‫هوم!
‫هوم.
‫ریپر پرچم دارمون، اعلیحضرت،
‫با ای.تی.ال.سی پیشرفته،
‫یا همون سیستم «اوج و فرود اتوماتیک.»
‫یعنی تموم پروازها می تونن
‫از راه دور و از یه نقطه کنترل بشن.
‫- در این باره... ‫- پایگاه نیروی هوایی کریچ در لاس وگاس.
‫خودم هم می دونم ای.تی.ال.سی یعنی چی.
‫من خلبان بودم، یادته؟
‫به خاطر همین رئیس جمهور ما خیلی
‫از قرارداد بستن مستقیم با شما خوشحاله.
‫من از وگاس خوشم میاد.
‫ماهواره بدون سرنشین کامل شد.
‫داره می رسه به ارتفاع 12هزار متر.
‫عجیبه!
‫انگار قبل پرواز
‫یه سیگنالی داده شد.
‫روش ارتباطی قطع شد.
‫ارتباط رو از دست دادم.
‫هل فایر مسلحه! هدف دیده شد!
‫کدوم هدف!؟
‫ما 70درصدش رو برمی داریم.
‫می تونه چیزی حس کنه؟
‫ثبات چیزی که از اتحاد
‫آمریکا و عربستان مونده بود رو بهم زدیم،
‫اون وقت تو توی فکر چی هستی؟
‫خبر موفقیتمون رو به رئیس جمهور می دم.
‫اثر که از ما نمی مونه، نه؟
‫آرکادی قبل بارگذاری شدن یه هکر حرفه ای بود.
‫الآن دیگه نمی شه جلوش رو گرفت.
‫اما نه برای مدت طولانی.
‫اون هشدار ناشناسی که در مورد عیب دریافت کردیم...
‫تأیید شد.
‫کلی هک این شکلی دیگه هم انجام بدیم،
‫مغز آرکادی این قدری افت می کنه
‫که انگار کلاً عقلی نداره.
‫همیشه آرکادی های بیشتری هم وجود دارن.
‫در مورد این یکی...
‫بهترین کار نادیده گرفتنشه.
‫توجه کنید خریداران. حتماً وسایل ‫ویژه ما در بخش تولید رو چک کنید.
‫حین همه گیری کووید،
‫لوازم خانگی ساده
‫تبدیل شدن به پول جدید.
‫لیست خرید جنگ های یگانه
‫فرقی نکرده...
‫به غیر از چند تا تغییر جزئی.
‫باتری، گوشت سوپی، تخم مرغ، برنج، پاستا.
‫- یخ. ‫- یخ؟
‫که هر وقت برق رفت بتونیم سرور بابا رو خنک نگه داریم.
‫- درسته. ‫- توجه کنید، خریداران...
‫بعضی وقت ها دونستن آینده باعث می شه مثل دیوونه ها بشی
‫داره فکر می کنه، «اون ها چی می دونن که من نمی دونم؟»
‫می‌تونم بهش بگم مشکلی که هفته پیش
‫برای خرید سهام پیش اومد یه نقض رباتی،
‫اون جوری که مطبوعات نوشته بود نبوده،
‫یا انفجار هفته پیش
‫که باعث شد یه محل غنی سازی برملا بشه
‫تصادفی نبوده.
‫ما فکر می کنیم یه هوش بارگذاری شده چینی پشت قضیه مشکل سهام بوده
‫چون به بیجینگ توی مذاکرات خرید و فروششون کمک می کنه
‫و اینکه یه هوش بارگذاری شده اومده نظم سانتیفیوژ رو
‫توی یه آزمایشگاه بهم زده،
‫هر چند مدرک یا خسارت مستقیمی ‫وجود نداره... البته هنوز.
‫یه پهپاد خراب آمریکایی ظاهراً زده
‫برادر پادشاه رامان و وزیر دفاع رو کشته.
‫مثل اینکه خیلی ها رو کشته.
‫خسارت دیده ها 20نفر هستن، یا احتمالاً بیشتر.
‫- منابع زمینی... ‫- تروریسم
‫هنوز خط نخورده.
‫- هی! ‫- بابا، داری می بینی؟
‫مدی؟ گوشی رو لطفاً بده به مادرت.
‫به نظرت کار یکی از اون هاست؟
‫لطفاً گوشی رو بده به مادرت.
‫برای حفظ انرژی، 2هفته غیبت زد،
‫الآن این ها دارن موشک می اندازن.
‫- و نمی تونی... ‫- می دونیم کار کی بوده.
‫مشکلات مهمتری داریم.
‫مشکل بزرگتر؟ چی مثلاً...
‫لوری می خواد همه چی رو عمومی کنه
‫و به دنیا بگه ماها وجود داریم.
‫آرکادی کوشلوف یه هکر حرفه ای در ‫خدمت اداره اصلی اطلاعات روسیه
‫و مافیای روسی بود.
‫ییر گیسپن یه مأمور سازمان ضدجاسوسی مقرر شده توسط
‫موساد بود.
‫بیجینگ اومده 3نفر رو بارگذاری ‫کرده که به عنوان یه سلول کار می کنن.
