‫می ریم داخل؟
‫والی ورودی های زیادی داره.
‫باریا، حواست به اینجا باشه.
‫آقا.
‫با انرژی ای که از سد میاد
‫می تونن تا ابد به صورت مجازی ادامه پیدا کنن.
‫این کلیدشه.
‫سیستم فعال می مونه، اما تعدیل ناپذیره.
‫برای تغییرات باید به کامپیوتر وصل بشین
‫و کد رو وارد کنید. سپس تغییرات اعمال می شن.
‫ورود مایعات سرم، تغذیه...
‫یا برای باز کردن مخزن.
‫مثل یه کلیده.
‫کلیدی که نمی شه ازش کپی ساخت.
‫اونم؟
‫اما جناب...
‫گفتید که اون رو تحویل می دید.
‫گفتم که برای بخش نهم کار می کنم، و واقعیت داره.
‫اما از حالا به بعد، به روش خودم انجامش می دم.
‫نفبنرگ یه اهرم فشاره.
‫- مشکلی هست؟ ‫- نه، قربان.
‫خوبه. آماده ایم.
‫همه چی رو جمع کن که بریم.
‫گارسیا و اورتیز. همیشه حواسشون جَمعه.
‫یالا، برید! برید!
‫فوری تر، از اینجا.
‫سیستم ها رو چک کن.
‫قربان!
‫پدر!
‫آقای گارسیا!
‫مُرده؟
‫لعنتی! چه غلطی می کنی؟
‫به پلیس زنگ می زنم.
‫- نه، نه، نه! ‫- اون ها آنتونیا رو بردن
‫سیلویا اون رو ببر بیمارستان.
‫صبر کن، با آقای مانولو چیکار کنیم؟
‫کاری با این نداشته باشید.
‫هر داستانی که خایمه
‫می خواد از خودش در بیاره، در آورده.
‫صبر کن. با آقای گارسیا چیکار کنیم؟
‫کمک کن. ببریمش داخل.
‫آروم باش. باید همین جا باشه.
‫منتظر چی هستی؟ کمک کن!
‫چنچو
‫- این... ‫- همینه.
‫و می تونه جونش رو نجات بده!
‫خب، قبلاً جونش رو نجات داده... 60سال پیش
‫می دونی چه طور کار می کنه؟
‫نه، ولی یکی هست که می دونه.
‫در دوران نامعلومی به سر می بریم.
‫اسپانیا دچار بحران شده.
‫به خاطر همین تصمیم گرفتم که بازنشستگیم رو به تعویق بندازم
‫و کاندیدای ریاست جمهوری بشم
‫و نامزدی برای حزبم بشم.
‫کی همچین تصمیمی گرفتید؟
‫خب...
‫به چه جرأتی اومدی اینجا؟
‫متوجه نیستین موجب چه آشوبی
‫میون مردم شدین، جناب رئیس جمهور؟
‫نه، نه.
‫حالا بذار جوجه رو آخر پاییز می شمارن.
‫پاییز تموم شده
‫و جوجه ها هم آماده شمردن هستن.
‫خایمه، حالا جاش نیست.
‫جای بهتری می شناسی؟
‫باید همه چی رو مرتب کنم
‫تیمم رو جمع و جور کنم.
‫نه!
‫تنها کاری که باید کنی اینه که
‫با افراد درست دست بدی و ناراحت به نظر برسی.
‫بقیه اش رو همون طور که گفتم خودم انجام می دم.
‫نوبت اُنکولوژیست دارم.
‫حتماً برو.
‫گفتم که، 6ماه دووم بیار
‫و بعدش هر کجا که می خوای برو بمیر.
‫فردا توی مرکز می بینمت.
‫بنیتو، من دم در کنگره هستم.
‫اینجا بیا دنبالم.
‫بگو.
‫عملیات انجام شد
‫حالا می تونی دنیا رو بدون مانع فتح کنی.
‫بیشتر از حرف لازم دارم.
‫گوشیت رو نگاه کن.
‫دریافت شد.
‫حالا کد رو برام بفرست.
‫از کجا بدونم که منفجر نمی شه؟
‫وینترز.
‫به ذهن من اگه برسه به ذهن تو هم رسیده.
‫به خاطر همین برای خودم یه ضامن آوردم
‫که تو نمی خوای بهش آسیب برسونی.
