‫آره
‫وای!
‫این اصل کاره
‫پایین اومدن ازش
‫آره
‫برگام
‫الآن حسم از این حالت که همه چی روبراهه...
‫رفت روی اینکه باید راه بیفتیم
‫انجام کاری که تا حالا کسی انجام نداده...
‫هیچ تضمینی نیست که نقشه ات جواب بده
‫وقتی متعهد به انجام کاری بشی...
‫دیگه نمی تونی به عقب برگردی
‫کاملاً از تمدن بشری فاصله گرفتیم
‫این یکی رو ببینید!
‫می دونیم که وقتی برسیم به اونجا، دیگه خودمون تنهاییم
‫دارم میام بالا
‫زندگی ای رو انتخاب کردیم که پر خطره
‫خدای من!
‫یه اشتباه که بکنی کارت تمومه
‫یالا دیگه
‫اگه این ترس رو مهار کنی...
‫می تونی کاری رو کنی که هرگز ‫فکر نمی کردی شدنی باشه
‫ایول!
‫آیا این مسیر به خطرش می ارزه؟
‫[این قسمت: در میان خلاء]
‫[8 آوریل 2021. خلیج گلیشر، آلاسکا]
‫آلاسکا با همه جای دنیا...
‫خیلی فرق داره
‫اینجا منحصر به فردترین فاکتورها...
‫یه اسکی رو برف با کیفیت رو مهیا می کنن
‫اینجا کارایی رو می‌تونیم بکنیم...
‫که هیچ جای دیگه دنیا شدنی نیست
‫اما اینجا آب و هوا همه چیز رو برات تعیین می کنه...
‫برف همه چی رو تعیین می کنه
‫خبری هم از سلطه به مادر طبیعت نیست
‫سفر توی جونوی آلاسکا شروع شد... ‫[جونو، آلاسکا، 6روز قبل]
‫که یه جاده هایی اینجا وجود دارن...
‫ولی به هیچ جا متصل نیستن ‫[جرمی جونز، برنده ده دوره اسکی کوهستان]
‫انقدر اینجا کوهستانیه...
‫که تنها راه رسیدن به اینجا با قایق یا هواپیماست
‫به خاطر همین از اینجا سوار یه قایق می شیم...
‫با اون قایق 25 ساعت حرکت می کنیم...
‫تا به پارک ملی خلیج گلیشر برسیم
‫جلوی یه یخچال طبیعی پیاده می شیم
‫بعدش 24 کیلومتر به سمت محل اردو پیاده روی می‌کنیم...
‫و در حالت آرمانی...
‫از یکی از زیباترین کوه های جهان بالا می ریم
‫قله برتا
‫یعنی این مسلماً...
‫یکی از جاه طلبانه ترین مأموریت هاییه که تا به حال آغاز کردم
‫نمی شه همین طوری رفت طرف یکی ...از این کوه های خطرناک و گفت
‫"می خواییم بریم اونجا"
‫"هوا آفتابیه. با پای پیاده می ریم بالا"
‫یه پروسه ای داره
‫داشتن گروه مناسب یه مسئله حیاتیه ‫[گریفین پست: اسکی‌باز کوهستان، ماجراجو]
‫وقتی به یه همچین جایی میای... ‫[الینا هایت، دو دوره حضور در المپیک]
‫باید برای به سلامت برگشتن به تیمت اتکا کنی
‫اوایل برنامه ریزی برای این سفر...
‫قصد رفتن به خلیج گلیشر رو داشتیم...
‫و روی یه محدوده هایی اسکی روی برف انجام بدیم...
‫که هیچ کس تا حالا انجامش نداده
‫اما حقیقتاً چنین سفری رو...
‫با گوگل اِرت و چند تا عکس قدیمی نمی شه برنامه‌ریزی کرد
‫برای همین از جونو...
‫سوار یه هواپیما شدیم...
‫دور اون محدوده پرواز کردیم...
‫و برای اولین بار در هوای آفتابی دیدیمش
‫عده‌ی زیادی به کوهستان فرودر میان؟
‫هیچکی نمیاد
‫می دونی، خیلی دوره. به آمادگی بیشتری نیاز داره
‫آره
‫عکس ها نمی تونن حق مطلب رو ادا کنن
‫همین رو بگو
‫انگار به کل یه دنیای دیگه ست
‫آره
‫مسلماً انجام کاری که تا حالا کسی انجامش نداده...
‫یه جاذبه خاصی داره
‫ما هم توی پارک ملی خلیج گلیشر...
‫قله برتا رو هدف قرار دادیم
‫قله خیلی خیلی قشنگیه...
‫خیلی دورافتاده‌ست و یه مسیری داره...
‫که تا حالا کسی روی اون ‫اسکی روی برف انجام نداده
‫خیلی پیچیده به نظر میاد
‫خیلی پیچیده ست، اما یه جور گردنه برای بالا رفتن ازش هست
‫آره
‫آره. اون مسیرها به نظر تمام عیار میان
‫خیلی چالش برانگیزه
‫عده خیلی کمی تا حالا چنین ...سفرهایی رو امتحان کردن
‫و گمون می کنم دلیل خوبی هم داشتن
‫سفری که از اقیانوس راه می افتی...
‫از یخچال هایی رد می شی که ...داخلشون شکاف هایی داره
‫که ممکنه بیفتی داخلش...
‫بعد به سمت کوه هایی بری...
‫که امکان داره ازش بهمن بیاد به سمتت
‫پس از لحاظ خطرات هیچ کم و کسری نیست
‫مسئله وفق پیدا کردن با بلایای مختلفیه...
‫که کوهستان ممکنه به سرت بیاره
‫خطرات زیادی وجود داره...
‫و این احساس آزادی و هیجان...
‫ریشه از به خطر انداختن همه‌چی داره
‫فکر نکردن به اینکه چه اتفاقاتی ممکنه بیفته، ‫کار راحتی نیست
‫می‌دونی، بدترین حالت اینه که ‫زنده برنمی‌گردیم
‫این محدوده و این کوه‌ها ‫برای ما خیلی مهم هستن...
‫ولی حقیقتاً اینو متوجه شدیم که ما در اینجا ‫بازدیدکننده هستیم
‫واسه همین قبل از اینکه ‫راهی مأموریتمون بشیم...
‫می‌خواستیم با یه نفر ‫از قبیله‌ی تلینگیت صحبت کنیم
‫اونا چند نسله که اینجا رو ‫خونه‌ی خودشون می‌دونن...
‫ما هم می‌خواستیم ‫واقعاً فرهنگشون رو یاد بگیریم...
‫که بتونیم تا جای ممکن در سرزمینشون...
‫احترام و ادب رو حفظ کنیم
‫اسم من کیگکی‌ـه
‫اسم من مثل صداییه که یخچال‌های طبیعی...