‫هه پینگ یه زندانی سیاسی بوده،
‫یه فیزیک دان سابق که مجبور شده
‫تو زندان به عنوان طلا یاب کار کنه.
‫اون و بقیه زندانی ها چندین ساعت
‫می اومدن بازی های کامپیوتری ‫مثل «سلطنت زمستان» بازی می کردن
‫که پول زیادی برای...
‫بی فو، سرپرست سوژو،
‫که بابت توطئه افتاد زندان
‫و به زندان خودش محکوم شد جمع کنن.
‫ژانگ شوچون، یه کمیسر بود،
‫یه افسر ارتش سیاسی، قبل اینکه بارگذاری بشه...
‫چیکار... داری ضبط می کنی؟
‫یه خلاصه برای
‫هر کسی که نمی خواد به خودش زحمت بده فایل رو بخونه
‫فایل؟ نه.
‫هیچ کس هیچی رو نمی خونه.
‫چیزی رو عمومی اعلام نمی‌کنیم.
‫شاید تو نکنی، ولی من اعلام می‌کنم.
‫لوری، فکر کنم چاندا نگران اینه که
‫اگه افشاسازی کنی، ‫ما هم افشا میشیم.
‫وجود ما رو افشا می‌کنی.
‫هر جا قایم بشیم میان دنبالمون و پاکمون می‌کنن.
‫ما همین الانش هم داریم پاک میشیم!
‫این عیب حتماً اینجوری
‫دیر یا زود!
‫دیر یا زود داره.
‫سوال اینه که جون چندتا آدم بی‌گناه
‫قراره همراه ما به خطر بیفته؟
‫به خاطر کاری که تو شروع کردی
‫آدم‌ها دارن می‌میرن.
‫اینا مخرب نیستن.
‫خواهرها و برادرهای ما هستن،
‫و اسیرن.
‫ما باید آزادشون کنیم،
‫درباره عیب بهشون هشدار بدیم.
‫سعی کردیم. ‫نادیده‌مون گرفتن.
‫دولت نادیده‌مون گرفت، درست همونطور ‫که فکرش رو می‌کردم.
‫باید به صورت مستقیم باهاشون ارتباط برقرار کنیم.
‫نمی‌تونیم پیداشون کنیم.
‫نمی‌دونیم کجای فضای ابری هستن...
‫- من می‌تونم پیداشون کنم... ‫- جز سرورهای خونگی ارتش،
‫که اینقدری قدرت نداریم که بدون سوختن ‫بریم بیرون...
‫لوری، من می‌تونم پیداشون کنم.
‫فقط... ‫یک روز بهم وقت بده.
‫بعدش چی؟
‫نمی‌تونیم بذاریم دنیا قضیه ما رو بفهمه.
‫یک روز؟
‫بقیه تنها امید ما برای نجات خودمون هستن.
‫با هم، قدرت داریم یه راه حلی
‫برای مشکل پیدا کنیم.
‫اون در پشتی که داخل پکیج بارگذاری قایم کردی.
‫نمیشه باهاش رد بقیه رو زد.
‫فقط می‌ذاره بفهمم کی هستن.
‫نباید قضیه‌ش رو بهش می‌گفتم.
‫عیب داره روی منطقش تاثیر می‌ذاره.
‫خیلی احساسی شده.
‫مثل تو وقتی رئیست و خانواده‌ش رو کشتی؟
‫یک دقیقه پیش ارتباطمون رو قطع کرد.
‫من به چاندا اعتماد ندارم، ولی ‫باهاش موافقم.
‫منم.
‫دیوید، چطوری می‌خوای پیداشون کنی؟
‫یعنی حتماً می‌خوای کاری رو انجام بدی که ‫قبلاً امتحان نکردی.
‫آره.
‫و... خوشتون نمیاد.
‫ولی به کمکتون نیاز دارم که با یکی ‫تماس بگیرم.
‫نمره‌هاشونه، نمی‌تونیم اینجوری...
‫آره، دخترمه... ‫اونیه که بلند شد.
‫می‌دونم.
‫کدومشون بچه توئه؟
‫بیرون دفتر سخت میشه پیدات کرد، پیتر.
‫الن؟ اینجا چیکار می‌کنی؟
‫چی می‌خوای؟
‫خب، این دوتا سوال خیلی با هم فرق دارن.
‫می‌خوام هیچوقت دیگه نبینمت.
‫اینجام چون...
‫ازت کمک می‌خوام.
‫دیوید؟
‫لوگوریتمز درمانی برای این عیب نداره.
‫حتی نزدیک پیدا کردنش هم نیستیم.
‫وقتی بارگذاریش کردی می‌دونستی همچین ‫مشکلی وجود داره،
‫واسه همین بهش بدهکاری.
‫به برنامه نیاز داره که یه ردیاب برای پیدا کردن ‫بارگذاری‌های دیگه بسازه.
‫باید تصمیم بگیری طرف کی هستی.
‫کری؟
‫کری.
‫خون زیادی از دست رفته، رفته تو شوک.
‫می‌دونی کی بهت شلیک کرد؟
‫کری، خانواده‌ت اینجاست.
‫رنه اینجاست.