‫- بابا؟ ‫- آنتونیا
‫خوب رفتار کرده.
‫چرا؟
‫فکر می کنی به مردی اعتماد می کنم
‫که من رو استخدام کرده بهترین رفیقش رو بکشه؟
‫کد درسته. قسم می خورم.
‫باورت می کنم، اما یه چیزی دیگه می خوام.
‫چی؟
‫که با پدرم از اسپانیا بریم
‫بی هیچ مانعی.
‫واسه هر دومون ویزا
‫و یه هلیکوپتر توی والی می‌خوام.
‫- یه بزرگش. ‫- نمی‌تونم همچین کاری کنم.
‫می‌تونی و خواهی کرد. ‫الان کشور دست توئه.
‫- ولم کن! ‫- بهش صدمه نزن، لطفاً
‫اونش دیگه دست من نیست.
‫وینترز
‫- آقای خایمه! اینجا! ‫- باشه، باشه، اومدم
‫- بنیتو! ‫- چی شد؟
‫- منو از اینجا ببر. ‫- باشه
‫- خوبی؟ ‫- آره. بریم از اینجا
‫آب. آب!
‫بیا.
‫می‌خوای بگی چی شده؟
‫به کواترو وینتوس زنگ بزن ‫و بگو یه هلیکوپتر بده.
‫یه اکو چارلی با سوخت کافی واسه پرواز طولانی.
‫کجا می‌ریم؟
‫واسه ما نیست. ‫واسه وینترزه.
‫آنتونیا رو برده.
‫بعد از این‌که گارسیا و مانولو رو کشته اونو برده.
‫- اگه بهش ندیمش... ‫- دیگه چی می‌خواد؟
‫هلیکوپتر رو پر از مأمور کنیم.
‫نظرت چیه؟
‫وینترز قبل از این‌که سوار بشه می‌میره.
‫بعد از این‌که دخترم رو کشت!
‫مطمئن می‌شیم قبلش آزادش کنه.
‫وینترز این کارا تو خونشه.
‫واسه همین کارا ساخته شده.
‫۶۰ ساله همین کارا رو می‌کنه، هنوز زنده‌ست.
‫اگه سعی کنیم گولش بزنیم
‫یا اگه چیزی طبق برنامه‌ش پیش نره
‫دخترم رو می‌کشه.
‫همه‌چی رو نابود کردم، بنیتو! ‫همه چی!
‫آروم قربان، نگران نباش.
‫خوبی؟ همینجا بمون.
‫فکرشم نکن،
‫بگو خایمه بیاد بیرون.
‫آقای خایمه. ‫می‌خوان با تو صحبت کنن.
‫باریا.
‫چنچو.
‫شب به‌خیر آقای اورتیز.
‫بعدا می‌تونی باهاش خوش و بش کنی.
‫گارسیا مرده.
‫آلمانی کارش رو خوب انجام داده. ‫مگه نه؟
‫ولی می‌تونی نجاتش بدی.
‫ولی گفتی مُرده.
‫خوب می‌دونم چی گفتم.
‫و اونم می‌دونه.
‫میتونی نجاتش بدی
‫و همین کار رو هم می‌کنی.
‫چون فقط اونه که می‌تونه
‫دخترت رو برگردونه پیشت.
‫قربان! دستگاه.
‫اگه اینایی که اینجان مثل تو باشن
‫- شاید بهتره تجدید نظر کنی. ‫- خفه شو.
‫فکر نمی‌کنم دنیا لازم داشته باشه
‫این‌قدر قاتل عوضی داشته باشه.
‫- گفتم خفه شو! ‫- آروم
‫واقعاً فکر کردی پدر من از پدر تو بدتره؟
‫تو اینجایی چون بابات
‫از همه کسایی که می‌شناخته
‫استفاده کرده و بهشون نارو زده زده.
‫که شامل پدرم، گارسیا، من...
‫و تو می‌شه.
‫حداقل بابام دروغ گفته که از من محافظت کنه.
‫تو چی؟
‫مال تو ولت کرد بمیری.
‫همه‌چی آماده‌ست، قربان.
‫فعالیت‌های قلبی-ریوی و مغزیش پایداره.
‫- چی شده؟ ‫- ضربان قلبش یهویی بالا رفت.
‫- هوا! ‫- آروم. آروم.
‫هوا لازم دارم. نمی‌تونم نفس بکشم.
