‫مامان. پات چطوره؟ ،
‫اوه، خوبم عزیزم. نگران من نباش.
‫اما اگه می خوای نگران باشی،
‫به فکر این باش که من رو مادربزرگ کنی.
‫همه رفقام، مادربزرگ شدن.
‫الآن دیگه سنت...
‫هیچ وقت روز قبلی رو یادش نمی مونه؟
‫براش روز قبل وجود نداره.
‫اهمیتی هم نمی ده.
‫پروژه های ادامه دار فرست کلاس ‫اطلاعات برنامه رو ذخیره نمی کنن،
‫فقط... متن اجرایی رو ذخیره می کنن.
‫تماس از طرف مادرش ضروریه؟
‫برای حل مشکل خلاقانه، احساسات مهمه.
‫قربان...
‫اضافه کردن احساسات چیزیه که بقیه رو به درد نخور کرده.
‫بله، قربان، اما احساساتش خیلی قوی و سرکش بودن.
‫بهش غلبه کردن.
‫برای چاندا، اومدیم این تماس رو از طرف مادرش
‫شبیه سازی کردیم که پیشرفتش ‫رو از طریق سودمندی اجتماعی...
‫این قدر گنده گنده حرف نزن!
‫من اهل محله های فقیرم.
‫عشقه، اما این قدری ممانعت داره که به کارش ادامه بده.
‫قربان.
‫باریکلا
‫سرعتش رو ببر بالا.
‫یه قرارداد 80صفحه ای که در 15ثانیه نوشته شده؟
‫برای اون 12روز بود.
‫نه... برای اون، 1روز بود.
‫بابا؟!
‫آه!
‫کمک کن!
‫اه!
‫وقتی 10سالم بود،
‫کار پدرم که تموم می شد، یکشنبه ها با هم
‫سلطنت زمستان بازی می کردیم.
‫الان که دیگه زنده نیست...
‫تقریباً هر روز بازی می کنیم.
‫سلطنت زمستان هم پیشرفت زیادی داشته...
‫واقعیت مجازی کامل، مدل سازی لمسی.
‫انگار واقعاً تو بازی هستی.
‫هی، کجا بودی؟
‫کمیرای لعنت شده نزدیک بود من رو جای صبحونه بخوره.
‫همین جا بودم.
‫بابا...
‫و داشتم ورودی شنزن رو
‫واسه پیدا کردن نشون از لوری اسکن می‌کردم.
‫چیه؟ گفته بودی دلال وال استریته دیگه، نه؟
‫گفتم شاید تو بخش مبادله سهام مخفی شده باشه.
‫مطمئنم لوری هر وقت آماده صحبت ‫باشه، خودش باهاش تماس می گیره.
‫اعتراف کن که عجیبه.
‫کمکم کرد از لوگوریتمز فرار کنم،
‫یه سرور مسدود امن هم برام ساخته که توش پنهن شم،
‫اون وقت نیومده سلام بده؟
‫آره عجیبه!
‫شوهرش هم عجیب بود.
‫شاید به خاطر منه.
‫انگار وقتی آدم بارگزاری می شه،
‫خانم ها دیگه نمی خوان باهاش حرف بزنن.
‫گفته بودم که.
‫مامان زمان می خواد.
‫همش چند روز گذشته.
‫سرعت گذشتن زمان برای من اون جوری نیست، مدی.
‫می دونی چند روز برای من چقدره؟
‫من... نمی دونم اصلاً می دونیم همه ‫چی برای تو چه حسی داره یا نه.
‫مشکلش اینه؟ فکر می کنه من آدم نیستم؟
‫من این حرف رو نزدم.
‫الآن خیلی سرش شلوغه.
‫مجبوره ساعت های بیشتری رو کار کنه چون تو...
‫تازه، از واقعیت مجازی هم بیزاره، خب؟
‫حالت تهوع می گیره.
‫بابا؟
‫سلام؟
‫وقت مردنه!
‫یه گروه دیگه ست.
‫انگار سطحشون بالاست.