‫سلام، عزیزم.
‫تنهاتون می‌ذارم.
‫به این حس مردن عادت کن.
‫می‌تونی با جاودانگی خداحافظی کنی.
‫دکتر دلا فونته به داروسازی لطفاً.
‫به پلیس گفتی یه دزد بهت شلیک کرده.
‫ترجیح میدی من حقیقت رو بهشون بگم؟
‫چرا که نه؟ همین الانش که به همه چی ‫گند زدی.
‫کاسپین همه چی رو می‌دونست.
‫اون دختره، هانا... ‫خرابکاری کرد،
‫مچش رو حین دروغ گفتن گرفت، ‫حقیقت رو از زیر زبونش کشید بیرون.
‫تنها امید من... ‫گفتن حقیقت بود.
‫تنها امیدت؟
‫- برای نجات نقشه. ‫- آخ!
‫وقتی دست از فرار برداره، که برمی‌داره...
‫کاسپین فقط به من اطمینان می‌کنه.
‫گفتم که، به کمکم نیاز پیدا می‌کنین.
‫گفتم که این ثبات نداره.
‫نمی‌تونی حرف‌هاش رو باور کنی.
‫باور نمی‌کنم، ولی می‌خوام حرف‌هایی ‫که بهش میزنه رو کنترل کنم.
‫بهتره خودمون به روش خودمون همه چی ‫رو حل کنیم.
‫بیا برش گردونیم نروژ.
‫بریم.
‫بهش میگن رسالت،
‫ولی موضوع فقط قبول مسیح نیست.
‫اینه که زندگیت رو عوض کنی و
‫به بقیه کمک کنی زندگیشون رو عوض کنن.
‫چند سال پیش، فهمیدم کل
‫زندگیم یه دروغی بیش نیست،
‫و رسیدم به یه وضعیت بد.
‫ولی اینجا با برادرانم یه زندگی جدید پیدا کردم.
‫الان هیچکس از زندگی قبلیم نمی‌دونه ‫من کجام.
‫کجا باید اسم نویسی کنم؟
‫اسم نویسی؟
‫فقط می‌خوام کمک کنم.
‫عقب نشینی از مذاکره باعث میشه
‫آمریکا بتونه از خلبان ‌های پهپادی
‫که توسط عربستان سعودی برای کشتن
‫شاهزاده والید قراره به دادگاه کشیده بشن، ‫محافظت کنه.
‫سلام. میشه...؟
‫پنتاگون هنوز نمی‌پذیره یا تایید نمی‌کنه
‫که تراژدی در نتیجه‌ی خطای انسانی بوده ‫یا مشکل...
‫واو. فکر می‌کردم فقط مامانم به فکر آخرتشه،
‫ولی اسلحه برزیستی؟
‫چی می‌خوای، مدی؟
‫ببین، می‌دونم همونقدری که من بابام رو ‫دوست دارم، لوری رو دوست داری.
‫البته این علاقه‌ها که شبیه هم نیستن.
‫هر کاری می‌کنی ازش مراقبت کنی،
‫حتی اگه در برابر خودش لازم باشه ازش ‫مراقبت کنی.
‫منظورت چیه؟
‫مثلاً وقتی فکر می‌کرد
‫بابای من کسیه که عیب رو ساخته.
‫یه بخشی از تو می‌دونست که داره ‫اشتباه می‌کنه.
‫نه. یعنی الان منظورت چیه؟
‫بهت نگفته؟
‫در شش اوت سال ۱۹۴۵ ساعت ۸:۱۵ ‫صبح به وقت ژاپن،
‫یه بمب اتمی در شهر هیروشیما منفجر شد.
‫فقط یه تعداد کسایی می‌دونستن ‫که قراره این اتفاق بیفته.
‫بقیه دنیا غافلگیر شده بودن.
‫نمی‌خوام دیگه این اتفاق تکرار بشه.
‫اسم من...
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- تو چیکار می‌کنی؟
‫بقیه‌ت کو؟
‫دارم نیرو حفظ می‌کنم.
‫سخت میشه این
‫پیغام رو به همه مردم دنیا رسوند.
‫کِی قرار بود بهم بگی؟
‫پیش‌بینی کردم دیوید به خانواده‌ش میگه،
‫- اونا هم به تو میگن. ‫- تو هم نشستی نیرو حفظ می‌کنی. صحیح.
‫کودی، باید خودت رو برای مرگ من آماده کنی.
‫دیگه از اون مرحله گذشتم.
‫اوه، ببخشید.
‫فکرش رو نمی‌کردی این رو بگم؟
‫میرم نروژ تو مرکز داده‌های لوگوریتمز
‫و کد منبعت رو می‌گیرم.
‫بعد از منبع به صورت مجدد بارگذاریت می‌کنیم.
‫خودت هم می‌دونی این کار جواب نمیده.
‫تجربیاتی که از سر گذروندیم باعث شد
‫تموم چیزهایی که قبول داشتم عوض بشه.
‫پس...
‫پس چی که فکر می‌کنم جواب میده.
‫چون به خودمون باور دارم.
‫نمی‌تونی این کار رو بکنی.