‫زود از اینجا ببرینش. زود!
‫چند وقته که این‌جوری بوده؟
‫حدوداً یه ساعت.
‫خیلی دیر شده؟
‫نمی‌دونم.
‫سریع‌تر! زود!
‫ولم کن!
‫- کار نمی‌کنه. ‫- چی شده؟
‫- بنیتو. ‫- قربان؟
‫اتصالات و منبع برق رو چک کن.
‫همه‌چی به‌نظر سر جاشه.
‫دوباره! لعنتی.
‫به هوش بیا لطفاً. به هوش بیا.
‫چه سالی هستیم؟
‫۳، ۲، ۱...
‫- هیچی. ‫- لعنتی
‫- چی شده؟ ‫- تجهیزات جواب نمی‌ده.
‫چندین سال از آخرین تعمیرش گذشته.
‫چی‌کار می‌تونیم کنیم؟
‫هیچی! کاریش نمی‌شه کرد.
‫بدون برق، کپسول نمی‌تونه
‫مایعات و رو به گردش در بیاره.
‫یه تیکه آشغال به درد نخوره.
‫نمی‌دونم چطور کار می‌کنه ‫ولی یه نگاهی می‌ندازم.
‫نه. وقت نداریم.
‫من وقت ندارم.
‫- هلیکوپترم کجاست؟ ‫- می‌خوام با دخترم صحبت کنم.
‫لطفاً. وینترز.
‫آنتونیا، خوبی عزیزم؟
‫بله.
‫اون عوضیا‌ بهت صدمه زدن؟
‫خوبم.
‫نگران هیچی نباش.
‫حلش می‌کنم، قول می‌دم.
‫- آنتونیا... ‫- کافیه، هلیکوپتر
‫تأیید شده. ‫۴۵ دقیقه دیگه میاد
‫خوبه. یکی از افرادم میاد
‫و هلیکوپتر رو میاره.
‫اگه اندازه کافی بهت فشار بیاد
‫سر حرفت میمونی.
‫پس ولش کن.
‫می‌تونم، یا می‌تونم مثل تو فکر کنم.
‫وینترز، لطفاً.
‫ممکنه هلیکوپتر رو پر از مأمور کرده باشی
‫یه ردیاب روش گذاشته باشی، ‫یا بهمون شلیک کنید.
‫- کلی گزینه داری. ‫- همون کاری که خواستی رو کردم
‫تا وقتی که پیشمه بازم بهم گوش می‌دی.
‫پس فعلاً پیش من می‌مونه
‫یا تا وقتی که تو بمیری. ببینیم چی می‌شه.
‫در هر صورت خیلی طول نمی‌کشه.
‫دنبال یه سرنگ بگردین.
‫چی؟
‫یه سرنگ.
‫کلی دارو اینا اینجاست. باید یکی باشه.
‫قرن ۲۱..
‫آروم. ‫هنوز باید به خیلی چیزا عادت...
‫منو خنگ فرض نکن.
‫خودم این کپسول‌ها رو طراحی کردم.
‫و ۶۰ ساله دارن کار می‌کنن.
‫عالیه.
‫- داری می‌ریم. ‫- کجا؟
‫اول از همه از اسپانیا می‌ریم. ‫بعدش تا ببینیم چی می‌شه.
‫اروپا با آغوش باز از پدرم استقبال می‌کنه.
‫کجا می‌ری؟
‫- من بچه نیستم. ‫- بچه‌ای.
‫- و خیلی هم احمقی. ‫- جناب
‫وقت تلف نکن. برو تو ماشین.
‫نه! نه! ولم کن!
‫یکی پیدا کردم.
‫عالی.
‫- این چیه؟ ‫- سرم
‫این چیزیه که اون همه وقت ‫گارسیا رو زنده نگه داشت.
‫وقتی محفظه کار کنه،
‫همینه که به گارسیا تغذیه می‌ده.
‫- و اگه کار نکنه؟ ‫- اون‌وقت خلاق می‌شیم.
‫- می‌خوای چی‌کار کنیم. ‫- با فشار به قفسه سینه‌اش واردش می‌کنم.
‫- قربان، مطمئنی؟ ‫- نه
‫یالا، لعنتی. یالا!
‫محاله. ‫اون خیلی قویه.
‫اون قوی‌ترین مرد تاریخه.