‫درست قبل از جدا شدن و ورود به دریا ‫ایجاد می‌کنن
‫اسم‌های ما حامل هویتمون هستن... ‫[هدر کیگکی پاول، مدرس زبان و فرهنگ تلینگیت]
‫و برای چندین نسل همینطور بوده
‫این قضیه هم مستقیماً از خلیج گلیشر میاد
‫در ده هزار سال اخیر خانواده‌های ما ‫اینجا زندگی کردن
‫از اون موقع دوتا عصر یخبندان رو ‫پشت سر گذاشتیم
‫این سرزمینیه که دارید آماده میشید ‫که واردش بشید
‫این سرزمین آبا و اجداد ماست
‫[روز اول، ترک جونو]
‫خیلی‌خب، من باید برم
‫ولی دوستتون دارم بچه‌ها
‫- ما هم دوستت داریم ‫- ما هم دوستت داریم
‫دوستت داریم
‫می‌دونید، از بچگی...
‫بهمون یاد دادن که دریا خیلی بی‌رحمه
‫قبلیه‌ی تلینگیت
‫هاشوکا کاوو، نیاکان ما...
‫گذشته و حال و آینده‌ی ما
‫رابطه‌ای که ما با سرزمینمون...
‫و با دریاهامون داریم...
‫چیزی فراتر از خودمونه
‫ذات و دی‌ان‌ای ماست
‫معرف و ارتباط ماست
‫هر بار که این حیوانات رو می‌بینید...
‫هر بار که صدای جدا شدن ‫یخچال‌ها رو می‌شنوید...
‫این همون روح و جانیه...
‫که تجسم‌گر مکانیه که دارید به سمتش میرید
‫و این برای ما خیلی مقدسه
‫پس لطفاً همراه خودتون نگهش دارید...
‫چون بهش احتیاج پیدا می‌کنید
‫در طول این سفر در یک مقطع...
‫به این نیرو احتیاج پیدا می‌کنید
‫[روز دوم، ورود به خلیج گلیشر]
‫معرکه‌ست
‫اون یخچال طبیعی رو ببین
‫- دیگه وارد شدیم ‫- وای
‫جرمی بیست و پنج ساله که توی این میدونه...
‫و یه جورایی استاد این سبک از سفره
‫نگهش داشتم ‫[سال 2014، دره‌ی کومبو، نپال]
‫نمی‌دونم کسی دیگه هم...
‫توی دنیای اسکی روی برف وجود داشته باشه ‫که به این اندازه تحسینش کنم
‫روشش در برنامه‌ریزی ‫یه سفر اسکی روی برف...
‫که مثل یه گروه کوهنوردی می‌مونه...
‫واقعاً همه‌چیو عوض کرد
‫خیلی‌خب
‫من در سن خیلی پایینی...
‫عاشق حرکت خیلی سریع ‫با تخته‌ی اسکی شدم
‫نفر بعدی، جرمی جونز، 16 ساله
‫به 21 سالگی که رسیدم، ‫در تمام مقاطع به موفقیت رسیده بودم
‫ولی خیلی سریع...
‫ازش زده شدم
‫برادرانم رفتن آلاسکا...
‫و مدام می‌گفتن...
‫"باید بیای آلاسکا"
‫آوردنم سمت یه قله، نزدیک ‫محل فرود هلیکوپتر...
‫وحشت‌زده بودم و پریدم پایین... ‫[سال 1994، والدز، آلاسکا]
‫و مثل این بود که داری ‫روی مرز دنیا حرکت می‌کنی
‫بعد طولانی‌ترین و پرشیب‌ترین...
‫و زیباترین مسیر اسکی عمرم رو دیدم و...
‫تا حالا با اسکی روی برف ‫چنین حسی نداشتم
‫مثل سقوط آزاد از کوهستان می‌مونه
‫کاملاً کنترل همه‌چیو در اختیار داری...
‫ولی فقط از طریق لبه‌ی باریک ‫تخته‌ی اسکی...
‫به زمین وصل شدی
‫این مسئله، جهانی رو به روی من باز کرد...
‫که نمی‌دونستم اصلاً وجود داره
‫هیچ شک و شبهه‌ای درش نیست
‫اینجا جاییه که منو پیدا می‌کنید
‫اندازه‌ی اون کوه...
‫از این پایین که می‌بینیم...
‫یه ذره بزرگ‌تر به نظر میاد
‫در نهایت مهارت خیلی بالایی...
‫توی ضبط فیلم‌های اسکی روی برف...
‫توی آلاسکا با یه هلیکوپتر پیدا کردم
‫و به مرور عده‌ی بیشتری اومدن
‫شروع کردیم به مسابقه دادن با دیگران ‫توی کوهستان
‫می‌دونی، همه‌چی عوض شد
‫می‌خواستم محدودیت‌های ‫کار با هلیکوپتر رو بشکنم...
‫جهان اسکی روی برف خودم رو گسترش بدم
‫این بود که به یه فاز جدیدی سوق داده شدم...
‫که همین اسکی روی برف با پیاده‌روی بود
‫[سال 2011، رشته‌کوه رانگل، آلاسکا]
‫جرمی جونز، ده ثانیه دیگه حرکت می‌کنه
‫من تمام ایالت رو گشتم...
‫با محدوده‌ی کوهستان‌های گوناگون...
‫و این منطقه‌ی آلاسکا برای من...
‫از همه تماشایی‌تره
‫مدام جدی‌تر و جدی‌تر میشه
‫دریا یه مقدار متورم شده
‫"جبهه‌ی هوایی گلف لو ‫در پنجشنبه و جمعه..."
‫"جریان طوفان بزرگتری را..."
‫"با بارش یک متر برف به همراه خواهد داشت"
‫می‌دونیم که طوفان قابل توجهی ‫در راه داریم...
‫و مسئله اینه که...
‫آیا پایانی داره؟
‫- خاتمه پیدا می‌کنه؟ ‫- دقیقاً
‫و اگه پایانی نداشته باشه... ‫[اِد شنلی، مسئول هماهنگی ایمنی]
‫اوضاع پیچیده‌تر میشه
‫فکر می‌کردیم مسیر قایق‌سواری‌مون...
‫تا نقطه‌ی پیاده شدن 25 ساعت طول بکشه
‫بعد یه طوفان کوچیکی که داشت می‌اومد...
‫یه دفعه اوج گرفت...
‫و مجبور شدیم مسیرمون رو برگردیم...
‫تا توی یه راه‌آب مخفی بشیم...
‫تا آب و هوا آروم بشه
‫[روز سوم]
‫خیلی از اسکی‌بازهای حرفه‌ای سنتی...
‫وقتی دوربین هست اسکی‌بازی می‌کنن، ‫و وقتی دوربین نیست استراحت می‌کنن
‫ولی کسانی که من باهاشون ‫معاشرت و اسکی‌بازی می‌کنم...