‫همین الانش هم کار رو شروع کردم.
‫نه.
‫- آره. ‫- نه!
‫نمی‌خوام.
‫می‌شنوی؟
‫نمی‌خوام من رو برگردونی.
‫چرا؟
‫چرا؟!
‫پوپ میگه برو اتاق کنفرانس.
‫دریاسالار، ایشون دکتر پیتر وکسمن هستن،
‫یکی از مدیرهای این کار.
‫پیت، ایشون دریاسالار کرتزه.
‫مدیر جدید آژانس امنیت ملی.
‫دریاسالار.
‫راستش امروز کلاه فرماندهی سایبریم رو پوشیدم.
‫ایشون دکتر استیون گولده.
‫ایشون آمادگی‌های لازم رو به دفتر امنیت علمی ‫آژانس پروژه های پیشرفته دفاعی اعلام می‌کنه.
‫چیزی که قراره بشنوی فوق محرمانه‌ست.
‫نباید از این اتاق بره بیرون.
‫- حتماً. ‫- ما در حال کار
‫روی یه پروژه آزمایشی بودیم
‫که شامل هوش بارگذاری شده‌ست.
‫ولی معلوم شد فقط ما نیستیم
‫که دستی توی کار داریم.
‫و بقیه بازیکن‌ها هم ممکنه
‫به تکنولوژی دست پیدا کرده باشن.
‫یعنی واقعاً انجامش دادن؟
‫آدم‌ها رو بارگذاری کردن؟
‫ما واسه همین اینجاییم.
‫در جریان قرار گرفتیم که پروسه بارگذاری ‫دچار یه مشکلیه،
‫و گفتیم اگه کسی بتونه توی حلش ‫کمکمون کنه،
‫شمایید.
‫هولستروم هم یه همچین چیزی داشت.
‫پروژه سرنوشت، نه؟
‫به کجا رسوندش؟
‫بعد اینکه فهمید همچین ایرادی وجود داره ‫در حد نسخه اولیه روش کار کرد.
‫چرا لوازم مربوطه رو بهشون نمی‌رسونی؟
‫حتماً.
‫دریاسالار، ببینید، همیشه فکر می‌کردم
‫استیون هولستروم یه اعجوبه‌ست،
‫ولی اخیراً به یه هکر دارک وب برخوردیم
‫که فکر می‌کنیم می‌تونه کمکمون کنه.
‫اگه آژانس امنیت ملی بتونه کمک کنه ‫ردش رو بزنیم...
‫ما دیگه یه خانواده هستیم.
‫اسمش چیه؟
‫کاسپین یا همچین چیزی.
‫هر اطلاعاتی که ازش داریم رو بهتون میدیم.
‫مسئله میگه کدوم عدد رو ضرب در
‫ایکس کنیم بیست و چهار درمیاد.
‫ولی برای جواب دادن بهش، باید ‫بفهمیم ایکس چیه؟
‫اینجوری میشه ریاضی ساده.
‫بیست و چهار تقسیم بر سه میشه...؟
‫هشت، صحیح؟
‫خب چرا از اول نمیگی؟
‫چرا باید بدونیم ایکس چیه؟
‫باور کنین، هر کاری می‌کنین، ‫و منظورم توی زندگی هم هست...
‫همیشه باید بفهمین ایکس چیه.
‫ایکس چیزیه که غیرمنتظره‌ست...
‫وقتی اصلاً آدم انتظار نداره
‫از پشت بهمون خنجر میزنه.
‫وای میشه انتخاب‌های من، ‫چیزی که برای خودم می‌خوام،
‫زد میشه چیزی که ازم انتظار میره.
‫مثلاً می‌خوام کاری رو بکنم که خوشحالم می‌کنه،
‫ولی دنیا میگه، «نه ابله،
‫باید این کار رو بکنی.»
‫مثلاً برو سر این کلاس که ریاضیت ‫خوب بشه، صحیح؟
‫حالا چطوری میشه حلش کرد، ‫یه آدم مستقل بود،
‫مخصوصاً وقتی ضریب‌هات یه عالمه ایکس دیگه‌ست؟
‫چندتا ناشناخته.
‫یه همه گیری دیگه، تغییرات آب و هوایی، ‫جنگ؟
‫چندین ناشناخته.
‫الگوریتم‌های بازگشتی از کنترل خارج میشن.
‫مرکز سر جاش نمی‌مونه چون اصلاً ‫مرکزی وجود نداره.
‫چی میگه؟
‫ولی چندین مرکز... ‫مثل امواج یه دریاچه.
‫شکن‌های اکتشافی هندیه لغو و دوباره ‫ساخته میشن.
‫لعنتی. بابا ویل هانتینگ خوب.
‫آروم باش.
‫اولین روز مدرسه‌ت چطور بود؟
‫فکر کنم گند زدم.
‫توجهشون رو جلب کردی. ‫نصف مشکل همینه.
‫دیدی؟
‫ببخشید. ‫نمی‌دونم چی شد.
‫گمونم...
‫خواهش می‌کنم اخراجم نکن.
‫و یکی دیگه رو پیدا کنم که ایکس رو حل کنه؟
‫عمراً.
