم
با ایده اینکه اگر تصمیم گرفتم و نیاز بود
اون رو دربیارم
تقریبا غیر ممکن بود که جسدش رو توی ماشینم بذارم
اما توسنتم با یم میز پیک نیک و طناب ردیفش کنم
من چنتا وسیله ویه بیل برداشتم
و به سمت ویندز گپ در خط الراس بلطو حرکت کردم
یک منطقه دور افتاده بود.
من درباره این حقیقت فکر کردم
که هیچ موجود مرده ای مثل اون تاجالا پیدا نشده
شاید من قبل از اینکه هم نوعاش
جمعش کنن پیداش کردم
باید توی ملکم جایی که افتاده بود دفنش میکردم
ولی اون موقع
مثل الان منطقی فکر نمیکردم
من تا خطر راس رانندگی کردم و موتور رو خاموش کردم
رفتم کنار جاده تا بتونم وایستم
و دفنش کنم
سعی کردم کونگ رو بکشونم توی جنگل خیلی سنگین بود
فقط یک کار میتونستم بکنم
یه تبر درآوردم
و شروع به تکه تکه کردن اون و تبدیل به قطعات قابل حرکت دادن کردم
اول سرش رو قطع کردم
بعدش رفتم سراغ دست ها و پاهاش
تمام مدت بی اختیار گریه میکردم
با بقیه انرژی که داشتم قبری رو کندم
تکه های کنگ بی نظرم کنار من بود
یخورده وایستادم تا نفسی تازه کنم
زمانی که متوجه چرخ ماشینی شدم
مرز ویرجینیای غربی پنسیلوانیا پراکنده است
ما قطعات ماشینی از افرادی که
که توی کوه ها و این منطقه های منزوی زندگی میکنن
چرخ رو با این فکر برداشتم که اگر
دوباره بخوام محل قبر رو پیدا کنم
فقط باید چرخ رو با کونگ دفن میکردم
و از فلزیابم برای پیدا کردنش استفاده میکردم
من سریع پوشاندمش و به کونگ فکر کردم دوستم.....
هفته ها به آرامی میگذشت
و من با ارتباطم با کونگ فکر کردم
اون موجود جنگل عمیق و یک فرد آرام بود
روزهایی هست که فقط اونجا میشینم
و امیدوارم که دوستم رو یک بار دیگه ببینم
من خیلی خوب به جنگل گوش میدم
گاهی وقتا خودم رو فریب میدم و فکر میکنم
کونگ داره از توی جنگل برای آخرین سیب میاد
شاید من فقط دلم برای دوستم تنگ شده
من واقعا دوست دارم بهتون این داستان رو بگم
ولی میگم
از اونجایی که 91 سالمه
من باید سابقه ام رو رو راست بگم
حدود سه سال پس از انتشار کتاب بود
و من 500 نسخه را
دفن کرده بودم
و
من خودم هم چنتا کتاب نوشتم
درباره ی موضوعات علمی
کتاب هام ممکنه تاثیری روی کسی داشته باشه
رمان هایی که من نوشتم
کتاب موجود
من کتاب موجود رو ویرایش کردم ولی ننوشتمش
داستان کار جان کلمنت است
یک پیک نیک در مکانی به نام رودخانه مینگو بود
که در جنوب غربی پنسیلوانیا است
و من...
یجورایی چهره خاص اونجا بودم
چون من همه اون گیاهان وحشی خوراکی رو آماده کرده بودم
و افراد دیگه ای هم توی اونجا دخالت داشتن
و جان کلمنت اومد
وقتی ما
یجورایی تنها بودیم
من شروع به سرزنش کردنش درباره کتاب موجود کردم
و گفتم
میدونی که باور کردنیه
و اون از دست من عصبانی شد
و اون گفت
باشه من بهت نشون میدوم کجا دفن شده
و بلافاصاله چشمام گفت
باید همین باشه
پس تصمیم گرفتیم با کامیون اون بریم
و من بیلم رو گذاشتم عقبش
و اون قرار بود بذاره که حفاری کنم
ما رفتیم اونجا
و ما شروع کردیم زیر درخت ها قدم بزنیم
ردیف های گل بود
و رد شدن از اونجا سخت بود
و این 3 سال بعد از اون اتفاق بود
خب اون گفت چرا تو نمیری راست
و من برم چپ
و تو دنبال یه تپه خاک بگرد
اون گفت پیدا کردنش نباید سخت باشه
خوب من رفتم اون طرف بچرخم اونم طرف دیگه
و ناگهان اون داد زد عوضی
و من دویدم
از بین همه نوع بوته و درختی
و اون کنار یک
چاله توی زمین به اندازه یک وان حمام وایستاده بود
و من بهش نگاه کردم
و اون پر از میله طلایی و خار بود
ولی فرو رفتگی خوبی بود
و اون طرف یه تپه خاک بود
و...
یادمه که گفت اون یه چرخ ماشین
یا چرخ کامیون باهاش دفن کرده
پس من یه چرخی زدم و مطمئن شدم
که یک چرخ کامیون اونجا بود
و
همین بود و ما توی سکوت برگشتیم
و اون خیلی ناراحت بود
و ما به ماشین هامون برگشتیم
اون راه خودش رو رفت منم راه خودم رو
و همین بود
تا به امروز
من شخصا با کسی در مورد کونگ حرف نزدم
و حتی اگر شما بیننده کشف کنید من کی هستم
من بحث در مورد این رویداد با شما رو رد میکنم
فقط فرض کنین این داستان تخیله
و ارزش وقت گذاشتن رو نداره
از زمانی که نسخه اول کتاب موجود
منتظر شده تماس های تلفنی زیادی بوده که
که درباره هویت نویسنده است
ناشر متعد شده که هویت نویسنده رو ناشناس نگه داره
تنها اطلاعاتی که ارائه شده اینه که
کابین و ملکش سال ها پیش فروخته شده
در سال 1986،کابین توسط آتش افروزان در آتش سوخت
خرابه کابین هنوز باقی مونده
و همچنین بقایای تالاب
داخل ملک کلی علف هرز و بوته رشد کرده
چند خانه بسیار گران قیمت در منطقه ساخته شده
و مالک فعلی به توسعه کننده ها زمینش رو نمیفروشه
همچنان مشاهدات برای پیدا کردن موجود توی منطقه
تا به امروز ادامه داره
در سال 1976 کتابی با عنوان موجود
نوشته شده توسط جان کلمنت منتشر شده
داستانی درباره مرد
و ارتباطش با موجود پاگنده
برای سال های زیادی این کتاب یک معما بود
ممکنه کتاب فقط یه فریب کاری باشه؟
یا ممکنه بقایای یک پاگنده
که در کوهپایه های پنسیلوانیا دفه شده باشه؟