‫به شرایط مطلوب احتیاج ندارن
‫فقط از پروسه لذت می‌برن، ‫با عشق و علاقه کارشونو می‌کنن
‫الینا تمام این ویژگی‌ها رو داره
‫من شیش سالم بود ‫که اسکی روی برف رو شروع کردم
‫رقابت رو شروع کردم
‫الینا هایت رو داریم اینجا... ‫[سال 2000، دریاچه‌ی تاهو، کالیفرنیا]
‫فقط یازده سالشه
‫دوازده سالم که بود...
‫المپیک سال 2002 رو می‌دیدم
‫کِلی کلارک رو دیدم که قهرمان ‫هف‌پایپ زنان شد
‫این تمام چیزی بود که می‌خواستم
‫تا حالا هیچ مرد یا زنی ‫موفق به انجام این کار نشده بود
‫شروع به پیروزی در مسابقات کردم
‫به دوتا المپیک رفتم...
‫و مدال المپیک نگرفتم
‫توی آخرین سال المپیک...
‫با خودم گفتم: "خودشه"
‫تکنیک‌ها رو بلد بودم، ولی حسابی خراب کردم
‫و حتی نتونستم به دور بعد صعود کنم
‫به هر دلیلی که بود، نمی‌تونستم...
‫هیچ‌جوره روی بازی تمرکز کنم
‫چه می‌دونم. شاید این پایان...
‫دوره‌ی اسکی روی برف من باشه
‫و یک ماه بعدش...
‫جرمی باهام تماس گرفت...
‫که واسه یه فیلمی که داشت می‌ساخت ‫به یه سفر بریم
‫تا حالا زمستون نیومدم اردو بزنم ‫[سال 2018، فیلمبرداری از اوده تا مویر]
‫کامل از منطقه‌ی امنم خارج بود
‫از لحاظ فرضی فکر خوبی به نظر میاد
‫خواهیم دید
‫با خودت داری میگی: ‫"من اینجا با این یارو چیکار می‌کنم؟"
‫ولی گفتم این بهترین فرصت ممکنه
‫میرم از کوهستان‌ها بالا برم...
‫و واسه‌ی بقیه‌ی زندگیم یه فکری کنم
‫گفتم خودشه
‫روز آخر...
‫متوجه شدم که به قدر کافی ‫راجع بهش فکر نکردم
‫راجع به هیچ قسمتش، به هیچ وجه
‫می‌دونی، آدم می‌تونه تا ابد اینجا بمونه
‫برام یه نقطه‌ی تمرکز جدید ‫فراتر از رقابت بود...
‫که تا حالا تجربه‌اش نکرده بودم
‫اون سفر به کل آینده‌مو عوض کرد
‫این قطعاً همون کاریه که می‌خوام انجام بدم
‫[روز چهارم]
‫بیدار بشی و اینو ببینی
‫نگاه کنید
‫طوفان رسید
‫این سفر ملایم با قایق...
‫تبدیل به یه تجربه‌ی تمام‌عیار شد
‫چند روز پناه گرفتیم...
‫چون هیچ‌جوره نمی‌تونستیم ‫خودمونو به خشکی برسونیم...
‫و به هر حال توی چنین طوفانی هم ‫نمیشه پیاده حرکت کرد
‫توی همین خلیج گیر افتادیم
‫امیدواریم که به فاز بعدی مأموریت بریم
‫ولی سخت بود. سخت‌تر از تصوراتم بود
‫الان روز چهارمیه که توی قایق هستیم
‫قایق و برف زیاد با هم جور در نمیان
‫وزن اضافه‌ی برف ‫خطر غرق شدن ایجاد می‌کنه...
‫یا ممکنه باعث نشتی قایق بشه
‫مجبور بودیم مدام برف پارو کنیم...
‫چون همینطوری یه ریز برف می‌اومد
‫خب من از شیش سالگی توی این قایق بودم...
‫و توی 51 سال اخیر...
‫تا حالا توی کل عمرم این همه برف...
‫روی این قایق ندیده بودم ‫[باب تورستنسون، ناخدای پاملا ری]
‫قشنگ میخکوب شدم پسر
‫نمیگم که این بدترین حالت ممکنه...
‫ولی تقریباً از این بدتر هم نمیشه. ‫می‌دونی چی میگم؟
‫ظاهراً قایق‌ها اینطوری غرق میشن
‫یه مقدار برف می‌نشینه
‫بعد شروع به کج شدن می‌کنه و بعد چپه میشه
‫این رو هم میشد روی قایق حس کرد
‫[روز پنجم]
‫همینطور روزها از پی هم می‌اومدن...
‫و مشخص شد که به یه بازه‌ای احتیاج داریم...
‫وگرنه مجبوریم...
‫مأموریت رو به کل رها کنیم
‫یه جورایی بین دوتا طوفان...
‫باید فضای مناسب رو پیدا کنیم
‫منتظر...
‫بهترین لحظه‌ایم
‫چون باد شمالی هست
‫قراره عوض بشه و باد جنوبی بیاد
‫به سختی می‌تونیم...
‫به محدوده‌ی پیاده شدن برسیم
‫واسه رسیدن به ساحل...
‫باید وارد یه قایق کوچیک‌تر بشیم
‫وقتی توی یه قایق با این اندازه باشی...
‫متوجه میشی که امواج چقدر بزرگن
‫فکر می‌کنم هم راه افتادنش خیلی سخته...
‫هم پیاده شدن ازش
‫می‌دونی، من می‌تونم ‫با اون قایق برسونمتون...
‫ولی تضمین میدم که همه‌تون ‫موش آب‌کشیده میشید...
‫و تمام وسایلمون خیس میشن
‫مسیر همیشگی برای یه اسکی‌باز حرفه‌ای شدن...
‫اینه که وقتی 15 یا 16 سالته...
‫بفهمی که جنم این کار رو داری...
‫ولی واسه من کاملاً برعکس بود
‫حقیقتاً تا 23 یا 24 سالگی...
‫یه اسکی‌باز حرفه‌ای نشده بودم
‫تا قبلش فکر و ذکرم درس و مدرسه بود ‫[سال 2015، جکسون، وایومینگ]
‫از دانشگاه دنور ‫مدرک ارشد مدیریت بازرگانی گرفتم...
‫که ابزارهای مناسبی بهم داد...
‫که هم وارد تجارت بشم، هم دنیای اسکی
‫چند سال آخر دانشگاه بود...
‫که متوجه شدم که ممکنه ‫مسیر متفاوتی در برابرم باشه
‫اولین مسابقه‌ی اسکی آزاد ‫که واردش شدم رو بردم
‫بعد با خودم گفتم خب شاید این اسکی‌بازی...