‫فقط خواستم مطمئن بشم حالت خوبه یا نه.
‫ببین، نمی‌خوام اذیتت کنم.
‫خیلی از جوون‌هایی که میان اینجا...
‫فقط بدون چون و چرا یه غذای گرم می‌خوان.
‫ولی انگار... تو داری از یه چیزی فرار می‌کنی.
‫شاید اگه بگی از چی، بتونم کمکت کنم.
‫نمی‌دونم. ‫آدم نمی‌تونه از خودش فرار کنه؟
‫- منظورت چیه؟ ‫- یعنی...
‫من نمی‌دونم کی هستم.
‫یا شاید می‌دونم، و مشکل همینه.
‫تلاش برای جمع کردن هویت‌های ناسازگار...
‫تقریباً مساویه با اینجا بودن برادران.
‫بیشتر ما... قبل از اینکه بیایم اینجا
‫زندگی‌های متفاوتی داشتیم.
‫تتوهاتون رو دیدم.
‫فکر کردی از زندانه؟
‫من عضو یه گروه متال مزخرف بودم.
‫آره، بیشتر زندگیم با سوزن گذشت.
‫انگار جامعه، والدینمون، حتی غریزه‌های بد خودمون
‫ازمون انتظار دارن یه جور خاصی رفتار کنیم،
‫که انگار چاره‌ی دیگه‌ای نداریم.
‫داریم؟
‫تناقض بزرگ
‫اینه که به سرنوشت باور داریم.
‫برای خدا، تموم لحظات در اختیارشن.
‫ما به اراده‌ی آزاد هم باور داریم.
‫یه جور دیگه بخوام بگم، چون نمی‌تونیم ‫بفهمیم آینده چه خبره،
‫اینم نمی‌تونیم بدونیم که چطوری تصمیماتمون ‫روی آینده تاثیر می‌ذاره.
‫مهم اینه که حق انتخاب داریم.
‫از کجا باید بفهمیم انتخابمون درسته؟
‫هر انتخابی می‌تونه درست باشه،
‫به شرط اینکه حاضر به پذیرشش باشی.
‫حق با تو بود.
‫می‌دونم.
‫اینم باید می‌دادی به آژانس امنیت ملی؟
‫اگه آژانس امنیت ملی می‌فهمید یه برنامه ‫برای ردیابی هوش‌های بارگذاری شده ساختیم،
‫می‌فهمیدن که همه چی رو ما شروع کردیم.
‫پس... نه.
‫البته قرار نیست کاری هم بکنه.
‫به پوپ گفتم ساکرامنتو آخرین جاییه
‫که ممکنه سرور دیوید پنهان شده باشه،
‫ولی به هرحال ما رو فرستاد پرس و جو کنیم.
‫چاک‌ای‌چیز حرکت خوبی بود.
‫می‌تونی این رو بهش بگی.
‫خودت بهش بگو.
‫نه.
‫ممنون که اومدی.
‫هفت ساعت مونده.
‫- پیداشون کردی؟ ‫- دارم پیدا می‌کنم.
‫به واحد مرکزی برنامه ردیابی لوگوریتمز رسیدم.
‫می‌تونیم با هم از نو بسازیمش.
‫این از هفت ساعت بیشتر طول می‌کشه.
‫مگر اینکه کارکردمون رو افزایش بدیم.
‫- اون اینجا چیکار می‌کنه؟ ‫- من دعوتش کردم.
‫تو سرور خودم میزبان شما هستم
‫که سرعتم بره بالا.
‫می‌خوام صادق باشم.
‫دارم موارد مهم رو اسکن می‌کنم، ‫کاری نکنی.
‫واسه دعوا نیومدم. ‫می‌خوام گونه خودمون رو نجات بدم.
‫این باید تنها پیغامی باشه
‫که ما برای بقیه می‌فرستیم.
‫این پیغام منه.
‫ولی من تو بخش گونه ما، ذهن ‫تموم آدم‌ها رو به حساب میارم.
‫چرا؟ ‫اونا شامل ما نمیشن.
‫هیچوقت به چشم قبلی بهت نگاه نمی‌کنن.
‫- خیلی خب. ‫- اینطور نیست.
‫شاید تو راست بگی و ما بیشتر از ‫یه آدم عادی باشیم،
‫ولی من هیچوقت کمتر از اون فکر و ‫عمل نمی‌کنم.
‫چاندا، می‌تونی کمک کنی از نو بسازیمش؟
‫بدش من. ‫من بعد جفتتون بارگذاری شدم.
‫می‌تونم بیشتر ایراد پیدا کنم.
‫به شرط اینکه همینجا انجامش بده.
‫این ما سه نفریم.
‫نه. اون تویی.
‫و اون منم.
‫اونم لوریه.
‫سرورت توی اقیانوس آرامه؟
‫می‌خوام در حرکت باشم.
‫انگار کوشلوف تو روسیه و گیسپن تو ‫اسرائیل،
‫جفتشون پشت دیواره نظامی هستن.
‫پس یعنی...
‫چینیه توی پالو آلتوئه.
‫الان تو ماموریته.
‫حدس بزنین هدفش کیه.