‫وای! یعنی چی؟
‫اون چی بود دیگه؟
‫انفجار نشانه بود. یکی از اون هاست.
‫می تونیم ردش رو بزنیم؟
‫وکسمن هنوز نوشتن برنامه ردیابی رو تموم نکرده.
‫جرقه رو ضبط کن، می فرستیم بررسی کنن.
‫گفتم که، فقط حرکت های یه بازیکن عادی رو انجام بده.
‫اگه بفهمن توی کد هستی...
‫می ترسی حضورم ممنوع بشه.
‫می ترسم پیدات کنن،
‫آژانس امنیت ملی چیزی بیفته دنبالت!
‫بابا، کسی نباید بفهمه تو وجود داری.
‫خب، طبق حرف زنم، وجود ندارم.
‫باهاش حرف می زنم.
‫خب؟
‫هر نفر می شه خدای
‫بهشت شخصی سازی شده اش.
‫دنیایی که کمبود توش وجود نداره.
‫دنیایی بدون فقر و ثروت.
‫بدون محرومیت یا مالکیت.
‫دنیایی بدون مرگ.
‫فقط تصور کنید.
‫تصورش راحته.
‫آره. ‫چقدر ناب.
‫می‌دونم به من مربوط نیست.
‫فقط خواستم بدونی شرایطت
‫عادی نیست.
‫و مجبور نیستی تجربه‌ش کنی.
‫حداقل نه تنها.
‫- پس... ‫- درست میگی،
‫به تو مربوط نیست.
‫دومین اتک در این هفته...
‫میگن پول میلیارد دلاری از دست دادن.
‫به نظرم بیشتره. ‫هیچکس حمله رو گردن نگرفته؟
‫شاید کار چینی‌هاست.
‫«شنیدم دارن یه برنامه که باهاش میشه مغز ‫انسان رو بارگزاری کرد آزمایش می‌کنن.»
‫کاسپین؟
‫مامان. ‫ترسیدم.
‫می‌بینی چه یواش میام.
‫به چی نگاه می‌کنی؟
‫هیچی. ‫کارهای مدرسه.
‫ببین...
‫بابت اون روز...
‫دعوای من و بابات...
‫راستش دارم درباره هوش بارگزاری شده ‫تحقیق می‌کنم.
‫چی هست؟
‫می‌دونی که چطوری اطلاعات لپ‌تاپت ‫رو توی فضای ابری بارگزاری می‌کنم،
‫که یه وقت مشکلی پیش نیاد؟
‫اونجوریه، ولی
‫با اطلاعات درون انسان.
‫خاطرات، احساسات، توانایی‌ها، همه چی.
‫فیلمی چیزیه؟
‫نه، استیون هولستورم رو یادته؟
‫اینجا، داره تو سال دو هزار و یک، ‫قبل مرگش حرف میزنه.
‫پس اگه لوگوریتمز از اون موقع داشته ‫روش کار می‌کرده...
‫لوگوریتمز؟
‫شرکت ریزتراشه؟
‫واقعاً فکر می‌کنی دارن مردم رو
‫توی سیلیکون ولی... ‫تبدیل می‌کنن به
‫مغزهای ابری؟
‫مغز ابری نیست، مامان، و...
‫وایسا، صد در صد هم تو شرکت پالو آلتو ‫این کار رو نمی‌کنن.
‫مطمئنم... ‫اگه در حال انجامش باشن،
‫مطمئناً یه جا تو خارجه.
‫وقتی قوانین دادرسی‌های انسانی کم باشه، ‫سخت میشه رد پول رو زد.
‫می‌دونم گفتی طبق نقشه پیش بریم، ‫ولی به نظرم
‫دنبال مرکز اطلاعاتی می‌گرده. ‫داره ویدئوهای
‫- استیون رو تماشا می‌کنه و... ‫- ما هم داریم هر چی تماشا
‫می‌کنه رو تماشا می‌کنیم.
‫رنه...
‫نفس بکش.
‫رو فردا تمرکز کن.
‫این بحرانی‌ترین نقطه عطف
‫نوجوونیشه.