‫باید دووم بیاره.
‫بلند شو دوست قدیمی، نیازت دارم.
‫ایول!
‫ولش کن.
‫- لطفاً. ‫- ولش کن! ولش کن!
‫- آروم باش. ‫- مرتیکه
‫وینترز... آنتونیا رو برده.
‫راست می‌گه؟
‫آره. اونو دزدید بعد از این‌که خواست تو رو بکشه.
‫گولم زد. قرار این بود که نفنبرگ رو تحویل بدم.
‫نفنبرگ زنده‌ست؟
‫اگه جلوشون رو نگیریم فرار می‌کنن.
‫تقاص همهٔ کارام رو پس می‌دم
‫ولی الان باید به آنتونیا کمک کنی.
‫لطفاً، وقتمون داره تموم می‌شه.
‫- لطفاً. ‫- کجاست؟
‫توی والی.
‫نمی‌تونه با این وضعیت باهاش مقابله کنه.
‫نمی‌دونیم که سرم چقدر مؤثر بوده.
‫وینترز می‌تونه واسه همیشه کارش رو تموم کنه.
‫من تقریبا ۱۰۰ سالمه.
‫همین الانشم زیادی عمر کردم.
‫اگه ماشین رو نگه نداری می‌پرم پایین...
‫- می‌شه خفه شی؟ ‫- نه
‫- گوش می‌دی؟ ‫- خفه شو و گرنه خودم خفه‌ات می‌کنم.
‫فهمیدی؟
‫لعنتی. گاز بده.
‫لعنتی.
‫- گارسیا ‫- بترکونش.
‫ایول! گورت رو کندی، عوضی! ‫خودتو مرده بدون.
‫- خفه شو. ‫- نه!
‫گاز بده لامصب.
‫بندازش بیرون.
‫ولم کن!
‫نه! نه!
‫آنتونیا!
‫اینو باز کن.
‫- خوبی؟ ‫- آره
‫گارسیا...
‫زنده‌ای.
‫بیا. اینو بپوش. بیا. بریم.
‫فکر کردم مُردی.
‫چی؟
‫- گارسیا ‫- آنتونیا خوبه
‫- گارسیا، دخترم کجاست؟ ‫- پیش منه.
‫ممنون. ‫می‌شه باهاش صحبت کنم؟
‫الان میاد پیشت.
‫بابام؟
‫توی والی منتظرته.
‫از این‌طرف. ‫یه کیلومتر و خرده‌ایه.
‫تو می‌خوای چی‌کار کنی؟
‫جلوی نفنبرگ و وینترز رو بگیرم.
‫می‌دونم چی می‌خوای بگی، نمی‌شه.
‫تنها چیزیه که من و بابات روش توافق داریم.
‫برو.
‫همه‌چی آماده‌ست، قربان.
‫وقتی رسیدیم فرانسه باهات تماس می‌گیرم.
‫- بریم. ‫- بله قربان
‫برنامه چیه؟
‫من آشناهایی دارم، می‌تونیم یه مدت بمونیم.
‫برات یه آزمایشگاه می‌سازم
‫که بتونی آزمایشات رو ادامه بدی.
‫لعنتی. گوش کنید
‫نه، اونجا، اون بالا!
‫اونجا! بکشینش!
‫اون بالا!
‫صبر کنید! صبر کنید!
‫اون بالاست.
‫لعنتی. خشاب پر کنید. ‫مهمات! مهمات!
‫- بریم. ‫- حرف نداره!
‫لعنتی!
‫واقعاً؟‌می‌خوای بذاری زنده بمونه؟
‫نمی‌خوای باهاش رو به رو بشی؟
‫یا باید بریم...
‫واقعاً این‌قدر ازش می‌ترسی؟
‫منو بعد از ۶۰ سال بیدار کردی
‫که بازم ببینم هنوز به درد نخوری؟
‫چند باید بکشمت؟
‫عزیزم...
‫بابا، منتظر نمون. ‫من نمیام.
‫- برو خونه. ‫- منظورت چیه؟
‫- خدافظ. ‫- آنتونیا
‫دخترهٔ کله شق.
‫منظرهٔ قشنگی نیست، نه؟
‫آروم باش.
‫پدرم..
‫سعی کرد چیزی که روی ‫تو امتحان کرد رو بهبود بده.
‫فرمول رو بهتر کنه.