‫بتونه واقعاً جواب بده
‫گریفین در خیلی از ‫دورافتاده‌ترین مناطق زمین...
‫اسکی‌بازی کرده
‫و به شکلی حریص...
‫نقشه‌ها و مسیرها و آب و هوا...
‫و تمام جزئیات کوچیک یه همچین مأموریتی رو ‫یاد می‌گیره
‫اسکی‌بازی روی یه کوه بزرگ ‫ترکیب حضور در طبیعت...
‫و هجوم آدرنالین...
‫و چالش کار رو داره. تمام ویژگی‌ها...
‫و ارزش‌های زندگی رو برای من داره
‫ظاهراً بالاخره برای اولین بار...
‫از زمانی که اینجا بودیم خورشید رو دیدیم
‫و یه باد شدیدی میاد...
‫که نمی‌ذاره حرکت کنیم
‫تنها کاری که می‌تونیم بکنیم اینه که ‫درست بریم روبروی نقطه‌ی پیاده شدن...
‫و الان هم همونجاییم
‫فکر می‌کنم الان دم در ورودی هستیم
‫آره
‫[روز ششم]
‫امشب در شمال غرب ‫امواجی به ارتفاع شصت سانت داریم
‫خیلی‌خب. فردا چی؟
‫باد شمالی، با سرعت ده گره‌ی دریایی
‫دوشبنه چی؟
‫جنوب شرقی، پونزده گره‌ی دریایی
‫سه‌شنبه، جنوب شرقی پونزده گره‌ی دریایی
‫چهارشنبه، جنوب، بیست گره‌ی دریایی
‫الان ساعت شیش هستش و عملاً...
‫و با وضع آب و هوا، ‫در یک ساعت آینده می‌تونیم پیاده بشیم
‫تا غروب آفتاب برسیم به اونجا
‫اگه دید داشته باشیم، ممکنه بتونیم خودمونو ‫به یخچال طبیعی برسونیم
‫در بدترین حالت باید دم ساحل بخوابیم
‫فکر نمی‌کنم اگه دم ساحل بخوابیم ‫سرعت پیشروی‌مون بیشتر بشه
‫نگرانی من از نرفتن...
‫حتی با اینکه ایده‌آل به نظر نمیاد...
‫اینه که فردا بیدار بشیم...
‫و هوا آروم نشده باشه
‫- آره ‫- اگه شانسمون اینطور باشه چی؟
‫اگه پیشبینی شده که فردا هوا خوبه...
‫باید صبر کنیم
‫ولی بعدشه که خطری میشه
‫چون حالا یه طوفان دیگه در راهه...
‫و اون طوفان سه روز یا بیشتر ادامه داره
‫نمی‌تونیم توی بوران حرکت کنیم
‫زمان پیاده شدنمون...
‫اگه همه بیدار باشن و توی تاریکی ‫راه بیفتیم...
‫درست اول صبح پیاده میشیم
‫چون قراره هوا خوب باشه
‫و یه 15 ساعتی پیاده‌روی می‌کنیم...
‫احتمالاً بتونیم به محل اردو برسیم
‫[روز هفتم، ساعت 5]
‫بالاخره باد آروم شد
‫امیدوارم بتونیم به محل اردو برسیم...
‫که حدود 79 کیلومتره...
‫قبل از اینکه طوفان بعدی برسه
‫واسه همین به هیچ عنوان ‫روز راحتی رو در پیش نخواهیم داشت
‫- خیلی‌خب ‫- ممنون، پملا ری
‫[یخچال رِید. فاصله تا محل اردو: ‫24‌ کیلومتر. ارتفاع از سطح دریا: صفر]
‫وای!
‫اولین قدم‌ها
‫بیایید بازی رو شروع کنیم، خانما و آقایان
‫واسه اینکه از پس هدفی ‫به این بزرگی بر بیاییم...
‫یه بسته‌ی تجهیزات...
‫با آذوغه و غذا داشتیم...
‫و چیزی که داریم با خودمون میاریم...
‫نهایتاً واسه یکی دو روز برامون کافیه
‫سفر رو که شروع کردیم، همیشه...
‫پیاده‌روی تا محل اردو رو...
‫به چشم دو روز طولانی در کوهستان می‌دیدیم
‫ولی با در نظر گرفتن ‫این آرامش مختصر آب و هوا...
‫باید با یه پیاده‌روی مداوم برسیم به اونجا
‫و به محض اینکه شروع به پیاده‌روی کردیم...
‫متوجه شدیم که ‫سخت‌تر از تصوراتمون خواهد بود
‫خیلی مسیر سختیه پسر
‫آدم فکر می‌کنه به مرور آسون‌تر بشه، ‫ولی آسون‌تر نمیشه
‫اون کوه رو می‌بینید که خیلی دوره ‫و به نظر خیلی کوچیکه؟
‫قراره بریم پشت اون، ‫واسه همین هنوز کلی راه داریم
‫خیلی خسته‌کننده‌ست
‫نوبتی می‌افتیم جلو و راه باز می‌کنیم...
‫تقریباً هر 15 یا بیست دقیقه...
‫چون همینقدر بیشتر نمیشه این کار رو کرد
‫وای!
‫مفاصل پام داره آتیش می‌گیره
‫الان نه ساعته که در حرکتیم ‫[ساعت 3:15، فاصله تا محل اردو، 14 کیلومتر]
‫یه جورایی حسابی داره سرعتمون کُند میشه ‫[ارتفاع از سطح دریا: 346 متر]
‫هنوز کلی راه مونده
‫طوفان هم داره میاد
‫درست سر وقت، یا یه ذره زودتر
‫هنوز خیلی تا محل اردو فاصله داریم
‫حقیقتاً این چیزی نبود که دنبالش بودیم
‫پسر، وقتی اینجا بوران بشه...
‫ممکنه یه یخچال یه کیلومتری رو نبینی...
‫و درست از کنارش رد بشی...
‫که نگران‌کننده هم هست
‫توی یه روز ابری توی یه یخچال طبیعی باشی...
‫مثل اینه که داخل یه توپ پینگ‌پنگ باشی
‫ممکنه با کله بری توی یه شکاف یا یه چاله...
‫که می‌بلعتت...
‫واسه همین حرکت در حین طوفان، شدنی نیست
‫با این واقعیت روبرو شدیم ‫که این طوفانی که داره میاد...
‫ممکنه درست و حسابی توی این یخچال ‫زمین‌گیرمون کنه
‫این بدترین حالت ممکنه
‫آذوقه‌ی کافی واسه اینکه ‫این همه مدت اینجا بمونیم، نداریم
‫الانم قشنگ وسط ناکجاآبادیم
‫هیچ راه دیگه‌ای جز پیشروی نیست
‫[ساعت 8:24 فاصله تا محل اردو: 5 کیلومتر ‫ارتفاع از سطح دریا: 1043 متر]
‫14 ساعت شد
‫خیلی خیلی سخت تلاش کردیم
‫حقیقتاً اصلاً توقفی نداشتیم
‫تا حالا توی عمرم انقدر خسته نشده بودم...