‫می‌خوایم حواست به همه چی باشه.
‫و روی اون.
‫هوم.
‫چت شده، مرد؟
‫شروع از اول.
‫این کار واسه دو نفر نیست، کاری.
‫یه چکش بردار و کار رو تموم کن.
‫خودت کار رو دو نفره می‌کنی
‫چون هر چی انتخاب می‌کنم به نظرت اشتباهه.
‫منم دیگه برنمی‌گردم اینجا به بهونه
‫اینکه تو دستگیره رو دوست نداری.
‫این بحرانی‌ترین نقطه عطف
‫نوجوونیشه. ‫چکش خونه کثیفه.
‫به آخرین روز کاریت افتخار کن.
‫عزیزم.
‫گفتم از این یکی خوشم نمیاد.
‫آره.
‫به خاطر همین دلم خواست بخرمش.
‫خونه می‌بینمت.
‫هر دفعه.
‫چرا مردم اینقدر ازت می‌ترسن؟
‫هیچکس از دختری که وزن و آی‌کیوش
‫بالای صد و پونزده باشه خوششون نمیاد.
‫من ترسناکم.
‫فکر نکنم.
‫پس چرا از بین
‫هشتصدتا دختر دیگه‌ای که نمی‌شناسی، ‫از من خواستی
‫بادیگاردی باشم که در برابر اون مرد بالغ ‫ازت مراقبت کنم؟
‫لعنتی.
‫عیبی نداره. ‫منم به اندازه بقیه‌تون قضاوت می‌کنم.
‫ولی خیلی کارم بهتره.
‫امشب برنامه‌ت چیه؟
‫مامان و بابام با هم قهرن، و اعصاب خرد کنه.
‫هنوز با همن؟
‫آره!
‫یعنی... جدا شدن.
‫اوه، متاسفم.
‫منم تجربه‌ش رو داشتم و وحشتناکه.
‫اگه خودشون رو جمع کنن و طلاق بگیرن ‫همه چی آسون‌تر میشه.
‫خبری از طلاق نیست!
‫باشه.
‫نمی‌خواستم داد بکشم.
‫فقط می‌خوام بگم داره بهشون سخت می‌گذره.
‫و... و آره، اوضاع مزخرفه، ‫ولی هنوز عاشق همدیگه هستن،
‫واسه همین دیوونه میشم چون باید ‫با هم باشن.
‫پس می‌خوام حرکت تله والدین روشون بزنم.
‫تله والدین چیه؟
‫تا حالا تله والدین رو ندیدی؟
‫- اسمش رو هم نشنیدم. ‫- حتی اونی که لینزی لوهان توش بازی کرده؟
‫براشون یه شام ترتیب میدم
‫که مجبور بشن با هم حرف بزنن
‫و دوباره یه خانواده بشیم.
‫اوه، چه بامزه.
‫- ممنون. ‫- و وحشتناک.
‫نمی‌تونی دوتا آدم بالغ رو بیاری سر قرار
‫و انتظار داشته باشی کل مشکلاتشون رو
‫سر شام حل کنن.
‫باید این کار رو بکنم، جاستین.
‫مامانم داره با یکی سر کارش آشنا میشه، ‫و ممکنه قضیه جدی بشه.
‫گیب... ‫من نمی‌تونم یه پدرخونده به اسم گیب داشته باشم.
‫اوه، پس قضیه داره.
‫نظر بابات درباره گیب چیه؟
‫هیچی، چون نمی‌دونه گیب اصلاً ‫وجود داره،
‫و منم بهش نمیگم.
‫نمی‌خوام بیشتر از این ناراحتش کنم...
‫که بهش بگی یکی دیگه...
‫که احتمالاً جوون‌تر، خوشتیپ‌تر، و قدبلندتره...
‫قراره جاش رو بگیره؟
‫اه.
‫به عنوان یه بچه شاد زندگی داغون داری.
‫خوشم اومد.
‫اه، الو؟
‫سلام.