‫سعی کرد منو نامیرا کنه.
‫منو.
‫نه تو رو.
‫و جواب داد. ‫یه مدت کار کرد.
‫بازسازی سلولی جواب داد..
‫تا این‌که این‌جوری شد.
‫سال‌هاست که دنبال
‫یه پادزهر و درمان بودم، ولی...
‫من پدرم نیستم.
‫تنها چیزی که دارم
‫یه داروییه که به ندرت درد رو ساکت می‌کنه.
‫دارم می‌پوسم.
‫بذار بریم. و دیگه ما رو نمی‌بینی.
‫پدرم می‌تونه به کارش ادامه بده
‫و یه درمان واسه این پیدا کنه.
‫پدرت همونیه که جون جفتمون رو گرفته.
‫من و تو.
‫می‌دونی که نمی‌تونم اجازه بدم.
‫متوجهم.
‫آنتونیا...
‫آنتونیا برو!
‫- نه، گارسیا، نمی‌تونم ولت کنم! ‫- حالا!
‫نه!
‫گارسیا
‫پدر...
‫گارسیا...
‫من اینجام.
‫به هوش بیا، گارسیا لطفاً..
‫بهم قول دادی.
‫آنتونیا، بیا اینجا.
‫قول دادی که چی؟
‫- آنتونیا... ‫- واسه چی؟
‫که خودم رو تحویل بدم وقتی جات امن باشه.
‫ولی شاید یه راه حل دیگه‌ای باشه.
‫هر کاری که کردم واسه اسپانیا بوده
‫هنوز می‌تونم درستش کنم.
‫بهت یه زندگی جدید می‌دم.
‫قسم می‌خورم.
‫به جون دخترم قسم.
‫دیگه عملیاتی نیست. ‫و دیگه بخش نهمی نیست.
‫همینو می‌خواستی،
‫که همه چی تموم بشه، نه؟
‫که از همه چی فرار کنی.
‫فقط بزدل‌ها فرار می‌کنن.
‫آنتونیا، برو کنار.
‫باید اول منو بکشی، بابا.
‫چرت و پرت نگو،آنتونیا.
‫بابا. کافیه. ‫تموم شد.
‫نمی‌فهمی؟
‫تموم شد.
‫عزیزم، من وقت زیادی ندارم
‫که باهات بگذرونم.
‫نمی‌خوام برم زندان.
‫می‌خوام ازدواجت رو ببینم
‫می‌خوام نوه‌هام رو ببینم.
‫نه.
‫تموم شد، تموم شد، گارسیا
‫عصر به‌خیر
‫لطفاً مطلع باشید که
‫این مکالمه به دلایل امنیتی ضبط می‌شود.
‫مأمورین گوتیرز و گاریدو.
‫اسم و منصب‌تون رو برای ضبط بگین.
‫اگه همکاری کنید سریع‌تر تموم می‌شه.
‫خایمه اورتیز اگزپوزیتو. ‫رئیس بخش نهم.
‫بسیار خب، آقای خایمه
‫این مکالمه داره به صورت
‫داوطلبانه بین دو طرف شکل می‌گیره
‫و هیچ اجباری شکل نگرفته.
‫به نام اسپانیا و دولت
‫بهتون وضعیت جدیدتون رو
‫پس از اتفاقات این ‫هفته اخیر اعلام می‌کنیم.
‫همهٔ اطلاعات شما
‫و بخش شما رو که این چند ‫سال جمع کردین رو داریم.
‫در ازای مصونیت، آقای بنیتو آلوارز
‫پیشنهاد داد که مسئولیت
‫حذف طبقه‌بندی پرونده‌هاتون ‫رو به عهده بگیره.
‫بخش نهم کاملاً تعطیل می‌شه،
‫از همهٔ مسئولیت‌هاتون صلب می‌شید.
‫ممنون از همگی.
‫به نظرم این انتخابات
‫ارزشی تاریخی برای اسپانیا داره.
‫هزاران اسپانیایی با امید رأی می‌دن.
‫بدون ترس رأی بدین...
‫و این کل قضیه‌ست.
‫حقیقت، نه چیزی که بقیه گزارش می‌دن.
‫چی شده؟
‫حقیقت؟ ‫این اثباتش سخته.
‫ با حرف‌های وزیر تناقض داره.