‫و تنها چیزی که می‌خواستم، ‫این بود که توقف کنیم
‫ولی اصلاً شدنی نبود
‫وای خدا
‫کارتون خوب بود
‫ایول ‫[محل اردو. هفده ساعت بعد، ساعت 11:30]
‫برگام
‫پیاده‌روی طولانی‌ای بود
‫واقعاً مشتاق اینم که برم دراز بکشم
‫[روز هشتم: یک متر بارش برف جدید]
‫قانون شماره‌ی 32
‫موقع خوابیدن یه بیل کنارت باشه
‫خفن‌ترین کولاکی...
‫که میشه تصور کرد
‫زیاد پیش نمیاد که تخته‌ی اسکی که داری ‫عمودی توی برف دفن بشه
‫تنها کاری هم که کردیم این بود که...
‫چادرمون رو از برف خارج کردیم، ‫یه مقدار غذا خوردیم...
‫خوابیدیم و دوباره از اول
‫من تا حالا توی همچین وضعیت طوفانی...
‫اردو نزده بودم
‫خیلی از تمدن بشری فاصله داشتیم
‫با تمام تجربیاتم فرق داشت
‫وارد چادر میشید و مثل ‫یه حباب امن کوچولوئه
‫می‌تونید صدای یورش طوفان رو بشنوید
‫بعدش یه دفعه طوفان متوقف شده
‫ولی در اصل طوفان متوقف نشده. ‫تویی که زیر برف دفن شدی
‫رفتم چادر رو هل دادم و پشتش محکم بود
‫بعدش به میله‌ها نگاه کردم...
‫و دیدم که خم شدن...
‫و با خودم گفتم: "باید از این چادر خارج بشم"
‫جالب نیست
‫خب یه چند ساعتی می‌خوابی...
‫بعد میای بیرون و چند ساعت ‫برف پارو می‌کنی
‫دو متر برف جدید... ‫[روز دهم، ساعت 3:15 صبح]
‫و همینطور مدام داره بیشتر میشه
‫فکر می‌کنم فردا صبح که بیدار بشیم...
‫دوباره همینقدر شده باشه
‫در این مقطع که تقریباً ‫دو هفته از آغاز سفر گذشته...
‫با احتساب سفر با قایق و سکونت در جونو... ‫[روز یازدهم، 2.3 متر بارش برف]
‫مدام ضربه خوردیم
‫باید حلش کنم. چادر داره سقوط می‌کنه
‫زیاد خوب پیش نمیرم
‫هنوز کوهستان‌ها رو نمی‌بینیم
‫بعد چند روزه که اینجاییم
‫این یه مقدار بزرگ‌تر میشه
‫اون...
‫- اینجا؟ آره ‫- ما هم اینجاییم
‫آره. یه ذره بزرگ‌تره
‫یه روز آماده میشیم...
‫و با تخته اسکی‌مون برمی‌گردیم...
‫که ظاهراً دلیل اینجا بودنمون همینه...
‫ولی فکر کنم من به همون اندازه ‫به خاطر طوفان هم اینجام
‫زندگی من بر پایه‌ی این طوفان‌هاست...
‫که واقعاً اون بیرون باشی...
‫و قدرت طبیعت رو حس کنی
‫عاشقشم
‫[روز دوازدهم، 2.4 متر بارش برف]
‫وای
‫اولین باریه که داریم کوه‌ها رو می‌بینیم
‫با کلی برف هم پوشیده شده
‫انگار که پرده‌ی یه تئاتر فوق‌العاده ‫کنار رفته
‫برای بیدار شدن جای شگفت‌انگیزیه
‫تماشاییه
‫فراتر از تصوراته
‫مدت خیلی زیادی تلاش کردیم ‫به اینجا برسیم
‫بعد این منظره رو می‌بینی و میگی...
‫آها، واسه همین بود که انقدر ‫زمان براش گذاشتیم، چون...
‫آدم هر روز همچین کوه‌هایی رو نمی‌بینه
‫اینکه سه روز اینجا استراحت کردیم...
‫و هیچی در اطرافمون رو نمی‌دیدیم، ‫دیوونه‌کننده بود
‫بعدش بیدار بشی و با بهشت روبرو بشی
‫خیلی سورئاله
‫کم‌کم داره همه‌اش به واقعیت بدل میشه
‫اون احساسی که هدفت بالاخره...
‫درست توی مشتت هستش...
‫و می‌تونی به مقصدت برسی...
‫باعث میشه که این همه زحمت ‫ارزشش رو داشته باشه
‫با وجود زیبایی بی‌حد و مرزی که داره...
‫نمی‌تونیم از کوه بریم بالا
‫چون در این مرحله خیلی مستعد ‫اومدن بهمن هستش
‫باید اجازه بدی کوهستان‌ها بهبود پیدا کنن
‫همینطوری مدام برف از کوهستان میاد پایین
‫- بدون اینکه ما داخلش باشیم ‫- بدون اینکه ما داخلش باشیم
‫اصلاً هم دلمون نمی‌خواد اون حوالی باشیم
‫دوباره شروع شد
‫دو هفته منتظر بیرون اومدن خورشید بودیم
‫حالا خورشید اومده و می‌ترسیم حرکت کنیم
‫توی دوازده ساعت روز...
‫سقوط دویست‌تا بهمن رو دیدیم
‫ترکیب بی‌نقص کلی برف...
‫در دوره‌ی زمانی کوتاهی بود...
‫و بعد خیلی سریع دما بالا رفت...
‫و کلی آفتاب داشتیم
‫کل این مکان بی‌نقص...
‫تبدیل به حجم بزرگی از...
‫برف کثیف و خیس و خطرناک شد
‫آره، ترسناکه...
‫ولی حقیقتاً بیشتر غم‌انگیزه
‫اینکه به این فکر کنی که ‫این همه راه اومدی...
‫و ممکنه دست خالی به خونه برگردی
‫رکورد بیشترین دمای جونو...
‫- دیروز شکسته شد ‫- برگام
‫آره. دیروز دمای هوای جونو 21 درجه بود
‫وای
‫معمولاً سالی یکی دو بار ‫شاید دما برسه به 26 درجه
‫- وای ‫- واسه همین اینکه توی ماه آوریل...
‫هوا برسه به 21 درجه، خیلی ناجوره
‫به عنوان کسی که اکثر وقتم رو...
‫در هوای آزاد می‌گذرونم، ‫می‌بینم که این تغییرات دارن اتفاق می‌افتن
‫و اینکه در بین این کوه‌ها بایستم...