‫چرا باهام حرف نمیزنی؟
‫ها؟
‫نمی‌خواستم بترسونمت.
‫دارم میرم سر کلاس، ولی خواستم چک کنم ببینم
‫برنامه امشب سر جاشه یا نه.
‫امشب؟ اه...
‫دانشجوهای کارشناسی. ‫ساعت کاری سرشون نمیشه.
‫- اصلاً. ‫- آره.
‫- خب؟ ‫- آره!
‫آره، سر جاشه.
‫صد در صد. خونه تو، ساعت نه.
‫هشت نه؟
‫مدی قراره برام شام درست کنه، یادته؟
‫مامان. ‫پات چطوره؟
‫اوه، خوبم، عزیزم.
‫نگران من نباش.
‫هی! نه!
‫نه!
‫اه!
‫یادمه!
‫تو... یکی دیگه از محله فقیرنشین‌ها هستی.
‫اول تو رو کشته؟
‫این... واقعیه؟
‫من مردم؟
‫خب، لوول داخله؟
‫اگه سرور رو دستکاری کنم میاد بیرون؟
‫یه کپی بازگشتی از منبعشه.
‫فقط اون بخش‌هاییش که برای حمله ‫به شبکه ما نیاز بودن.
‫خب، همون کافیه.
‫بعد اون حمله‌ش، ‫مجبور شدم بخش اصلی رو آماده کنم
‫که اینجا بسته نشه.
‫نمی‌تونی از سرویس محصولی پول برداری، یا...
‫در زمینه من نیست.
‫میشه چهارتا ساعت رسمی اونورتر ولی ‫خب قابل دسترسی هست،
‫پس اگه خبری از کیم یا لوول یا...
‫بچه مشکل ساز شده!
‫یه متن نوشته که دنبال مکان‌های ‫تنظیم شده
‫روی گوگل ارث بگرده، ‫از جمله تصاویر مخفی شده.
‫یه عالمه محل تنظیم شده هست.
‫چطوری رسیده به نروژ؟
‫به بودجه افشاشده‌مون ارجاع داده.
‫- پولی که... ‫- به بودجه اقیانوس اهدا کردیم رو پیدا کرده.
‫مثل همیشه باهوشه. ‫می‌تونی حذفش کنی؟
‫توی اطلاعات گوگل هستم، ‫دارم تصاویر
‫مخفی شده رو برمی‌دارم.
‫دیگه دیره. ‫پیدامون کرد.
‫عکس‌های آرشیو شده‌ی محل ‫ساخت و ساز رو پیدا کرده.
‫وای.
‫یعنی چی؟
‫و... حل شد.
‫- ووش. ‫- شوخیت گرفته؟
‫پیدامون کرد.
‫عکس نگرفته.
‫نمی‌تونه چیزی رو ثابت کنه. ‫حل شد.
‫نروژی بازی درنیار! ‫دید که عکس‌ها رو عوض کردی.
‫خبر داره.
‫هر چی که می‌دونه
‫قراره فردا تموم بشه.
‫اگه تغییری پیش اومد بهم زنگ بزن.
‫سوپ گردوی سفید له شده.
‫از مزرعه به کارخونه، به جعبه، به فروشگاه، ‫و به روی میز.
‫همونطور که طبیعت می‌خواست.
‫بو کردن.
‫بو کردن رو فراموش کردم.
‫مامان! میشه بیای میوه رو برام قاچ کنی؟
‫الان میام پایین.
‫فکر کرده دارم به مناسبت روز فرهنگ جهانی ‫آشپزی می‌کنم.
‫شاید فکر خوبی نباشه.
‫نگران نباش. ‫عالی به نظر میای.
‫به مامان زنگ زدم.
‫تو دفترش.
‫چی؟ بابا! بابا گفتم خودم حلش می‌کنم!
‫- می‌خواستم حلش کنم! ‫- ببخشید.
‫تلفن رو روم قطع کرد.
‫- نمی‌دونم چرا... ‫- مدی، چه بوی خوبی میده.
‫دخترمون یه آشپز به تمام معنا شده.