‫و بیانیهٔ رودرو صحبت‌های وزیر رو تأیید کرد.
‫چون رودرو نمی‌دونه چی شده!
‫افشا کردن چیزی که من گفتم...
‫یه خودکشی سیاسی می‌شه.
‫ولی اگه ما... اگه روزنامه...
‫باورم نمی‌شه. ‫نمی‌خواید منتشرش کنید.
‫نمی‌تونیم، این دوتا یکی نیست.
‫وضعیت رو دیدی؟ ‫تظاهرات.
‫مردم تو این ۲۰ سال این‌قدر نترسیدن.
‫یه اظهاریهٔ رسمی اوضاع رو آروم کرد.
‫بیانیهٔ رسمی دروغه.
‫آنتونیا، بزرگ شو. همه دروغ میگن.
‫- آنتونیا، ببین... ‫- صبر کن
‫خیلی‌خب. متوجهم. ‫کاملاً مشخصه.
‫خیلی ممنون.
‫- وردو ‫- آنتونیا، صبر کن
‫- این قراردادته. ‫- قرارداد دائمی.
‫به تیم‌مون خوش اومدی.
‫چی شد؟
‫- هیچی رو منتظر نمی‌کنن. ‫- واقعاً؟
‫ولی بهم پیشنهاد کار دادن. ‫کار دائم.
‫خب، خیلی عالیه. ‫نه؟
‫ردش کردی؟ ‫ردش کردی؟
‫خب، چیزی نگفتم.
‫چون نمی‌دونم
‫که بخوام توی این حوزه کار کنم...
‫خیلی بد می‌شه اگه جا بزنی
‫چون این مقاله بی‌نظیره.
‫واقعاً؟ این‌جور فکر می‌کنی؟
‫یکی از بهترین مقالاتیه که توی روزنامه خوندم
‫و روزنامه‌نگاران خوبی هم داشتیم.
‫ممنون.
‫یه چیزی هست که می‌خوام بگم.
‫یه چیزیش جور در نمیاد.
‫می‌گی که توی سرداب
‫۲ نفر یخ زده بودن.
‫- گارسیا و نوفنبرگ. ‫- نفنبرگ
‫ولی می‌گی که سه کپسول بوده.
‫بله...
‫نگاش کن. ‫یه جوری رفتار می‌کنه انگار هیچی نشده.
‫در بیانیه‌ای رودرو اعلام کرده
‫که لحظاتی پس از آزادیش رو یادته.
‫
‫هیچی براش مهم نیست، آدم‌ربایی..
‫فقط براش مهمه که توی نظرسنجی بالا بره.
‫سیاست‌مدارا همه یکی هستن.
‫باور نمی‌شه اصلاً
‫تنها آدم خوبی که می‌شناسم یه فاشیسته.
‫ببخشید.
‫باید برم. ‫گارسیا به هوش اومده.
‫آنتونیا!
‫خیلی خوب شدی.
‫چه خونهٔ خوبی جور کردی.
‫پولش رو از کجا گیر آوردی؟
‫همهٔ مأمورا نقشهٔ بازنشستگی دارن.
‫مال من ۶۰ سال دیرتر رسیده.
‫خب... رأی دادی؟
‫من نمی‌تونم رأی بدم.
‫می‌خوای چی‌کار کنی.
‫همین خوبه.
‫چی؟
‫همین. یه زندگی. ‫یه زندگی ساده و آروم.
‫ولی به این راحتیا نیست.
‫نفنبرگ.
‫نمی تونم با خیال راحت زندگی کنم وقتی اون آزاده.
‫نه من، نه کسی دیگه.
‫اما حالا می خوای بری؟
‫قطارم 2ساعت دیگه می ره.
‫می شه تا ایستگاه باهات بیام؟
‫اگه می خوای اونجا هم دیگه رو می بینیم.
‫اما، اول باید یه کار دیگه بکنم.
‫مرسی.
‫پابلو، بریم.
‫خیلی شرمنده.
‫پابلو، تو برو اونجا بازی کن.
‫سلام.
‫اگه چیزی لازم داری اگه...
‫لطفاً هیچی نگو!
‫تو رو مقصر نمی دونم. تمومش کن دیگه.
‫هنوز باورم نمی شه که تو... همونی باشی که می گی.
‫هر چی بهت گفتم، واقعیت داره.