‫در این دمای دیوونه‌کننده...
‫اونم بعد از اینکه یکی از بزرگ‌ترین ‫کولاک‌های عمرم رو...
‫پشت سر گذاشتم...
‫یه هشدار درست و حسابیه ‫که تغییرات آب و هوایی واقعیه
‫و حالا رسیده و راه فراری ازش نیست
‫من سنم خیلی پایین بود ‫که عاشق زمستون شدم...
‫و زندگیم حول زمستون می‌چرخه
‫کم‌کم تغییراتی در زمستون دیدم...
‫که با حرفای دانشمندان مطابقت داشت...
‫که آب و هوا داره تغییر می‌کنه...
‫و اینکه انسان‌ها ‫نقش بزرگی در این مسئله دارن...
‫این مسائل توی چشم من بودن...
‫و نمی‌تونستم چشم ازش بردارم
‫می‌دونید، وقتی که سازمان ‫"محافظت از زمستانمان" رو راه‌اندازی کردم...
‫روحمم خبر نداشت که خط مقدم... ‫[مجلس سنا، 2018. جلسه‌ی ویژه‌ی تغییرات آب و هوا]
‫اینجا در واشینگتن باشه...
‫ولی خیلی واضح شد...
‫که اقدامات واقعی در سطح سیاسی...
‫و در سطح دولتی...
‫و در سطح بین‌المللی باید انجام بشه
‫ما نماینده‌ی جمعیت بزرگی هستیم...
‫و اونا می‌خوان در این مورد اقدامی ‫انجام بشه، ولی زمانمون داره تموم میشه
‫وقتی که در مورد علم مطالعه کردم...
‫و فهمیدم که برف چقدر برای بشریت حیاتیه...
‫با خودم گفتم: "اگه برف نداشته باشیم..."
‫"کوچک‌ترین مشکلمون..."
‫"اینه که صندلی اسکیت‌بازی حرکت نخواهد کرد"
‫آثار موجی‌شکل این مسئله و خرابی‌هاش...
‫اصلاً نمی‌تونم تصور کنم که چه نتیجه‌ای...
‫برای جامعه به طور کل داره
‫تنها حالتی که بیست سال دیگه...
‫توی چشم بچه‌هام نگاه کنم...
‫اینه که بگم: "من با تمام وجود مبارزه کردم ‫که به مسیر درست برگردیم"
‫[روز پانزدهم]
‫در این مقطع نگرانی‌های زیادی...
‫در این مورد هست ‫که می‌خوایم چیکار کنیم...
‫و چطور می‌خوایم نقشه‌مون رو اصلاح کنیم...
‫که همچنان بتونیم ‫مأموریت موفقیت‌آمیزی داشته باشیم
‫دره رو بررسی کردیم...
‫و وقتی حرکت می‌کردیم، مشخص بود که...
‫خیلی گرم و مرطوب بود
‫به منظره‌ای از برتا برخوردیم...
‫و مدت زمان زیادی رو...
‫نشستیم و تماشا کردیمش
‫چطور به نظر میاد؟
‫می‌دونی...
‫اون گردنه‌ی قله...
‫اون خیلی خطریه
‫اونجا...
‫اونجا خیلی خطرناکه
‫- مثبت هیجده ساله ‫- آره
‫حقیقتاً مسئله فقط اینه که ‫کدوم قسمت برفه...
‫و کدوم قسمت یخ سفیده
‫تا وقتی نریم اونجا نمی‌فهمیم
‫آره. اگه روی کوهستان بری روی یه یخ لیز...
‫نمی‌تونی تخته اسکی رو نگه داری...
‫و خیلی سریع شتاب می‌گیری...
‫و خیلی سخت میشه نگهش داشت
‫مثل یخ کف جاده توی بزرگراه می‌مونه
‫ارتفاعش چقدره؟ از بالا تا پایین 1500 متره؟
‫- نه بابا، 2000 متری هست ‫- 2000 متر؟
‫از گردنه بریم؟
‫اون شکاف دیوونه‌کننده‌ست
‫آره، به نظر میاد اکثر روزا...
‫اون بالا خیلی سرده
‫دما کاهش پیدا کرد
‫اینجا که رسیدیم سرد شد
‫وای
‫مسلماً یه مسیر کشیده شده
‫مسیری که به سمت جنون کشیده شده
‫حالا اینو میگن کوه
‫آره. کوه خطرناکیه پسر
‫یعنی این یه چیز سطح جدیدیه
‫ولی به نظرم با وضعیت حال حاضر برف...
‫باید تمام حواسمون رو متمرکز کنیم...
‫و فقط قدم به قدم پیش بریم
‫و می‌تونیم یه سری نه رو به آره بدل کنیم
‫شاید بتونیم برسیم بالاش و از اونجا ‫اسکی‌سواری کنیم و بیاییم پایین
‫خب مسلماً یه شانسی داریم
‫اگه کسی حالش بد بود، برگرده
‫آره، بعد باید...
‫اون پایین بیشتر ارزیابی کنیم...
‫و حسابی روی زمانبندی گرمای هوا فکر کنیم
‫آره
‫خدای من!
‫- وای خدا ‫- اونو ببین
‫وای خدا
‫- نگاهش کن ‫- همچنان داره حرکت می‌کنه
‫مایه‌ی تواضع بود
‫واسه همینه که ‫زیر شکاف‌ها پیاده‌روی نمی‌کنیم
‫- آره ‫- و حسابی با فاصله ازشون حرکت می‌کنیم
‫دیوونه‌کننده‌ست
‫نظرتون راجع به مسیر رو به بالا چیه؟
‫به نظر میاد باید توی سپیده‌دم...
‫حرکت کنیم
‫و این یعنی باید توی تاریکی کوهنوردی کنیم
‫اون قسمت خیلی باریک با شیب تند...
‫قطعاً فکر که بهش می‌کنم حالم بد میشه
‫زمین از دو طرف از آدم فاصله می‌گیره
‫به خاطر این دمای خیلی گرم...
‫فقط اوایل صبح و اواخر شب...
‫مشکلی با کوهنوردی نداشتیم
‫چون وسط روز...
‫هوا خیلی گرم میشه...
‫و به شدت احتمال ایجاد بهمن زیاد میشه
‫تصمیم گرفتیم که بهترین کار اینه که ‫غروب از اردوگاه خارج بشیم...
‫نیمه‌ی اول کوه رو بالا بریم...
‫توی گردنه یه چُرتی بزنیم...
‫و به سمت هدف نهایی بریم
‫ساعت پنج غروب راه می‌افتیم ‫که خیلی دور از عقل و منطقه
‫و دیر یا زود...