‫ممنون، بابا.
‫بگیر بشین.
‫مدی، میشه باهات صحبت کنم؟
‫آره. یه کم سوپ بخور.
‫شرمنده سر کارت غافلگیرت کردم.
‫فقط می‌خواستم باهات صحبت کنم.
‫مامان!
‫این کار درست نیست، خودت هم می‌دونی.
‫چرا اینجوری می‌کنی؟
‫می‌دونی نظر من چیه.
‫تو تصمیم گرفتی احساسات من رو نادیده بگیری.
‫احساسات اون چی؟
‫داری دلش رو می‌شکنی!
‫این آدم نیست، مدی! ‫چیزی حس نمی‌کنه!
‫باباست! دیوید کیمه!
‫باشه! پدرته.
‫ولی شوهر من نیست.
‫چون نمی‌تونی پیشش باشی؟
‫- چی؟ ‫- به جهنم!
‫فقط... فقط برو، خب؟
‫برو پیش گیب.
‫واسه همین خوشتیپ کردی.
‫نه، نه.
‫الان درباره‌ش صحبت می‌کنیم.
‫خوبه.
‫منظورم به خودم و خودت بودیم.
‫هر چی به من میگی رو می‌تونی ‫به اون هم بگی.
‫الن...
‫خواهش می‌کنم.
‫هر وقت آماده حرف زدن بودی، بهم بگو.
‫ببخشید، بابا.
‫بابا؟
‫بابا، هستی؟
‫گیب کیه؟
‫ها؟
‫چی شده؟
‫ببخشید. ‫میشه عوضش کنی؟
‫آره. ‫اینجا رو.
‫ها؟ شرمنده.
‫چه عجیب.
‫بس کن، دیوید! ‫جدی میگم.
‫- دیوید؟ ‫- اه!
‫منظورت به شوهر سابقته؟
‫اه، آره.
‫نه.
‫فکر می‌کردم درباره‌ش صحبت کردیم.
‫الن...
‫چی شده؟
‫خیلی خب، من... دیگه دارم معذب میشم.
‫متاسفم.
‫یا باید بگی چه خبره،
‫یا من دیگه نیستم.
‫گیب...
‫من...
‫نمی‌تونم.
‫چون نه درک می‌کنم
‫نه باور، نه؟
‫همین رو گفتی دیگه،
‫که باورت نمی‌کنم؟
‫حالا بهم بگو.
‫خواهش می‌کنم نکن.
‫چی رو؟ ‫جمله‌ت رو کامل کن.
‫خواهش می‌کنی چیکار نکنم؟
‫اگه باهام حرف نزنی من نمی‌فهمم
‫چی می‌خوای یا چی نمی‌خوای.
‫این چطوریه؟
‫چیکار می‌کنی؟
‫خیلی خب... ‫این داخله؟
‫می‌خوام همین الان باهاش صحبت کنم.
‫- چی تنمه؟ ‫- خودتی.
‫الن...
‫دیوید.
‫گفته بودم که...
‫دو سال پیش، گفتم اگه این کار رو بکنی،
‫خود واقعیت نمیشی.
‫واسه من نمیشی.
‫- می‌دونم. ‫- نه، نمی‌دونی.
‫چون این تو نیستی.
‫ولی هستی.
‫می‌فهمی؟
‫من نمی‌دونم تو کی هستی.
‫من نمی‌تونم کسی باشم که...
‫نمی‌تونم اینجوری باهات باشم.
‫ببین، من می‌فهمم.
‫گفتیم، «تا وقتی مرگ ما رو از هم ‫جدا کنه.»
‫و من مردم.
‫بعدش...
‫برگشتم.
‫تو مردی!
‫دو سال وحشتناک برات عزاداری کردم.
‫هر روز با گریه بیدار میشدم!
‫بعدش، بالاخره فراموشت کردم.
‫یه خونه جدید پیدا کردم چون خونه ‫قبلی بوی تو رو میداد.
‫یه آدم خوب پیدا کردم... ‫که کمک کرد بفهمم
‫تو مُرده بودی، نه من.