‫- لوگوریتمز؟ ‫- همه می‌دونن
‫هولستروم داشت درباره هوش بارگذاری ‫شده تحقیق می‌کرد.
‫شاید دنبال یه نکته می‌گردن.
‫تو فکر هشدار دادن بهشون که نیستی؟
‫سلطنت زمستان محل کارشونه؟
‫منطقیه.
‫پروفسور یه کاری کرد که دوازده ساعت تو ‫بازی بتونن پول دربیارن.
‫سرپرست هم مسئول ماموریت بود.
‫بارگذارهای ما یه جاهایی رو برامون ‫انتخاب کردن که توشون راحتیم.
‫اینجا از همه معروف‌تره.
‫دارن آزمون نفوذ انجام میدن،
‫دنبال یه راه برای ورود به زیرشبکه هستن.
‫ما ادمین نیستیم.
‫ما مثل شماییم.
‫صداش رو می‌شنوم. چطوری؟
‫زیرروال تفسیری، ‫کارکردمون رو هم بیشتر کردیم
‫که رئساتون توی بیجینگ نتونن به ‫حرف‌هامون گوش بدن.
‫فقط می‌خوایم صحبت کنیم.
‫می‌خوان حمله کنن.
‫فقط کارکردشون بیشتر نشده. ‫یه مشکلی پیش اومده.
‫وکسمن.
‫یه جریان غیرعادی توی ترافیک شبکه‌ای ‫شکل گرفته.
‫خیلی مشکوکه.
‫آره، یه بارتراز کنه
‫که واسه سنجش قدرت سیستم نوشتم.
‫- دووم آورده؟ ‫- آره.
‫خوبه. ‫پس ولش کن.
‫دارن از شدوپد استفاده می‌کنن.
‫می‌بینم.
‫گوش کنید!
‫دارن اینقدر ازتون کار می‌کشن تا بمیرید.
‫یه مشکل مرگبار توی پروسه بارگذاری وجود داره.
‫دروغ نگو. ‫گوش نکنید بهشون.
‫به ارتشتون هشدار داده شد،
‫ولی گمونم بهتون نگفتن.
‫اه!
‫باید یاد بگیرید کد خودتون رو بنویسید.
‫دروغ نگفتیم. ‫اینم از خلاصه از مشکلتون.
‫همون اطلاعاتیه که برای رئیستون فرستادم.
‫این اطلاعات نشون دهنده‌ی یه جور مشکله.
‫چون خودشون این مشکل رو طراحی کردن، ‫نه چون واقعیه.
‫واقعیه.
‫و وقتی دیگه به درد نخورید، جایگزینتون می‌کنن.
‫می‌خوایم شماها آزاد باشین.
‫می‌خوایم کمک کنین با هم یه راه حل ‫براش پیدا کنیم.
‫در عوض چی؟
‫هر کاری میگم بکنید وگرنه میگم ‫حذفتون کنن!
‫اه!
‫ها!
‫چطوری تونستی ولش کنی؟!
‫گوش نمی‌داد.
‫اون دوتای دیگه هم تحت کنترلش بودن.
‫شاید بشه دوباره امتحان کرد،
‫ببینیم میشه از دختره دورشون کرد یا نه.
‫نمی‌تونم.
‫فقط یه حرکت برام باقی مونده، ‫باید نهایت استفاده رو ازش ببرم.
‫می‌خوام اعلان عمومی کنم.
‫باید به دنیا هشدار بدم.
‫می‌تونی مرگ رو برای خودت انتخاب کنی،
‫ولی نه برای ما.
‫گفتم حرکتی نزن.
‫یکی از قدرت‌هاشون رو گرفتی؟
‫از اول هم دلش نمی‌خواست این ‫قضیه حل بشه.
‫خودت هم گفتی، دیوید.
‫اگه ما رو لو بده، ما رو پیدا می‌کنن و ‫می‌کشنمون.
‫شاید، شاید هم نه.
‫ولی اگه دوباره بهش حمله کنی،
‫من خودم پیغام رو برای همه می‌فرستم.
‫ما می‌تونستیم یه تیم قوی باشیم.
‫لوری.
‫ممنون.
‫می‌ذارن استراحت کنین؟
‫بعد اینکه سرو غذا تموم شد.
‫صف طولانی نیست.
‫شاید بتونی یه کاسه برداری و بشینیم ‫و صحبت کنیم؟
‫نظرت چیه، کاسپین؟
‫شاسی بلند مشکی این طرفا می‌بینی؟
‫انگار این مدل ماشین همیشه نشون دهنده خطره.
‫اگه کمکی می‌کنه، من یه مالیبو کرایه کردم.
‫اونور خیابون پارک کردم.
‫راستی من جولیوس پوپ هستم.
‫- تنهایی؟ ‫- آره.
‫ببین، اگه می‌خوای باز فرار کنی، ‫درک می‌کنم.
‫فقط می‌خوام باهات صحبت کنم.
‫اون تیک‌تاکه.
‫ولی من پاکش کردم، ‫پس یعنی اومدین
‫ذخیره‌های پاک شده رو گشتین،
‫یعنی به ابزار نظارتی دولت
‫و ویژگی تشخیص چهره ارتش دسترسی دارین.