‫غرق در تاریکی میشیم
‫- انجامش میدیم؟ ‫- بریم تو کارش
‫- بریم که داشته باشیم ‫- آره
‫[روز پانزدهم، ساعت 5 بعد از ظهر. ‫پیاده‌روی تا محل اردو]
‫برف از اون چیزی که انتظار داشتیم محکم‌تره
‫بیشترین ارتفاعی که تا به این لحظه ‫توی این سفر داشتیم
‫این بالا بودن حس خوبی داره
‫همه هنوز از ظاهر صخره‌ی ‫سمت راست خوششون میاد. درسته؟
‫به صورت بالقوه می‌تونیم...
‫با چیزایی که باقیمونده از شکاف رد بشیم
‫باشه
‫بودن در کوهستان توی تاریکی...
‫ترسناکه
‫یه حسی بهت دست میده که...
‫نباید الان اینجا باشی
‫همون شکافه
‫وای
‫وقتی که از شکاف‌های یخی ‫توی آلاسکا عبور می‌کنی...
‫یعنی جایی که یخچال و کوه ‫به هم می‌رسن...
‫و باید از این شکاف رد بشی...
‫و معمولاً اون موقع هستش که ‫همه‌چی جدی میشه
‫این صخره امنه دیگه؟
‫هر وقت شک داشتی به سمت راست برو
‫شاید وقت خوبی باشه که ‫یکی از تبریخ‌هاتون رو در بیارید
‫مسیری نیست که حس خوب و ‫دلگرم‌کننده‌ای به آدم بده
‫شیب 45 درجه‌ای که همه‌اش یخه...
‫و اگه سقوط کنی...
‫آره، دلت نمی‌خواد سقوط کنی
‫راه رفتن روی این شیب...
‫که با یه سری شکاف دوباره یخ زده بود...
‫در سمت مخالف تاریکی...
‫با اختلاف خطرناک‌ترین قسمت روزمون بود
‫روحت هم خبر نداره که پشتش چی قرار داره
‫نمی‌دونی که داری روی یه کنج راه میری یا نه
‫ممکنه یه نفر چند هزار متر سقوط کنه
‫واسه همین با احتیاط ‫آخرین قدم‌ها رو برمی‌داری...
‫و امیدواری که تمام حدس‌هات درست باشن
‫وای
‫ساعت 11 و نیم شب
‫حدود هشت ساعت طول کشید ‫که برسیم اینجا
‫امشب قراره اینجا بخوابم
‫یه ذره سرد خواهد بود...
‫ولی فقط حدود چهار ساعت اینجاییم
‫واسه همین زمان کافی‌ایه که ‫یه مقدار چشم روی هم بذاریم...
‫یه کم آب درست کنیم، ‫آب بدنمون رو ببریم بالا...
‫و بعد دوباره برگردیم سراغ هدف اصلی
‫مسیر خوبی بود
‫می‌تونیم یه طرحی از اطرافمون رو ببینیم
‫ولی صبح هیجان‌انگیزی در پیش خواهیم داشت
‫وقتی به یه سفر میرم...
‫مثل اینه که خانواده‌ام همراهم هستن
‫بعد می‌دونی، از چنین باری ‫شونه خالی نمی‌کنم...
‫و فکر می‌کنم اتفاقاً...
‫باعث میشه تصمیمات بهتری بگیری
‫[تراکی، کالیفرنیا. سه روز قبل از سفر]
‫واسه همین انقدر بهت افتخار می‌کنیم
‫پدر بودن خفن‌ترین چیز دنیاست
‫قراره ایشالا اینجا پیاده بشیم...
‫بعد باید ببینیم کِی به اونجا می‌رسیم...
‫ولی احتمالاً از اینجا بریم
‫من در پونزده سالی که بچه داشتم...
‫اسکی‌بازی‌های خطرناک زیادی داشتم...
‫و این مسئله بار روی دوش آدم رو بیشتر می‌کنه
‫می‌دونی؟ حالا دیگه مسئله فقط خودم نیستم
‫از این صخره میرم پایین که بتونم ‫همه رو زیر نظر بگیرم
‫باریکلا!
‫وای!
‫حرکت باتر که زدی نمره‌ی سه می‌گیره
‫حالا بچه‌هام هم توی کوهستان هستن
‫و با هم میریم فروشگاه بک‌کانتری
‫ولی جدی با هم حرف می‌زنیم
‫اینجا منطقه‌ی سقوط ممنوعه
‫سقوط ممنوع، یعنی اگه سقوط کنی می‌میری
‫اینو ازشون مخفی نمی‌کنم
‫[روز شانزدهم، ساعت 5:30. پیاده‌روی تا قله]
‫امیدوارم بتونم آروم آروم ‫به بچه‌هام القا کنم...
‫که زندگی یه فرصت شگفت‌انگیزه
‫چیزایی رو پیدا کنید ‫که شدیداً شیفته‌اش بشید...
‫و برید سمتش
‫قرار نیست تا ابد زنده باشیم...
‫از هر روز بیشترین استفاده رو باید کرد
‫ساعت شیش صبح راه می‌افتیم
‫محدوده‌ی پیاده‌روی رو خیلی زود رد کردیم
‫کل بخش بعدی...
‫استفاده از یخ‌شکن و تبریخ بود
‫می‌دونستیم که با تغییرات زیادی روبرو میشیم
‫امیدوارم زمانبندی‌مون درست باشه
‫این خیلی...
‫قشنگ زیر پام برف داره خرد میشه
‫تبریخ رو با زاویه‌ی مناسب بگیر
‫اینطوری خودشو نگه می‌داره
‫قطعاً زیرش یخ هست
‫آره. صد درصد یخ هست
‫مسیر پایین خیلی خطرناک میشه. نه؟
‫آره. یه ذره محکم‌تر
‫اون عقب یه سری نقاط محکم بودن...
‫ولی نه در این حد
‫قطعاً یه مقدار یخ سفیده
‫یه مقدار نگرانم...
‫که چطور از اون بخش می‌خوایم بیاییم پایین
‫بدون اینکه به یخ بخوریم و سقوط کنیم
‫امیدوارم هوا یه ذره گرم بشه...
‫که بشه با تخته اسکی سرعت کم کرد
‫داریم به قسمت سختش می‌رسیم
‫این یه تیکه رو که رد کنیم، ‫خیلی حس بهتری خواهیم داشت
‫این صد متر آخر برتا...
‫یه شیب تند خیلی باریکیه ‫که اسمش رو گذاشتیم تخته
‫خیلی گرمه
‫برگام
‫الان حسم از این حالت که همه‌چی مرتبه...