‫مجبور شدم فراموشت کنم، دیوید.
‫بذار به فراموش کردنت ادامه بدم.
‫می‌دونم.
‫متاسفم. ‫باشه.
‫بابا؟
‫هر چیزی ازت می‌خوام... فرقی نکرده.
‫تو نمی‌دونی من چی هستم؟ ‫خودمم نمی‌دونم.
‫نمی‌تونم توضیح بدم چه حسی دارم ‫که اینجام
‫یا اینجا نیستم.
‫می‌دونم اون مردی که می‌شناختی نیستم.
‫ولی وقتی گفتی آدم نیستم...
‫خدای من، متاسفم.
‫گوش کن.
‫نمی‌دونم چی هستم، ‫ولی می‌دونم عاشق کی هستم.
‫عاشق مدی...
‫و تو هستم.
‫و من این عشق هستم.
‫بدون این عشق، متوقف میشم.
‫منم باید به زندگی ادامه بدم.
‫من نمی‌تونم همسرت باشم.
‫ولی می‌تونیم با هم حرف بزنیم.
‫و شاید...
‫جفتمون بتونیم به زندگیمون ادامه بدیم.
‫این احتمالاً عجیب و غریب‌ترین جدایی
‫در تاریخه.
‫اوه، آره، یه کشف جدیده.
‫نیل آرمسترانگ، تا چشمت درآد.
‫چهار؟
‫سه‌تای اول واسه درد بودن.
‫هوم، آه.
‫امیدوارم این یکی صدات رو قطع کنه.
‫درد می‌خوای؟
‫می‌خوای درباره درد صحبت کنی؟
‫من... دیگه کاری به کارت ندارم!
‫ندارم!
‫دست به من نزن!
‫کری! کری!
‫بذارش زمین!
‫خودت خواستی!
‫اوه. اه...
‫جدی هستی؟
‫نمی‌دونی این کارت براش چه معنایی داره؟
‫برای آینده؟
‫تو می‌دونی؟
‫کاسپین! ‫ولش کن!
‫کاسپین، کاسپین، خواهش می‌کنم!
‫نه!
‫شما... شما دوتا...
‫لیاقت همدیگه رو دارین.
‫نه! ‫کری!
‫برگرد!
‫تو بزرگترین اشتباه زندگیت رو ‫مرتکب شدی، پسرم.
‫همه اینا...
‫برای من هستن.
‫خیلی زود میفتین تو خیابون،
‫چون یه قرون دیگه هم بهتون نمیدم.
‫نه! نه!
‫نه.
‫حالا چیکار کنیم؟
‫چیکار کنیم؟ ‫حالا...
‫می‌بریمت بیمارستان.
‫بعدش من ازمون مراقبت می‌کنم.
‫خیلی خب، شوخی سر گروه پرل جم ‫بی‌ادبانه بود.
‫حس کردم الانه که گیب خودش رو خیس کنه.
‫ولی؟
‫ولی تو راه برگشت خندیدم.
‫اوه، واو.
‫چیه؟
‫یادم اومد، این دومین قطع ارتباط
‫امشبم بود.
‫زندگی عاشقانه ات غم انگیزه.
‫هی!
‫هی.
‫آره. اما...
‫هی!
‫گفته بودم ادی ودر دعوتم کرد سر قرار؟
‫ازت آدرس خواست.
‫و تو آدرس رو بلد نبودی.
‫تو نمی خواد نظر بدی.
‫چی می گه؟
‫پدرت می گه
‫خوشحاله که من پیشنهاد جذاب ترین ‫ستاره گرانج اون دوران رو رد کردم
‫در صورتی که خودش مدل موی بلند داشت،
‫که در نهایت با خودش ازدواج کنم
‫و تو رو به دنیا بیارم.
‫هیچ کدوم از این ها رو نگفت.
‫دختر خودمه.
‫مرسی که من رو سر عقل آوردی.
‫بهش نیاز داشتم.
‫تبریک می گم، کری. چه حسی داری؟
‫می دونی، حسابی کتکم زدی.