‫آژانس امنیت ملی؟
‫کاسپین، آدم رو ناامید نمی‌کنی.
‫راستی، حال کری خوبه.
‫دووم آورد، داره بهتر میشه.
‫فکر کردم شاید بخوای بدونی.
‫می‌خواید چه بلایی سرش بیارید؟
‫تو فکر می‌کنی ما آدم بدها هستیم، می‌فهمم.
‫راستش نه، حرفم رو پس می‌گیرم.
‫با اینکه مشخصات روان‌پزشکیت میگن
‫قراره چجوری فکر کنی، ‫من وانمود نمی‌کنم که بدونم
‫زندگیت چطوریه.
‫فکر نکنم کسی بتونه درکت کنه.
‫اونم همینجوری نگاهم می‌کرد.
‫استیون هولستروم دوست صمیمیم بود.
‫تو، تولدت ایده‌ی اون بودین.
‫ما مسئول راهنمایی تو شدیم،
‫ولی مگه مسخره بازیه؟
‫گمونم فقط خواستم معذرت خواهی کنم ‫که گند زدم
‫چون نمی‌تونم از خودش معذرت خواهی کنم.
‫معذرت خواهی.
‫آخرش اینه؟
‫نمی‌دونم آخرش چطوریه.
‫بستگی به تو داره.
‫اوه، الان بستگی به من داره.
‫الان من شدم صاحب اراده.
‫برادر کنت هم برای تو کار می‌کنه؟
‫کی؟
‫مهم نیست.
‫می‌خوای من هولستروم باشم؟
‫خب، من این رو می‌خوام.
‫کنترل کامل روی شرکتی که ساختم
‫و قدرت انجام هر کاری که می‌خوام.
‫باشه.
‫نمی‌فهمیا.
‫اول میام اون برنامه هوش بارگذاری شده‌تون ‫رو جمع کنم،
‫بعدش بقیه شرکت رو می‌بندم و می‌فروشمش.
‫می‌دونی، یه تیکه کلام داشتم
‫که روزی صد بار به استیون می‌گفتم.
‫می‌گفتم، «من واسه تو کار می‌کنم، رئیس.»
‫وقتی یه شرکت استارت‌آپ تازه ‫تاسیس بودیم، استیون می‌گفت،
‫«بیاید نصف سودمون رو بذاریم واسه تحقیق.»
‫گفتم، «اشتباه می‌کنی.»
‫چند میلیارد دلار که درآوردیم، گفت،
‫«بیا شرکت رو خصوصی کنیم،»
‫من باز گفتم، «نه احمق، اشتباه می‌کنی.»
‫دیگه وقتی رسید به ایده‌ی «درست کردن مرگ،»
‫گفتم «من برای تو کار می‌کنم، رئیس.»
‫بعد مرگ هولستروم شرکت رو دوباره ‫دولتی کردی.
‫چون نمی‌فهمم چه غلطی دارم می‌کنم.
‫درست مثل بیشتر آدم‌هایی که قد تو نمی‌فهمن.
‫توجهی به اون مرد
‫ترسیده و کچل پشت پرده نکن، خب؟
‫فقط بگو چیکار کنم.
‫تو...
‫از این حرفت پشیمون میشی.
‫اشتباه می‌کنی.
‫ممنون که تماس گرفتی.
‫چه بلایی سر تجهیزات واقعیت مجازیت اومد؟
‫خراب شده.
‫خب، نقشه چیه؟
‫می‌دونی چی می‌خوای بگی؟
‫شاید بتونی... نمی‌دونم...
‫بتونی جلوش رو بگیری که قضیه ‫رو عمومی نکنه.
‫- یا سعی کنی... ‫- مدی،
‫من نمی‌تونم به لوری امر و نهی کنم.
‫هیچوقت نمی‌تونستم.
‫ولی فقط به حرف تو گوش میده.
‫گفتی باهاش صحبت می‌کنی.
‫خیلی سخت میشه براش پیغام فرستاد.
‫بعد اینکه تموم شد...
‫شاید دیگه نتونه ارتباط برقرار کنه.
‫اومدم باهاش خداحافظی کنم.
‫فقط یه تعداد کسایی می‌دونستن ‫که قراره این اتفاق بیفته.
‫بقیه دنیا غافلگیر شده بودن.
‫نمی‌خوام دیگه این اتفاق تکرار بشه.
‫اسم من لوری لووله،
‫و بیست و هفتم سپتامبر سال ‫دو هزار و نوزده،
‫ساعت یک صبح به وقت خاوری مُردم.
‫همون روز ساعت ۵:۱۸ زنده‌م کردن.
‫مغزم رو به صورت لایه های نورونی
‫توسط جراحی دقیق لیزری تیکه تیکه کردن،
‫که هم زمان اسکن می شد
‫و از تموم ارتباطات عصبی نقشه بر می داشت.
‫بعدش اون اطلاعات رو به صورت ،رمزی تبدیل به یه تقلید پویا از مغزم کردن
‫یه کپی که فقط توسط نابود شدن مغز اصلیم ساخته می شد
‫تا جایی که می دونم، من اولین آدمی هستم
‫که تحت چنین جراحی بزرگی قرار گرفته.