‫رفت روی اینکه باید راه بیفتیم
‫تخته حدوداً 3 متر عرضشه
‫سمت چپ یه سری صخره‌ست
‫سمت راست 1500 متر هوای خالیه
‫هرجا که سقوط کنی، نجاتت غیرممکنه
‫دیگه بقیه بیخیالت میشن
‫اصل کار اینجاست
‫- پایین اومدن از این ‫- آره
‫تمام برتا محدوده‌ی سقوط ممنوعه
‫هر قدمی که برمی‌داری باید خیلی مطمئن باشه
‫اینجا برف یه مقدار بهتر میشه
‫وای!
‫برگام!
‫- ایول ‫- ایول!
‫اواخر سفر یه حسی میشه گرفت...
‫که انگار نفس کشیدن کوه رو حس می‌کنی
‫توانایی بالا رفتن از این کوه‌ها...
‫و خوابیدن زیر کوه...
‫دیدن هر وزش باد و هر دونه‌ی برف
‫اون صمیمیتی که حالا با کوه داری...
‫خیلی شدیدتره
‫این ارتفاعات یه چیز متفاوتی‌ان
‫باعث میشه احساس حقیر بودن بهت دست بده
‫ولی همزمان...
‫احساس می‌کنی به پیرامونت متصل هستی
‫حس می‌کنی لبه‌ی زمین ایستادی
‫اصلاً در وصف نمی‌گنجه
‫ولی نمی‌تونی فراموش کنی...
‫که خطرناک‌ترین بخش رو پشت سر گذاشتی
‫اون یخ یه جورایی یه ذره منو نگران می‌کنه
‫خب بایدم نگرانت کنه
‫با اینکه از مسیر بالا اومدیم...
‫برف محکم زیادی...
‫زیر سطح کوه بود که با خودمون می‌گفتیم...
‫چطوری قراره روی اینا اسکی‌بازی کنیم؟
‫باید چند قسمتش کنیم
‫اینجا خوبه. می‌دونی، سرعت باهات یاره
‫- بعدش... ‫- آره
‫اکثر تصادفات در حین پایین رفتن ‫اتفاق می‌افته
‫اگه یه نفر از بالا بره پایین...
‫و بلایی سر نفر بعدی بیاد...
‫نفر اول در موقعیتی نیست که بتونه نجاتش بده
‫واسه همین سه نقطه‌ی خیلی مسلم...
‫برای توقف و جمع شدن وجود داشت
‫خیلی‌خب
‫- ایول بچه‌ها ‫- ایول، الینا
‫هورا!
‫الینا حرکت می کنه تا 3ثانیه، 2ثانیه، 1ثانیه
‫وای!
‫[الینا]
‫روی برف می شه سرعت کم کرد. من رسیدم
‫ایول، گریف
‫[گریفین]
‫وای!
‫ایول
‫[جرمی]
‫جونم به این گروه
‫اسکی بازهای معروف این ...خط گردنه رو نادیده گرفتن
‫- و مستقیم رفتن پایین ‫- آره
‫حواستون به صخره های سمت راست باشه. احتمال رفتن به سمتش زیاده
‫آره
‫گریفین راه افتاد
‫اینجا یخ یه طوریه که می شه روش خودمون رو نگه داریم
‫به خاطر همین با اطمینان خاطر می تونید بیایید
‫پس روی یخ می شد سرعت کم کرد؟
‫آره، صد در صد
‫این خبر خوبیه
‫[جرمی]
‫وای!
‫ایول رفیق
‫الینا، روی یخ می شه سرعت کم کرد...
‫اما قسمت صخره ها شوخی بردار نیست
‫دریافت شد
‫[الینا]
‫ایول
‫باریکلا، الینا
‫ایول
مرسی
‫لمس کردن خلاء
‫آره. باید ارزیابی کنیم
‫می خوایید مستقیم تا پایین برید...
‫- وای! ‫- یا برگردیم؟
‫آره، پاهای من خسته ست
‫- بیایید همین رو ادامه بدیم ‫- آره
‫چه طوره برید پایین؟ من از پشت سر میام
‫قبل از اون شکاف های بزرگ دوباره جمع می شیم
‫- آره، آره ‫- باشه
‫[الینا و جرمی]
‫آره. حرکت کن
‫گریف، برفش خوبه
‫دریافت شد
‫[گریفین]
‫وای!
‫ایول!
‫من یه کم بیشتر می رم پایین
‫- حله ‫- باشه. تصمیم خوبیه
‫ایول، جرمی
‫[جرمی]
‫وای!
‫[گریفین]
‫ایول!
‫برای حرکت امنه؟
‫الینا، مناسب حرکته. امتحانش کن
‫دریافت شد
‫[الینا]
‫وای!
‫- دیدید چقدر حال میده؟ ‫- خیلی حال داد
‫بخش بالاییش یه خرده وحشتناک بود
‫آره، صد در صد
‫داداش، معرکه ست
‫- اصلاً سورئاله ‫- دقیقاً
‫- انگار یه سرزمین افسانه ایه ‫- سرزمین افسانه ای
‫[قله برتا. اولین فرود با اسکی از گردنه شرقی]
‫امروز کلی چیز هست که بهش افتخار کنیم... ‫[ساعت 6:30، بازگشت به اردوگاه]
‫آقایون و خانم ها
‫هیچ چیزی مثل بالا رفتن از یه کوه...
‫و نوک قله اش ایستادن نیست
‫اون احساس حضور کامل
‫دونستن اینکه می تونی کارایی بکنی...
‫که فکر نمی کردی شدنی باشه...
‫فکر می کنم یه حس...
‫شجاعت و آزادی داره
‫[روز 18ام، بازگشت به اقیانوس]
‫جمع می کنیم بریم طرف اقیانوس
‫خیلی هیجان زده ام که خانواده ام رو ببینم
‫اما همیشه اینجا رو یادم می مونه
‫وقتی که میای اینجا...
‫قشنگ در یه سطحی از موجودیت جا می افتی...
‫که فکر می کنم پیدا کردنش در زندگی روزمره سخته...
‫چون حواس پرتی های زیادی وجود داره
‫و اینجا...
‫کاملاً با کوهستان ها...
‫و با محیطمون همسو هستیم
‫قطعاً اینجا حس می کنی که به خونه اومدی
‫اسکی بازی از دم اقیانوس...
‫کاری بود که تا حالا تجربه اش نکرده بودم
‫و فکر می کنم طولانی ترین پیاده روی عمرم...
‫بهای 3کیلومتر ارتفاع برای اسکی بود
‫و دونستن اینکه هر مترش از سطح دریا رو...
‫خودت به چنگ آوردی، خیلی باحاله
‫فکر می کنم این سفر تا آخر عمر خنده به لبم بیاره
‫رفتن با تخته اسکی میان کوهستان ها...
‫چیزیه که به من اجازه می ده که...
‫وارد فضای متفاوتی بشم. مکانی خیلی استثنایی و منحصر بفرد
‫اونجا زندگی ناب تر از همیشه...
‫غنی تر و واقعی تر از همیشه حس می شه