‫یه لحظه واقعاً ترسیدم.
‫خوبی؟ نباید بری دکتر؟
‫نه، نه، من...
‫باید برم گزارش بدم.
‫- چی شده؟ ‫- هیچی.
‫به اون نقطه عطفش رسید.
‫طبق برنامه.
‫کری، دست بردار.
‫من...
‫دلم براش تنگ می شه.
‫- دوباره به زودی می بینش. ‫- می دونم.
‫یکی از افراد اصلی در تکنولوژی...
‫با ون لون فردا چک می کنم،
‫اما ببین چی می گم... کارت حرف نداشت.
‫خواهش می‌کنم به انجمن گلوبال تک،
‫جولیوس پوپ، مدیر عامل لوگوریتمز خوش آمد بگید.
‫باید برم.
‫خب، داریم به 20امین سالگرد
‫نبود استیون هولستورم نزدیک می شیم.
‫- فکر کردن بهش عجیبه! ‫- آره.
‫و مطمئنم توی این دهه از این سوال خسته شدی
‫که می پرسن، «اگه استیو بود چی می گفت؟»
‫نه، خسته نشدم.
‫- هر روز این سئوال رو می پرسیم. ‫- هنوز هم؟
‫هنوز و همیشه.
‫باشه، خب، به نظرت اگه استیون بود
‫نظرش در مورد این رقابت هوش مصنوعی
‫که صنعت ما گرفتارش شده چی بود؟
‫خب، فکر کنم نظر کوتاهی داشت... در حد یک کلمه.
‫کلمه ای که نمی تونم اینجا بگم.
‫«بارگزاری.»
‫این کلمه ای بود که هولستورم
‫واقعاً دلش می خواست بلند بگه.
‫وقتی بهترین سیستم عملیاتی
‫رو داریم، چرا هوش دستگاهی رو گسترش بدیم؟
‫حواست رو جمع کن.
‫نمی تونی ببینی، اما نگهبان های اخلاقی همه جا هستن،
‫بو می کشن.
‫اما این جریان جلوی ما رو نگرفته، نه؟
‫- مایی وجود داره؟ ‫- می تونه وجود داشته باشه.
‫یه حق امتیاز مشترک. یه پیشنهاد برای اولین و آخرین بار
‫سخنگوی بعدی ما مدیر بزرگترین امپراطوری مخابرات در هنده
‫بهش فکر کن.
‫- 10ثانیه وقت داری. ‫- چیکار کردی؟
‫مسئول برقراری ارتباط بین بیش از 1میلیارد آدمه.
‫5ثانیه.
‫این یه گوشی یا تراشه بدل نیست، آجیت.
‫یه تکنولوژی خطرناکه.
‫نباید باهاش درگیر بشی.
‫بدل؟
‫تو خودت بدل استیون هولستورمی.
‫حتی اونم نه.
‫آجیت پارساد... مدیر عامل مخابرات الاینس!
‫می دونی دیگه چی نیستی؟
‫دیگه تنها آدم حسابی شهر نیستی.
‫چه طوری از اینجا بریم بیرون؟
‫خدای من!
‫من نمی تونم.
‫نمی دونم چه طوری!
‫دوباره داره نشونه می ده؟
‫باید از اول شروعت کنم، چاندا.
‫شرمنده.
‫سلام.
‫تو کار اشتباهی نکردی.
‫می خواستی باهام دوست باشی،
‫و من خجالت زده بودم،
‫به خاطر همین چیزی نگفتم.
‫واقعاً متأسفم، هانا.
‫من ازت خوشم میاد.
‫می شه ببرمت بیرون؟
‫سر یه قرار واقعی؟
‫مثل دهه 50 یا 90،
‫هر وقت که مردم از این کارها می کردن.
‫مامان. پات چطوره؟
‫اوه، خوبم، عزیزم. نگران من نباش.
‫اما اگه می خوای نگران باشی، به ‫فکر این باش که من رو مادربزرگ کنی.
‫همه رفقام مادربزرگ شدن.