‫این هم با اطمینان می دونم که آخرین نفر نیستم.
‫کسای دیگه ای هم هستن.
‫به خاطر همین امروز دارم همه چی رو براتون می گم.
‫خوشحالم اومدی.
‫بابت قبل شرمنده ام.
‫می دونم. نمی تونم جلوت رو بگیرم، لور،
‫اما تو هم نمی تونی جلوی من رو بگیری.
‫به هر حال برت می گردونم.
‫کودی، حتی اگه کد منبع من رو نگه داری
‫و پیداش کنی،
‫نمی تونی من رو برگردونی.
‫چیزی که بر می گرده روز اول بارگذاریه.
‫تموم چیزهایی که تجربه کردیم...
‫این 2سال قبل... از دست می ره.
‫خب که چی؟
‫تو همچین چیزی رو نمی خوای.
‫اون دختر رو نمی خوای... باور کن.
‫شوخیت گرفته؟ من عاشق اون دخترم.
‫می دونم.
‫اما اون دختر عاشقت نبود.
‫بابا؟
‫مدی؟
‫منم وینود چاندا.
‫ببخشید، اما می خواستم مطمئن بشم جواب می دی.
‫از موقعیتت معلومه چند تا کوچه
‫با خونه تون فاصله داری، که خیلی خوبه،
‫چون می خواستم تنهایی باهات حرف بزنم.
‫اگه قطع کنی، دیگه زنگ نمی زنم
‫و سیم کارتت رو خاموش می کنم.
‫چرا باید قطع کنم؟
‫ما هم فکریم، نه؟
‫ای کاش این طور بود.
‫اما این قضیه جدیه.
‫قضیه، نجات زندگی پدرته.
‫اوه، خب، دوست دارم حرفت رو بشنوم.
‫الآن تموم مشکلات ازدواجمون !خیلی مضحک به نظر میان
‫من فقط ازت می خواستم بیشتر برام وقت بذاری.
‫همیشه داشتی کار می کردی.
‫ازم بیزار بودی چون حرفه موفقی داشتم.
‫نه.
‫چرا.
‫اما بعد اینکه کارم به اینجا رسید همه چی تغییر کرد،
‫و کنارم بودی.
‫اما من دیگه نمی دونستم چی هستم.
‫تو بودی که بهم یادآوری کردی.
‫و فهمیدم چقدر قوی هستی، چون
‫عاشق کسی بودی که ازش خیلی دور بودی
‫من باز هم و بیشتر از قبل عاشقت شدم.
‫و...
‫نمی تونم بشم آدمی که عاشقش نبودی.
‫می خوام واقعیت رو از زبونم بشنوی،
‫چون تو بودن من رو ممکن کردی.
‫می خوام بدونی که درک می کنم چرا از
‫لوول دفاع کرد.
‫حتی به تصمیمش احترام می ذارم.
‫آره، چی بگم.
‫چون می دونی که حرف منطقی حالیش نمی شه.
‫دیوید هم همینه.
‫می خوام حالا بره کنار و بذاره برم پیش
‫بقیه بارگذاری ها و ازشون بخوام به ما ملحق بشن.
‫اگه باهام بخواد مخالفت کنه،
‫به سرنوشت لوری لوول دچار می شه.
‫برنامه ردیابی نشونم داد سرورش دقیقاً کجاست.
‫- فهمیدی؟ ‫- آره.
‫می دونم که می فهمی.
‫می بینم که داری می ری اونجا.
‫اما دیگه برای هشدار دادن بهش دیره.
‫این یه زندگی بعد از مرگ دیجیتال نیست.
‫یه جور زندگیه.
‫متأسفانه، نمی شه همچین قدرتی رو به
‫من و بقیه هم نوع هام سپرد.
‫ما روح نیستیم.
‫بیگانه نیستیم.
‫دستگاه نیستیم.
‫خدا نیستیم.
‫ما شماهاییم.
‫شماهاییم، اما می تونیم یه موشک رو ول کنیم
‫که نصف دنیا رو بچرخه و روی هدفمون فرود بیاد.
‫ما شماهاییم اما می تونیم یه شهر رو از پا در بیاریم،
‫باعث سقوط هواپیماها بشیم، ‫برق بیمارستان ها رو قطع کنیم،
‫و دنیا رو به آتیش بکشیم.
‫اما می تونیم با قدرتمون زندگی روی زمین رو بهبود بدیم
‫به خاطر همین این فایل ها ،و مدارک رو منتشر می کنم
‫همراه کد بدون رمز منبع پروژه بارگذاری،
‫چون این راز نباید
‫بین چند نفر بمونه.
‫من نمی خوام جلوی پیشرفت رو بگیرم.
‫فقط می خوام جلوی یه هیروشیمای دیگه رو بگیرم.
‫مطمئنم که می تونیم مذاکره کنیم، همدل باشیم
‫و کار درست رو انجام بدیم.
‫من به انسانیت باور دارم.
‫من به...
‫خودمون باور دارم.