‫پس چرا اومدی؟ الآن چی می خوای؟
‫فقط یه چیزی.
‫اگه اجازه بدی البته
‫پابلو، بیا بریم.
‫پابلو! پابلو!
‫پابلو و تو، الآن کجا زندگی می کنید؟
‫فعلاً پیش دختر عموم این ها زندگی می کنیم.
‫هنوز یه عالمه کار داریم.
‫بیمه قرار شده...
‫گفتن بهمون قراره بهمون
‫به عنوان قربانیان تروریست کمک کنن.
‫چرا این طوری نگام می کنی؟
‫چه طور؟
‫تو رو یاد مادرم می اندازم، مگه نه؟
‫خیلی.
‫بذار خیالت رو راحت کنم
‫من از فاشیست ها بدم میاد.
‫فاشیست یعنی چی؟
‫خب، انگاری... پابلو، نرو! کجا می ری!
‫پابلو!
‫قطار بعدی به سمت آلیسنت در ایستگاه دوم.
‫گارسیا
‫باید یکی از این چمدون های چرخدار بگیرم.
‫انگار خسته هم می شی. بلیت گرفتی؟
‫با گوشی. اینترنتی خریدم.
‫نگاش کن، حسابی مدرن شده.
‫خب، 3‌بار باید انجام می دادم.
‫انگاری 2تا هم برای فلج ها گرفتم.
‫ما بهشون می گم «معلولین» اما خب بیخیال.
‫قطار بعدی به مقصد پاریس...
‫- قطار منه. ‫- پاریس؟ پاریس چرا؟
‫نفنبرگ 60سال پیش می رفت فرانسه.
‫به نظر جای مناسبی برای شروع تحقیقات میاد.
‫تو می خوای چیکار کنی؟
‫خب من فعلاً‌ تو خونه ریکی این ها هستم،
‫اما موقتیه
‫تا بفهمم می خوام چیکار کنم.
‫تو زمان مگه اگه بودید...
‫تا حالا ازدواج کرده بودی و 3تا بچه داشتی
‫اما این هم شروع خوبیه.
‫پدرم رو ندیدم.
‫نمی تونم.
‫- شرمنده. شرمنده. ‫- نباش.
‫تو دختر فوق العاده ای هستی. خیلی ارزشمندی.
‫از پسش بر میای، حالا می بینی.
‫بگو که بازم تو رو می بینم. وقتی گرفتیش.
‫- چون می گیریش دیگه؟ ‫- حتماً.
‫گارسیا، همیشه حواسش هست.
‫بیا ببینم.
‫سفر خوبی داشته باشی.
‫مرسی.
‫- عصر بخیر ‫- عصر بخیر
‫هی! وقتی گرفتیش بهم بگو، باشه؟
‫خانم، اجازه بدید کمکتون کنم.
‫- خیلی ممنون، جناب. ‫- خواهش می کنم
‫گارسیا، می دونم الآن خداحافظی کردیم
‫اما ببین تو این فکر بودم که...
‫دیگه نمی شه دائم گارسیا صدات کنم
‫بعد از همه اتفاقاتی که افتاده
‫که کم مونده بود کشته بشیم!
‫پس خیلی دوست داشتم اسم واقعیت رو بدونم.
‫نظرت چیه؟
‫اسم من...
‫[ ایروان، ارمنستان ]
‫لعنتی، زنیکه!
‫بلند شو ببینم، خیکی!
‫می شه چند دقیقه وقتتون رو بگیرم خانم؟
‫بعد از تیتراژ ادامه دارد...
‫شانس آورد که بدون آسیب فرار کرد.
‫نهایتا، همه نقش قربانی بازی می کنن.
‫دولت لازم دید که
‫نجاتش بده، یا ظاهراً نجاتش بده.
‫هرناندو تشنه به خون بود
‫و بعضی از اون ها هم همین طور بودن.
‫چشم در برابر چشم. فرمانده در ازای آزادی.
‫به راحتی قبل نیست.
‫اوضاع توی اسپانیا به نظر ...تغییر کرده، اما در حقیقت
‫هیچی واقعاً تغییر نمی کنه.
‫یه سری چیزها می کنن.
‫پیلار، یکی دیگه برام بریز لطفاً.
‫باید 5دقیقه دیگه برگردم رادیو.
‫نگران نباش، من وقت دارم.
‫بجنب پیلار، خاموشش کن!